Spartathlon
In maart werd ik ingeloot voor de Spartathlon. Het voelde als een beloning voor de stappen die ik zette na de Sint Annen 240. Eerst mocht ik al meedoen aan de 120 van Texel en nu aan de historische ultraloop van Athene naar Sparta.
13
De 50e editie van de RUN in Winschoten is voor mij de laatste test voor de Spartathlon. Het plan is om een comfortabel tempo te lopen, dat toch snel genoeg is om straks in Griekenland uit de buurt van de cut-offs te blijven.
Campusbiertje
De Campus Trail heeft inmiddels een vaste plek in onze hardloopagenda. Bas en ik gaan weer rennen door bijzondere gebouwen op het Zernike Campus in Groningen. De start is dit keer bij het gebouw Plus Ultra.
Poolshoogte
In de aanloop naar de Spartathlon wil ik graag nog wat wedstrijdkilometers maken. Gelukkig is er RUNFORESTRUN Hondsrug. Zes jaar na de corona-editie neem ik weer eens poolshoogte bij deze zomerloop in Odoorn.
Rennen tegen het tij
De Saint Cuthbert’s Way Ultra staat al jaren op mijn wenslijst. Bijzonder is dat het eindpunt op het getijdeneiland Holy Island (Lindisfarne) ligt. De weg ernaartoe staat soms onder water. Voor de overtocht moet je dus op tijd bij de kust zijn.
Westerwolde Ultra
Al langer hebben Lút en ik het idee om een ultraloop te houden op het Westerwoldepad. Het plan komt in een stroomversnelling als we contact opnemen met Johannes en Jan Johan. Zij kennen Westerwolde op hun duimpje.
Klein aber fein
De afgelopen jaren tikte ik bij de Nordseelauf bijna alle Oost-Friese waddeneilanden af, maar eentje bleef buiten bereik: Baltrum. Daar komt verandering in, want dit jaar is het kleine eiland de gastlocatie van de derde etappe.
Gouden schelp
Minder dan een week na mijn vierde finish sta ik alwéér aan de start van de 100 mijl van Sint Annen. Het is de allerlaatste editie. Mijn doel: het bemachtigen van de gouden schelp voor vijf finishes; de hoogst haalbare beloning.
