In de steigers

Als eilandloper had ik de Vuurtorenloop op Vlieland al een tijdje in het vizier, maar tot nu toe lukte het steeds niet om hem af te tikken. Dit jaar echter zet ik de eilandloop keihard in de agenda. Op Vlieland ben ik nog niet vaak geweest. Het wordt pas mijn derde bezoek. In 2014 was ik er voor het laatst tijdens de zomervakantie. Toen liep ik tevens de Stortemelk Halve Marathon.

Voorspoedig

Ook Bas en Arnold willen dit eilandloopje nu weleens afstrepen, dus reizen we gezellig met z’n drieën af. De reis verloopt zeer voorspoedig en een uur voor de afvaart zijn we al in Harlingen. Voldoende tijd voor een kopje koffie in de haven. Rond negen uur gaan we aan boord en ploffen neer in een zitje.

Prachtige omstandigheden

De weersomstandigheden zijn prachtig. Ok, het is nog wel een beetje fris, maar de lucht is strakblauw en het zonnetje neemt langzaam in kracht toe. Na een ontspannen overtocht van anderhalf uur zetten we voet op Vlieland en gaan op zoek naar een voedzaam ontbijt.

Vlielands Trots

Restaurant De Lickebaert blijkt een prima locatie. Sowieso hebben ze de groen-witte vlag uitgehangen vanwege de uitwedstrijd van FC Groningen in Heerenveen. Bovendien serveren ze pannenkoeken, waaronder Vlielands Trots met cranberry en brie. Zo’n lokale specialiteit lijkt me wel wat. Arnold kiest voor een pannenkoek met ham en kaas (zonder ui!), terwijl Bas smult van een uitsmijter met spek.

Flidunen

Met een volle maag wandelen we naar sportcentrum Flidunen. Daar gaat net de jeugdloop van start en we stappen even aan de kant om alle jongens en meisjes te laten passeren.
In de sporthal ontvangen we ons startnummer en nemen plaats op de houten bankjes in de hal. Daar tref ik Peter, waarmee ik onlangs in Emmen nog een etappe hunedbedhoppen afwerkte. Buiten tref ik Kees, die ik vorige week ook al tegenkwam bij De Zestig van Texel.

Miniatuur

We nemen plaats in het startvak en kijken uit op de fraaie startboog met een miniatuurversie van de Vlielandse vuurtoren. Erg leuk zo’n detail. Dit torentje staat echter niet in de steigers. 😉

Start

Om klokslag 12.30 uur worden we weggeschoten voor onze loop van 10 zeemijl, zo’n 18,5 km. Niet echt een courante afstand, maar dat maakt deze loop ook wel weer leuk. We rennen eerst een stukje door het bos en belanden dan al snel in de duinen.
Ineens tikt Steenbok Meike, mijn teamgenootje bij Team Steenbok Sport, mij op mijn schouder. Ook zij loopt vandaag dus mee en we lopen een stukje samen richting het strand.

Strand

Over de Fortweg lopen we het strand op, want bij een eilandloop hoort een stuk strand. Het zand is behoorlijk mul en dus is dit stuk van zo’n anderhalve kilometer best zwaar.

Dorp

Bij de jachthaven verlaten we het strand en over de Havenweg lopen we verder naar het centrum van het dorp. Hier hebben we een mooi uitzicht over de Waddenzee. Ook verderop bij de Waddendijk hebben we zeezicht.

Steigerbuizen

Inmiddels zien we verderop de vuurtoren al staan. Of nou ja, we zien een constructie van steigerbuizen. Tijdens de renovatie van de vuurtoren is een gevaarlijke stof aangetroffen en duren de werkzaamheden langer dan verwacht. Daardoor kunnen we de naamgever van deze loop helaas niet bewonderen.
We zien wel een ander leuk detail. Met witte Hollywood-letters staat ‘VUURTORENLOOP’ op de helling van het Vuurboetsduin. Over een smal paadje klommen we naar boven.

Bos

Bovenop hebben we een fraai uitzicht over het eiland. Aan de andere kant van het duin dalen we weer af en lopen vervolgens zo’n twee kilometer door het bos. Een lekker beschut stuk.

Duinen

Met bijna negen kilometer in de benen bereiken we de duinen en rennen over het Ankerpad en het Kantonierspad richting het westen. Een prachtig deel van de route.

Wind tegen

Bij het Pad van 30 steken we over naar de andere kant van het eiland en over de Postweg rennen we terug richting het dorp. Een lastig stukje, want hier hebben we de wind vol tegen.

Sprint

Na zo’n 15 kilometer zijn we terug bij het Vuurboetsduin en klimmen nog een keer naar de top. Op dit stuk is zelfs een leuke prijs te winnen voor de snelste sprinter. Dat ben ik in elk geval niet, want ik dribbel op m’n gemak naar boven.

Afdalen

Bovenop hebben we een mooi uitzicht over het dorp. Mijn afdaling over het smalle pad gaat best soepel en bij de rand van het dorp achterhaal ik Meike. Samen lopen we de laatste twee kilometer naar de finish.

Finish

Na ruim 1:38 uur bereiken Meike en ik de streep. Op deze incourante afstand zegt de eindtijd me eigenlijk vrij weinig, maar het gevoel is prima. Een week na Texel heb ik heerlijk gelopen op Vlieland.

Houten medaille

Niet veel later komen Bas en Arnold over de streep. We ontvangen een fraaie houten medaille en maken even een finishfoto met onze beloning. Missie geslaagd!

Dobberen

Als cooling down dobberen we een half uurtje in het zwembad van sportcentrum Flidunen. Heerlijk!
In het Loodscafé herstellen we verder met wat drankjes en volgen we op tv de verrichtingen van FC Groningen. De uitwedstrijd in Heerenveen eindigt in 1-1.

Waddenburger

Tegen half vijf stappen we weer op de boot. De MS Vlieland is volledig volgeboekt, maar we vinden nog een plaatsje.
Als herstelvoedsel nemen Bas en ik een Waddenburger. Het sappige stukje vlees op een hard broodje met gebakken ui, rauwkost en voldoende saus smaakt prima.

Prachtig dagje

Rond half acht zijn we terug in Groningen na een prachtig dagje op Vlieland. Met een fraai parcours en een leuke sfeer is de Vuurtorenloop een hartstikke leuke loop. Alleen die vuurtoren… die hebben we vandaag niet gezien. 😀