Dit jaar is de laatste editie van de 100 mijl van Sint Annen. Als troost is een week eerder tevens een selfsupporting editie. Vorig jaar had ik de hoop op de gouden schelp (voor vijf finishes) laten varen, maar ineens heb ik nog een kans.
Na achttien jaar krijgt Groningen weer een echte stadsmarathon. Daar wil ik natuurlijk aan meedoen! Een groot loopevenement in je eigen stad is bijzonder. Bovendien kan ik gewoon op de fiets naar de start.
In coronatijd bedenkt Marjan het plan om 100 kilometer te rennen voor een goed doel: de zorginstelling Terwille. Door blessures komt het hardlopen helaas op een laag pitje te staan, maar het plan laat haar niet los.
Als eilandloopliefhebber is het altijd mooi om een nieuw eiland af te tikken. Daarom schrijf ik me in voor de North Sea Ultra op Sylt. Het rondje om het grootste Duitse waddeneiland is 111 km en is een gevarieerde tocht.
In oktober kreeg ik een bericht van Johannes en Rob. Of ik mee wil doen aan de ultraloop die ze organiseren over het streekpad Noardlike Fryske Wâlden. Uiteraard heb ik belangstelling voor 165 kilometer sightseeing Friesland!
De Hexenstieg is een langeafstandspad van bijna honderd kilometer dwars door het Duitse berggebied de Harz. Wat een goed idee om op die route de eerste Hexenstieg Ultra te organiseren. Samen met Lút reis ik af naar Duitsland.
Onlangs vroeg mijn slechtziende loopmaatje Eddy of ik hem als buddy wil begeleiden bij de Marathon Rotterdam. Ik heb geen ervaring met het buddyschap, maar uiteraard help ik Eddy graag. Ook Johan sluit zich als buddy bij ons aan.
Tot anderhalf jaar geleden vond ik De 120 van Texel te hoog gegrepen. Vooral de tijdslimiet leek me té uitdagend. Ook voldeed ik niet aan de kwalificatie-eisen. Het dubbele rondje Texel had ik nooit serieus in beeld, maar dat veranderde…
