Voorlaatste

Dit jaar is de laatste editie van de 100 mijl van Sint Annen. Als troost is een week eerder tevens een selfsupporting editie. Vorig jaar had ik de hoop op de gouden schelp (voor vijf finishes) laten varen, maar ineens heb ik nog een kans. Dan moet ik in een week wel twee keer een honderd mijl lopen. Hoe verstandig dat plan is? Dat zal komend weekend blijken.

Het wonder van Helwerd

Net als vorig jaar voert de 100 mijl van Sint Annen naar de heilige wierde Helwerd. Volgens de overlevering reisde missionaris Liudger in het jaar 785 door het Groninger wierdenlandschap. In Helewyret trof hij de blinde bard Bernlef. Toen Liudger met hem sprak zei Bernlef: “Als die God van jou echt zo machtig is, toon mij een teken.” Liudger legde zijn handen op de ogen van Bernlef. Toen Liudger zijn handen verwijderde merkte Bernlef tot zijn grote verbazing dat hij kon zien.
Het wonder van Helwerd maakte diepe indruk op de lokale bevolking. Bernlef sloot zich aan bij Liudger. Samen reisden ze door het wierdenlandschap om zieltjes te winnen. Het verhaal markeert de doorbraak van het christendom in de ‘provincie Groningen’ en maakte van de wierde Helwerd een historisch bedevaartsoord.

Naar Sint Annen

Rond acht uur arriveer ik in Sint Annen. Mededeelnemer Janneke is er al. Geleidelijk arriveren ook Janko, Angela, Dick en Michael. Zes deelnemers bij deze zelfvoorzienende editie. Angela en Dick hebben voor Gerik en Henriëtte een prachtig afscheidscadeau meegebracht: een uniek 100 mijl-bord van Gronings marmer.

Klokkenstoel

Om 8.50 uur wandelen we gezamenlijk naar het vertrekpunt: de klokkenstoel van Sint Annen. De afgelopen jaren konden de klokken helaas niet geluid worden en werd als alternatief een luchtalarm gebruikt. Het oorspronkelijke startsignaal is echter in ere hersteld. Om stipt 9 uur luiden de klokken en weet heel Sint Annen dat er weer een groepje ultralopers op pad gaat.

Ronde 1: De Cisterciënzer ronde (rondom Stad) – 64 kilometer

We starten met de Cisterciënzer ronde om de stad Groningen. Tot Ellerhuizen loop ik gezellig samen met Angela en Dick. Daarna kom ik alleen te lopen. Via Zuidwolde en Noorderhoogebrug belanden we bij de Walfridusbrug en steken het Van Starkenborghkanaal over.
Aan de andere kant van het kanaal lopen we naar de Zernike Campus. Dit was vorige week nog het bruisende epicentrum van de Groningen Marathon. Nu kun je er een kanon afschieten.

VP1: Leegkerk

Niet lang daarna bereiken we de eerste verzorgingspost. Bij huize Sprikkenburg in Leegkerk staat Theo al klaar. Ik pak een sleutelhanger en haal een krentenbol uit m’n rugzak. Even rustig eten en dan weer door.

Waterijsje

Via Leegkerk en Den Horn lopen we door naar Oostwold. Daar is een watertappunt ingericht. De bewoners tappen voor de gelegenheid ook waterijsjes. Dat gaat er wel in!

Spontane verzorgingspost

Samen met Janko hobbel ik verder. Bij Matsloot treffen we Harm, die een spontane verzorgingspost heeft ingericht. Hij is niet de enige spontane verzorger. Ook Harry stond al een paar keer langs de kant met drinken.

Van De Onlanden naar het Hoornsemeer

Verderop bereiken we De Onlanden. Janko doet hier een stapje terug en ik loop in m’n eentje door. Via Peizermade en de zuidwestelijke wijken van Stad voert de route naar het Hoornsemeer. Bij Piccardthof tref ik een viertal Schotse hooglanders, die in het gras liggen te relaxen.

VP2: Klooster Yesse

Na zo’n 42 kilometer bereik ik Klooster Yesse. De bewoners ontvangen me vriendelijk. Eventjes op adem komen en natuurlijk een sleutelhanger meenemen. Ik vul ook m’n water bij en ga weer op pad.

Graspaden

Door de Marinus Bolhuis Tunnel en via wandelpark De Vork lopen we door naar Oude Roodehaan. Daar doorkruisen we een populierenbos en belanden op hobbelige graspaden. Op dit lastige deel van de route is rennen lastig en dus wandel ik het grootste deel.

Biertje

Verderop tref ik Lút. Hij fietst een stukje mee en heeft bovendien lekkere biertjes meegebracht. Heel attent! We kletsen bij en nemen ter hoogte van Kardinge weer afscheid.

Terug naar Sint Annen

Over het Boer Goensepad en door Thesinge loop ik terug naar Sint Annen. Daar arriveer ik acht minuten na koploper Michael.

