De Saint Cuthbert’s Way Ultra staat al jaren op mijn wenslijst. Bijzonder is dat het eindpunt op het getijdeneiland Holy Island (Lindisfarne) ligt. De weg ernaartoe staat soms onder water. Voor de overtocht moet je dus op tijd bij de kust zijn.
Als eilandloopliefhebber is het altijd mooi om een nieuw eiland af te tikken. Daarom schrijf ik me in voor de North Sea Ultra op Sylt. Het rondje om het grootste Duitse waddeneiland is 111 km en is een gevarieerde tocht.
Tot anderhalf jaar geleden vond ik De 120 van Texel te hoog gegrepen. Vooral de tijdslimiet leek me té uitdagend. Ook voldeed ik niet aan de kwalificatie-eisen. Het dubbele rondje Texel had ik nooit serieus in beeld, maar dat veranderde…
Afgelopen jaar moest ik de Devil’s Trail op Schiermonnikoog helaas missen vanwege de Berenloop. Dit jaar ben ik weer van de partij voor de NightTrail op vrijdag en zaterdag een rondje Schier. Het worden twee mistige eilandtrailruns.
Voor de negende keer loop ik de hele Berenloop. Normaal gaan we heen met de langzame boot en terug met de snelboot. Maar ’s ochtends om 10 uur blijkt al een snelboot te varen. Dan ben je een half uurtje extra op Terschelling. Ideaal.
Voor het eerst in de historie is de Berenloop volledig uitverkocht. Wij maken er weer een lang weekend Terschelling van. Op zaterdag loop ik samen met mijn zoon de Kleintje Berenloop. Op zondag ren ik mijn achtste rondje eiland.
In juni is het tijd voor de Nordseelauf, de Duitse etappeloop die de Ostfriesische Inseln aandoet. Dit jaar pikken we twee eilandetappes mee. Op zondag varen we naar Spiekeroog en op dinsdag bezoeken we Langeoog. Een Inseldoppel!
Meedoen aan De Zestig van Texel begint al een heuse traditie te worden. Voor de vierde keer op rij sta ik aan de start, samen met Tamara. De weersverwachtingen beloven weinig goeds. Een natte dag en windkracht zeven.
