Generale repetitie

Samen met Alexander en Gerwin doe ik mee aan Mud Masters in Biddinghuizen. Onze allereerste obstacle run en meteen al een generale repetitie. In januari willen we namelijk meedoen aan het beruchte Tough Guy, een van de zwaarste runs op dit gebied. Wat is dat nou weer voor een idioot idee?

Obstacle running?

Alexander is de aanstichter van dit plan. In juni vertelt hij dat hij mee gaat doen aan een obstacle run. En niet zomaar eentje: Tough Guy in Engeland. Geen eitje, want vooral de winterse omstandigheden maken de run loodzwaar. Maar als je één keer in je leven zo’n run doet, dan maar meteen een van de zwaarste, toch? Dat klinkt logisch. ‘Of dat niet ook wat voor mij is?’ Geen idee, ik ken het fenomeen obstacle running eigenlijk niet zo goed. Dus bekijk ik online wat filmpjes.

Enthousiast

Van de beelden van Tough Guy word ik wel enthousiast. Dat lijkt me een mooie uitdaging! En dus schrijf ik me ook in. Een paar dagen later sluit Gerwin zich bij ons aan. Mooi zo. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Maar met nul obstakelervaring is het misschien wel handig om alvast kennis te maken met de sport. Wat staat ons eigenlijk te wachten? Gelukkig kunnen we voor die broodnodige ervaring terecht bij Mud Masters.

Tegenligger

Het scheelt overigens niet veel of ik doe helemaal niet mee in Biddinghuizen. Die zondagmorgen ontkom ik aan een frontale botsing met een roekeloze tegenligger. Vanaf de rotonde bij Gieten draai ik net de N34 op richting Groningen, als er ineens een auto in volle vaart op mij af komt. Op mijn rijbaan! In een reflex stuur ik de berm in en hoor nog een doffe klap. Mijn tegenligger neemt vervolgens de rotonde nog even in de verkeerde rijrichting en vliegt daar uit de bocht. Ik heb gelukkig geen schrammetje en kom met de schrik vrij, maar mijn auto is beschadigd. Gelukkig is de politie snel ter plaatse en kan ik met de gegevens van de tegenpartij de schade (uiteindelijk succesvol) verhalen.

Op naar Biddinghuizen

Goed. Het is nog niet eens negen uur, maar voor vandaag heb ik al voldoende spanning gehad. Met een vertraging van drie kwartier pik ik Alexander op en treffen we Gerwin bij het transferium in Hoogkerk. Gelukkig hadden we de heenreis ruim gepland en zijn we nog steeds op tijd in Biddinghuizen. We halen ons startnummer op en nemen alvast even een kijkje op het parcours. Daar ploeteren de deelnemers bij houten muurtjes en een obstakel met stroomdraden. Dit staat ons dus straks ook te wachten.

Koude plons

Eenmaal omgekleed begeven we ons naar de start, waar we na de warming-up met dreunende beats aftellen tot de start. Daar gaan we! Eerst krijgen we enkele strobalen (Jump Overs) voor onze kiezen, waarna we meteen het water in moeten: de Water Dip. KOUD! Het lint van bibberende deelnemers waadt zo’n tweehonderd meter door het water en gaat op weg naar de volgende obstakels:

Battle Field	Tijgeren onder prikkeldraad door.
The Pit	Sloot met modderige helling.
Geronimo	Via een touw naar de overkant van de sloot slingeren.
Balance of Blub	Over een houten balk naar de overkant.
Chop Sticks	Klimmen over hekjes met daarboven een balk.
Marine Table	Over een schuinstaand hek heen.
Slow Mo Mud	Een pad met diepe, zware modder.
Getting Tyred	Lopen over een bandenstapel.

