Mantingerzand
De laatste marathon van 2022 brengt ons naar het Mantingerzand, onderdeel van het grotere Mantingerveld. Daar hebben de MD-lopers een rondje van ruim zeven kilometer uitgezet. Daarvan voert ongeveer drie kilometer over onverharde paden door een prachtig gebied. Helaas werkt het weer niet mee: het miezert en waait hard.
Het Mantingerveld.
Wind tegen
Toch hebben zestien lopers zich niet laten ontmoedigen door het matige weer. Om negen uur zetten we ons in beweging. Vanaf parkeerplaats Stienkamp lopen we eerst zo’n twee kilometer in zuidelijke richting. Op dit stuk hebben we vol de wind tegen. Vervolgens slaan we linksaf een bospad op en lopen dan het Mantingerzand op.
Zestien deelnemers aan de start. (foto: Eddy)
We zijn begonnen.
De loopgroep Mantinge.
Door een bosje.
Omweg
Althans, dat is de bedoeling. Aan het eind van het bospad heeft een grappenmaker echter een pijl verplaatst. Hierdoor lopen de eerste negen lopers de verkeerde kant op naar de ijsbaan in Nieuw-Balinge. Best een fraai stuk, maar geen onderdeel van het parcours. De fout wordt ontdekt en met een omweg van ruim 1,5 kilometer belanden we weer op de juiste weg.
De ijsbaan in Nieuw-Balinge.
Best een mooi stuk.
Mantingerzand
Het Mantingerzand dus. Een prachtig stuifzandgebied, begroeid met heide en jeneverbessen. Door de miezer zijn de foto’s wat somber, maar wat moet het hier genieten zijn bij droog weer. We gaan door een klaphek en belanden op smalle paadjes tussen de jeneverbessen.
Het Mantingerzand.
Het Mantingerzand.
Klaphekje. (foto: Lút)
Tussen de jeneverbessen door. (foto: Lút)
Verhard
Vanaf de Mantingerdijk is de ondergrond weer verhard. Het is nog ongeveer twee kilometer terug naar de parkeerplaats. Vooral het laatste stuk op de Stienkamp is lastig, want daar hebben we weer vol de wind tegen.
Over het fietspad langs de Mantingerdijk.
Over de Stienkamp terug naar de parkeerplaats.
Schapen
Na de omweg in de eerste ronde heb ik een beetje versneld. Dat tempo kan ik vrij lang volhouden, ongeveer tot het moment dat we in het vijfde rondje de schaapskudde treffen op het Mantingerzand. Prachtige beesten.
Het Mantingerzand.
De loopgroep Mantinge (foto: Lút)
Nog één rondje
Tegen het einde van het vijfde rondje gaat mijn tempo wel omlaag, maar dan is het niet zo ver meer. Samen met Lút vertrek ik vanaf de parkeerplaats, al moet ik hem geleidelijk laten gaan. Nog één keer over het Mantingerzand en nog één keer tegen de wind in beuken op de Stienkamp.
Na vier uur en twintig minuten tik ik aan op de parkeerplaats, een paar minuten na Lút en net voor Wessel. Even later komt ook Sandra over de streep, terwijl Johan zich klaarmaakt voor zijn laatste ronde. Lút en ik gaan op huis aan, op naar een warme douche. Ondanks het weer was dit een mooie marathonafsluiting van 2022.
