Photobomben

Misschien vind je de volgende berichten ook leuk...

6 reacties

  1. Renรฉ schreef:

    Dankzij jou verhaal en het shirt voelt het toch als een beetje gelopen.

    • Nico schreef:

      Haha! Over twee jaar weer een kans. Best een leuk evenementje. ๐Ÿ™‚

  2. Tamara Van Der Leij-Drentje schreef:

    Lieve Nico, wat hebben we het zwaar gehad en ik had dit met niemand anders willen en kunnen doen als met jou. Je hebt me zo diep zien gaan en af en toe dacht ik: hou alsjeblieft op met praten. Maar stiekem juist door jouw verhalen, haalde jij me uit dat dal en zag ik weer ruimte om grapjes te maken, spontaan gaan zingen en anderen oppeppen en natuurlijk wel blijven mopperen op het stomme eiland. Het was een onvergetelijke ervaring om zo mentaal met mezelf in de knoop te zitten en er ook weer uit te komen. Dankzij jou!
    Dankjewel lieve Nico, dat je ondanks mijn diepe dalen bij me bleef. Je bent van goud!
    Ps: wanneer gaan we weer?

    • Nico schreef:

      Bedankt voor je lieve reactie! Ik vond het hartstikke leuk om met jou deze tocht te ondernemen, maar de volgende keer doen we hem weer een stukkie sneller, ok? Even lekker bijkomen en opladen. Bij de RUN ga je mentaal ook tegen je grenzen aanlopen en komen er moeilijke momenten, maar ook daar ga ik je helpen om weer uit het dal te komen. In Winschoten hebben ze gelukkig niet zo’n stom strand. ๐Ÿ˜‰

  3. Erik Pakes schreef:

    Je beschrijft het prachtig Nico, ik heb het als een les ervaren om de race anders te benaderen.
    Onderweg er aan gedacht om uit te stappen maar de familie aan de kant gaf me de kracht om door te gaan.
    Na de de 32 dacht ik eerst maar de vuurtoren halen en dan heb je de wind mee.
    Toen was de gedachte, de marathon loop ik sowieso uit.
    Bij het marathonpunt had ik weer nog maar 18 km in 2,5 uur moet lukken.
    200 meter wandelen en weer dribbelen etc etc.
    Tot mijn verbazing stonden jullie op de finish met maar circa 2 minuten ertussen.
    Enorm blij dat ik niet op heb gegeven en toch door ben gelopen.
    Had dit niet willen missen.
    Bedankt Nico en Tamara en ook Edgar natuurlijk.
    Erik

    • Nico schreef:

      Echt super gedaan, Erik! Het is ook een ‘pleuris end’ (staat op de sokken van Tamara) en natuurlijk was het lastig, maar de mooiste overwinning is inderdaad dat je bent doorgegaan en die medaille hebt opgehaald. Daar mag je heel trots op zijn.