Met name de Marine Table is een lastige hindernis. Het lukt mij in elk geval niet om er zelfstandig overheen te komen. Inmiddels weet ik echter dat een helpende hand nooit ver weg is bij een obstacle run. Met een pootje van een mededeelnemer bedwing ik dit obstakel. Ook het Slow Mo Mud blijkt een behoorlijke, maar leuke uitdaging.

Rustmoment

Na de bandenstapel hebben we even een rustmoment. Bij de verzorgingspost pakken we een bekertje water en een stuk banaan. Even uithijgen van de eerste vijf kilometer. Maar niet te lang, want anders koelen we af. Op naar het tweede deel met obstakels:

Anaconda Trail	Een nettenwand met autobanden.
Log Bog	Onder houten balken doorkruipen.
Night Crawlers	Tijgeren door een donkere tunnel.
Golden Stairs	Grote trappen gemaakt van hooibalen.
Legionnaire Ramp	Een schuine helling op een plateau in het water.
Wood Climb	Klimmen over een hoge houten muur.
Monkey Bars	Slingeren aan een horizontaal klimrek.
Trenches	Modderige heuvels en loopgraven gevuld met water.

Bij de Monkey Bars begin ik voortvarend, maar na een aantal balkjes glijdt m’n hand weg en beland ik in het water. Hoewel ik vandaag speciaal (fitness-)handschoentjes heb aangedaan voor de grip, blijken die door alle modder juist erg glad te zijn geworden. Leermomentje. Ook Gerwin haalt de overkant niet, maar Alexander is dit obstakel geen probleem.

Bij de Trenches kost het steeds flink wat kracht om weer uit de greppels te komen, maar wat een gaaf obstakel! Inmiddels zijn we ook al bijna weer terug bij het startterrein, maar hebben we nog vier obstakels voor de boeg. En dat zijn bepaald niet de minste.

Splash Jump

Zo is er de Splash Jump, waarbij we vanaf zo’n vier meter hoogte het water in springen. Het platform hangt in een hijskraan en we klimmen via een cargonet omhoog. Helaas blijkt dit obstakel een bottleneck in het parcours. De doorstroming is heel matig en wij zijn pas na zo’n twintig minuten aan de beurt. Dat duurt veel te lang en in de tussentijd zijn we behoorlijk afgekoeld.

Na de diepe sprong zwemmen we naar de overkant en gaan op weg naar de Great Walls, drie houten muurtjes met oplopende hoogte. Het ziet er tamelijk simpel uit, maar dat is het niet. Over het eerste muurtje kom ik nog op eigen kracht, maar bij de volgende twee heb ik toch echt een pootje nodig. Wederom is hier voldoende hulp van andere deelnemers.

Pipe Runner

Dan is het tijd voor de Pipe Runner. Helaas staat ook voor dit obstakel een flinke rij. Het duurt ongeveer een kwartier voordat we aan de beurt zijn. We rennen omhoog tegen de half pipe en moeten boven zien te komen. De écht sterke deelnemers doen dat zonder touw, maar ik kies toch voor enige houvast. Het is niet gemakkelijk, maar ik kom boven en klauter over de rand. Ook Alexander is inmiddels boven, terwijl Gerwin op dit punt helaas moet afhaken wegens kramp.

Finish

Als laatste obstakel nemen we de Sizzler. Oftewel: tussen de elektrische draden door. Wonderwel krijg ik slechts één schok, dat valt mee. Eenmaal over de streep krijgen we een biertje en een finishershirt. Blijdschap alom, want we hebben het toch maar even geflikt. Maar nu we stil staan koelen we wel snel af, dus op naar de ‘kleedkamer’ voor droge, warme kleren.

Genieten

Mud Masters is een mooi evenement met uitdagende obstakels, veel modder en een leuke sfeer. Bovendien is alles strak georganiseerd. De eerste kennismaking met obstacle running was genieten. Dit gaan we zeker vaker doen. Dankzij Alexander zijn GoPro kunnen we ook met bewegende beelden terugkijken op een geslaagd debuut:

En er is ook nog een officiële aftermovie: