Bloedneus

Met temperaturen onder nul lijkt het aanvankelijk een frisse editie van de Mensinge Marathon te worden. Eenmaal in het gezellige Roden begint het winterzonnetje gelukkig al snel te schijnen. Sprookjesachtige taferelen in het Mensingebos.

Naar Roden

Samen met Lút rij ik naar Roden. Rond half tien arriveren we in Roden en halen in de Cuisinerie Mensinge ons startnummer op. Al snel treffen we allerlei bekenden en kletsen gezellig bij. Het leuke sfeertje is kenmerkend voor de Mensinge Marathon: een leuk dagje uit voor de ruim tweehonderd deelnemers.

Gearriveerd in Roden.

Havezate Mensinge.

Startnummer ophalen in Cuisinerie Mensinge.

Gezellige bekenden.

Nog meer gezellige bekenden.

Start

Maar er moet ook gewerkt worden. Om 10.30 uur klinkt het startsignaal en zet de groep zich in beweging. We rennen naar het Mensingebos voor vijf rondjes van 8,5 kilometer. Het parcours ligt er prachtig bij. Vooral in het bos worden we getrakteerd op fraaie winterse plaatjes. Her en der is het wat modderig, vooral bij het houten bruggetje over het Groote Diep, maar voor de rest mogen we niet klagen.

Daar gaan we.

Door het Mensingebos.

In het winterzonnetje.

Sprookjesachtige taferelen.

Door het Mensingebos.

Bij het Groote Diep.

Een technisch stukje.

Het Groote Diep.

Bloedneus

Na zo’n zes kilometer snuit ik mijn neus en vliegen ineens rode spetters in het rond. Ai, een bloedneus. Gelukkig heeft medeloper Bas papieren zakdoekjes bij zich en kan ik snel een prop in mijn neus stoppen. Terug in Roden was ik mijn handen en praat even met de alerte EHBO-ers. Het ziet er allemaal wat dramatischer uit dan het werkelijk is en ik vervolg mijn weg. Wel hou ik de prop nog bijna twintig kilometer in mijn neus.

Bloedneus.

Winterse plaatjes.

Hard werken

Tot een kilometer of dertig loop ik redelijk lekker, al is het hard werken vandaag. Als mijn rug begint tegen te stribbelen stap ik over op de dribbel-wandelmodus. Mijn tempo daalt, maar in dit heerlijke loopweer vliegen de kilometers toch voorbij.

Bruggetje.

Soepel is anders.

Binnen!

Na bijna 4 uur en 40 minuten is ook mijn zevende finish in Roden een feit. Even lekker uithijgen met warme choco en suikerbrood. Lút heeft bovendien een lekker alcoholvrij biertje meegenomen en ook die gaat er goed in. Het was weer een prachtige editie van de Mensinge Marathon.

Maar toch weer gedaan.

Een welverdiend biertje.