Pauze

Tijd voor een pauze. Ik eet een bakje pasta en trek droge bovenkleding aan. Verder vul ik de voorraden in mijn rugzak weer aan. Drie kwartier later begin ik aan de tweede ronde.

Ronde 2: Ik zai de vogels tegen d’oavendlucht – 55 kilometer

De tweede ronde brengt ons naar Leens, waar hardlooplegende Ineke Scheffer (zij liep maar liefst 731 marathons) en haar man Jan een verzorgingspost hebben ingericht. De rondenaam ‘Ik zai de vogels tegen d’oavendlucht’ is een verwijzing naar het lied ‘Credo – Mien bestoan’ van de Groningse troubadour Ede Staal, die zijn jeugd doorbracht in Leens.
Bij mijn vertrek belooft de lucht weinig goeds, maar voorlopig hou ik het droog. Eigenlijk kom ik ook best soepel weer op gang. Via Bedum dribbel ik door naar Westerdijkshorn. Daar moet ik mijn regenjas wel even aantrekken voor een heuse Walfridus-imitatie, maar het blijft bij een buitje.

Winsum

Het torentje van Westerdijkshorn staat er vandaag weer schitterend bij. Verderop steek ik de Oude Ae over en dribbel door naar Winsum. Daar voert de route langs het water. Bij de camping tank ik even water bij.

Winsum

Langs het Winsumerdiep beland ik eerst in Schaphalsterzijl en verderop in Schouwerzijl. De zon is al flink gezakt en de uitzichten over het Hogeland zijn fraai.

VP3: Leens

In Leens staan Ineke en Jan Scheffer mij al op te wachten. Geen moeite is hen te veel en ik word overladen met etenswaren. Ineke heeft zelfs aardbeienkwarktaart in de aanbieding en daar zeg ik geen nee tegen. Ook een kopje koffie met chips gaat er wel in. Ik krijg nog een raketje en neem een flesje cola mee voor onderweg. Dit mag dan een selfsupporting editie zijn, maar daar is in Leens niks van te merken. 💚

Dorpsmarkering

Met de sleutelhanger op zak loop ik weer verder. Via het complex van voetbalvereniging FC LEO komen we langs de dorpsmarkering Avondlucht. Een eerbetoon aan Ede Staal uiteraard.

Dorpsmarkering

Op naar meer leuke dorpjes, zoals Wehe-den Hoorn en Mensingeweer. Het begint nu echt wel donker te worden en in de buurt van Winsum pak ik mijn hoofdlamp erbij. Winsum en Onderdendam liggen er prachtig bij in het donker.

Slootje

Op de smalle weg tussen Onderdendam en Fraamklap komt een melkwagen me tegemoet. Ik stap in de ongemaaide berm om hem de ruimte te geven. Het hoge gras gaat echter naadloos over in riet en ik kukel in een sloot. Het water staat niet hoog, maar ik heb deels wel een nat pak. De chauffeur stopt keurig om te vragen hoe het gaat. Gelukkig is er niks aan de hand en kan ik op eigen kracht uit de sloot klimmen. Snel trek ik m’n regenjas aan om warm te blijven en hobbel zeven kilometer terug naar Sint Annen.

Omkleden

In de tent neem ik de tijd om droge kleren aan te trekken en mijn voorraden bij te vullen. Rond half twee ga ik op pad voor de laatste ronde.

Ronde 3: Presteren wordt beleven – 42 kilometer

Op naar Helwerd! Daar was ik nog niet eerder. De route ernaartoe verloopt langs Stedum, Westeremden, Garsthuizen, Eppenhuizen, Zandeweer en Uithuizen. Prachtige dorpjes, maar ik heb er weinig oog voor. Net na Stedum is mijn maag er namelijk wel klaar mee, de energie vloeit weg en ik kom niet meer in een lekker ritme. Een flinke dip en de twintig kilometer naar Helwerd zijn een helse tocht.

VP4: Helwerd

In Helwerd ga ik even rustig zitten en neem een flesje cola. Met een sleutelhanger op zak loop ik door naar de wierde, het doel van deze bedevaartstocht. Mijn schoenen raken doorweekt van het natte gras, maar toch voel ik me geleidelijk weer wat beter. Een persoonlijk wondertje van Helwerd?

Miezer

Mochten mijn schoenen in de tussentijd een beetje zijn opgedroogd, dan worden ze bij Kantens in elk geval weer zeiknat op het graspad langs het dorp. Inmiddels miezert het ook, maar na die dertig graden van vorig jaar hoor je mij niet klagen over het weer. Via Westerwijtwerd loop ik terug naar Sint Annen.

Finish

Rond half 9 stap ik de oprit op en plof op de bank neer. De ellende van enkele uren geleden is allang vergeten. Van Gerik ontvang ik de jacobsschelp met pelgrim voor vier finishes. Op naar de gouden schelp!

Bedankt!

Het was weer een memorabele bedevaartstocht door Groningen. Dank Henriëtte en Gerik voor de goede zorgen en de gastvrijheid. Ook verzorgers, mededeelnemers, spontane helpers en supporters enorm bedankt. Tot zaterdag!