Vechtdal
De VechtdalTrail in Ommen geniet een goede reputatie vanwege het fraaie parcours en de leuke sfeer. De hoogste tijd om eens mee te doen. Zover is Salland ook niet. Vanuit Groningen is het slechts een uurtje rijden.
Naar Ommen
Samen met Lút en Bas rij ik zaterdagmorgen die kant op. Parkeren kan voor de deur en ons startnummer hebben we snel bemachtigd. Spoedig zien we de eerste bekenden, zoals Sandra, Wessel, Eddy en Gerik. Die waren twee weken geleden in Sint Annen eveneens van de partij. Ook een delegatie van atletiekvereniging Pallas ’67 uit Wageningen is present. Altijd leuk om bekenden te treffen.
Het is heerlijk loopweer. In het zonnetje treffen we de laatste voorbereidingen. Daarna luisteren we naar de laatste aanwijzingen van organisator Bertus.
Het fraaie startnummer is binnen.
Gezellige drukte in Ommen.
Organisator Bertus geeft de laatste aanwijzingen.
Daar gaan we
Om stipt 9.30 uur vertrekken we. De eerste zestien kilometer lopen we voornamelijk door het bos. Tussen de bomen vind ik het op sommige stukken al het best benauwd. Gelukkig waait hier en daar een verkoelend briesje. De eerste verzorgingspost na zo’n negen kilometer komt als geroepen. Ik tank bij met suikerbrood en stukken banaan. Daarna ren ik weer rustig verder.
Daar gaan we.
Het is benauwd in het bos.
De eerste verzorgingspost.
Smalle paadjes
Na een kilometer of zestien wordt het landschap wat opener. We lopen over smalle paadjes door het gras en lopen bij de stuw Junne een stukje langs de stevig stromende Overijsselse Vecht. Een prachtig stukje Salland.
Door het gras.
Smalle paadjes.
De stuw Junne.
Smalle paadjes.
Mooi Salland.
Zandverstuiving Junne
Na 21 kilometer bereiken we de zandverstuiving Junne. Lopen over het mulle zand valt me zwaar en dus spaar ik mijn krachten door te wandelen. Verderop in het bos dribbel ik rustig verder naar de volgende verzorgingspost om even energie bij te laden.
Zandverstuiving Junne.
Mul zand.
De Sahara
Na zo’n 27 kilometer bereiken we de Sahara; een prachtige uitgestrekte zandvlakte. De dreigende lucht maakt het uitzicht alleen maar mooier. Uit die donkere wolken zal straks nog wel een spatje regen vallen, maar dat is juist lekker fris.
Door het bos lopen we verder.
De Sahara.
Het Beerzerveld
Bij de derde verzorgingspost gris ik snel wat suikerbrood plus drop mee en dribbel door naar het Beerzerveld. Ook daar weer mulle stukken, dus wandelen maar. Mijn benen beginnen sowieso zwaarder te worden. Af en toe lopen mijn kuiten een beetje vol, maar dat is niet zo gek met een recente 100 mijl in de benen. Ik ben allang blij dat échte pijntjes uitblijven. Eerder deze week had ik nog een pijnlijke lies, maar daar heb ik nu geen last van.
De derde verzorgingspost.
Over het Beerzerveld.
Hoogtemeters
Na het Beerzerveld lopen we drie kilometer door de Beerze Bulten: slingerende paadjes met hoogtemeters. Een prachtig stuk, dat echter wel veel kracht kost. Dit stuk komt me bekend voor van de Besthemerberg-editie van RUNFORESTRUN.
De Beerze Bulten.
De Beerze Bulten.
Overijsselse Vecht
Verderop slingeren we een heel stuk langs de Overijsselse Vecht. Een fraai stuk langs het water en ook dit stuk herken ik van RUNFORESTRUN Besthemerberg.
Langs de Overijsselse Vecht.
De Overijsselse Vecht.
Vechtdal Hooglanders.
De laatste loodjes
Zo’n acht kilometer voor de eindstreep word ik bijgehaald door Lút. We lopen een stuk samen tot de laatste verzorgingspost. Daar ben ik iets eerder weer vertrokken, maar Lút loopt sneller in deze slotfase. Ik blijf rustig door in m’n eigen tempo doorhobbelen. Drie kilometer voor het eind loop ik een stuk samen met Sandra, maar ook zij heeft nog iets meer energie over dan ik.
Samen met Lút.
Een kleine omleiding.
Fraai uitzicht.
Persoonlijke begeleiding
Terug in Ommen wacht een verrassing. Bertus wacht alle deelnemers op en begeleidt ze de laatste tweehonderd meter persoonlijk naar de eindstreep. Uniek! Een van de aspecten die deze loop zo leuk maakt.
Het was een schitterende hardloopdag in het Vechtdal. Bedankt organisatie, vrijwilligers en medelopers!
Terug in Ommen.
Bertus begeleidt alle deelnemers persoonlijk naar de eindstreep.
