Mijn vorige bedevaartstocht naar Bethlehem verliep niet goed. Ik had te veel last van de warmte en besloot uit te stappen. Dit keer zijn de weersverwachtingen gunstiger: overdag niet te warm, ’s nachts niet te koud en droog.
Over de Petranpad Ultra Trail hoorde ik goede verhalen en dus zette ik deze ultraloop op mijn verlanglijst. Elk jaar probeer ik een of meerdere loopjes van de lijst af te tikken, want zo kom je nog eens ergens. In dit geval Noord-Limburg.
De Trailclub organiseert kleinschalige loopjes. Soms hebben die een link met de Tweede Wereldoorlog. Zo ontstaat de Pegasus Ultra Trail, een verwijzing naar de reddingsactie Operatie Pegasus. De start is op de Ginkelse Heide.
Meedoen aan De Zestig van Texel begint al een heuse traditie te worden. Voor de vierde keer op rij sta ik aan de start, samen met Tamara. De weersverwachtingen beloven weinig goeds. Een natte dag en windkracht zeven.
Daags na de Indian Summer Ultra maken Bas en ik plannen voor een volgende 100 kilometer. Vorig jaar smaakte de Dutch Coast Ultra Run by Night naar meer. Toen liepen we 50 kilometer, nu lopen we samen met Elzo de langste afstand.
Begin dit jaar lanceert organisator Gerik het plan voor de Sint Annen 240. Een eindejaarsloop met drie verschillende etappes van zo’n 80 kilometer. Ik moet wel even wennen aan het idee, want 240 kilometer is nogal een eind. Kan ik dat wel?
Vier jaar geleden liep ik de (bijna) 50 kilometer van de Indian Summer Ultra. Het was mijn bedoeling om een jaar later de langste afstand te lopen, maar door corona, vakantie en een backyardultra komt dat er pas dit jaar van. Eindelijk!
Omdat het vorig jaar zo leuk was organiseren we een tweede editie van de Kardingebultra. Wel zijn er enkele aanpassingen. We starten bij het strandpaviljoen aan het Zilvermeer, er is een duoloop en het logo is blauw geworden.
