Eilandritme
Ook dit jaar staat de Berenloop weer op mijn programma. Het wordt mijn vierde rondje Terschelling. Dit keer helaas geen lang weekend op het eiland, maar een dagtrip naar Terschelling is ook altijd mooi. Ik reis samen met Bas, die vandaag de halve marathon loopt.

Naar Harlingen
Rond half acht vertrekken Bas en ik vanuit Groningen en een uurtje later zijn we in Harlingen. Ruim op tijd voor een kopje koffie in de vertrekhal. Al snel treffen we Erik en Jack van Loopgroep Roden. Jack loopt de halve marathon, terwijl Erik is geswitcht van de halve naar de hele marathon.
We zitten helaas niet bij elkaar aan boord, want rond kwart over negen stappen Bas en ik op de langzame boot, terwijl de Rodenaren de snelboot naar Terschelling nemen.

Aangekomen in Harlingen.

We nemen de langzame boot.
Blauwe lucht
We hebben geluk, want in tegenstelling tot de beroerde vooruitzichten van eerder deze week zijn de weersomstandigheden prima. We nemen snel afscheid van het waterige zonnetje en we zien de lucht boven Terschelling blauw kleuren. Heerlijk eilandweer!

Een waterig zonnetje.

De lucht boven Terschelling kleurt blauw.
Brandaris
Tegen kwart over elf arriveren we op het eiland en lopen over de rode loper naar de Brandaris. Daar treffen we Robert Jan, Andrina en Jerzy. Andrina en Jerzy lopen de halve marathon, terwijl ik samen met Robert Jan de hele marathon ga lopen. Robert Jan ziet er wel een beetje tegenop, want zijn laatste marathon dateert van ruim twee jaar geleden. Toen liepen we in Diever een zeer broeierige Midzomeravondmarathon.

Hallo Terschelling!

Over de rode loper naar de Brandaris.
Sporthal
Zo’n beetje iedereen heeft zijn hardlooptenue al aan, maar ik nog niet. Ik moest me dus maar eens gaan omkleden. Op naar de sporthal, waar ik Arjan en ook Erik weer tref. Altijd leuk om even bij te kletsen.
Om stipt twaalf uur schrijf ik Bas, Arnold en mezelf in voor de Texel Trail. Kennelijk heeft de organisatie van die eilandloop de hardloopkalender niet geraadpleegd, want handig is natuurlijk anders. Maar goed, het inschrijven lukt.

Op naar de sporthal.
Startvak
Twintig minuten later wandel ik met Erik terug naar de Brandaris en neem plaats in het startvak. Even later is ook Robert Jan van de partij. We maken nog een startselfie en tellen af naar de start.

In het startvak.

Startselfie met Robert Jan.
Onderweg
Om 12.40 uur klinkt de scheepshoorn en gaan we onderweg voor het bekende ‘rondje’ over het eiland. We rennen een stukje door het dorp, lopen langs de haven en bereiken de Dellewaalbaai. Voor ons lopen twee lopers op blote voeten. Knap hoor.

Langs de haven.

Zonder schoenen.

Langs de Dellewaalbaai. (foto: Sabine)
200
Op de Hoofdweg naar Baaiduinen raken we aan de praat met de krasse hardloper Jan. Hij loopt vandaag zijn 200e (!) marathon, waarvan een hele rits op Terschelling. Wat een prestatie!

Hij loopt vandaag zijn 200e marathon.

Baaiduinen.

Gezellige versiering.
Weilanden
Bij Midsland slaan we rechtsaf richting Seerijp. Tussen de weilanden door lopen we naar Formerum. Vanaf daar rennen we weer langs de Hoofdweg naar Lies, Hoorn en Oosterend. Echt gemakkelijk loop ik niet, ondanks (of dankzij?) drie plaspauzes. Drie! Binnen 15 kilometer…

Richting Seerijp.

Voorbij Formerum.

Hoorn.
Boschplaat
Vanuit Oosterend gaan we naar de Boschplaat. Een prachtig uitgestrekt duingebied met hier en daar een paar klimmetjes. Helaas kan ik daar even niet echt van genieten, want ik ga met de kilometer slechter lopen. Ondanks het redelijk ontspannen tempo is mijn hartslag torenhoog en loop ik niet lekker. Ik voel me slecht en zit totaal niet in mijn ritme.

We gaan naar de Boschplaat.

Een prachtig deel van de route.

Uitzicht over de Boschplaat.
Versnelling
Enkele kilometers verderop is de situatie niet veranderd en moet er wat gebeuren. Ik overleg met Robert Jan en hij vindt het prima dat ik m’n eigen ritme probeer te zoeken. Na zo’n 23 kilometer nemen we afscheid en ik versnel een beetje. Bij de verzorgingspost na 25 kilometer tref ik Yvonne, die even staat bij te tanken. Ik ren echter meteen door, want ik ben nog steeds een beetje zoekende naar een lekker tempo. Op weg naar het Formerumerbos loop ik al een stuk lekker. Ook is mijn hartslag nu een stuk lager.

Op weg naar het Formerumerbos.
Strand
Na het 30-kilometerpunt in het Formerumerbos wordt het langzaam tijd om aan het strand te denken. De strandopgang bij Midsland aan Zee is lastig, maar het strand ligt er nagenoeg perfect bij. De zandkilometers vliegen voorbij.

Op weg naar Midsland aan Zee.

We gaan het strand op.

Het strand ligt er prima bij.

Op het strand (foto: Djurre van der Schaaf)

Op het strand. (foto: Janke van der Schaaf)
Longway
We verlaten het strand en lopen de Longway op. Mentaal meestal een vervelend stuk, maar vandaag vind ik het wel meevallen.
Halverwege tref ik Erik en we lopen even een stukje samen op. Al snel begin ik echter af te koelen en dus zet ik weer even aan om warm te blijven.

De Longway.
Eindsprint
Met nog een kilometer te gaan zie ik 3:55 uur op de klok staan. Dat wordt flink doorsprinten voor een tijd onder de 4 uur. In de nauwe straatjes van het dorp is het een heksenketel. Wat een fantastische sfeer! Op de rode loper in de Torenstraat pers ik er een eindsprint uit.

We gaan de laatste kilometer in.

Daar is de Brandaris.

Sprinten over de rode loper.
Binnen!
Ondanks een flinke negative split van ruim zes minuten is mijn eindtijd nét niet onder de vier uur: 4:00:02 uur. Mijn slechtste tijd op de Berenloop en gezien het raceverloop is dat niet gek. Toch ben ik wel tevreden over de laatste 19 kilometer. Het was uiteindelijk een goede keuze om mijn eigen tempo te kiezen. Bovendien was het qua omstandigheden natuurlijk een perfecte Berenloop.
Ik haal even een bekertje bouillon bij Sietske’s bouillonbar en maak een medailleselfie met de Brandaris. Niet veel later komt Robert Jan over de streep. Hij zit er behoorlijk doorheen en we dribbelen een stukje uit. Het ging vandaag niet vanzelf, maar we hebben het toch maar weer geflikt!

Binnen!

Bijkomen met bouillon.
Beloning
Na het douchen en omkleden drink ik met Bas nog een biertje en pakken we daarna de snelboot naar Harlingen. Daar aangekomen wachten we even op Jerzy, die wel een lift naar Groningen kan gebruiken.
In de tussentijd smullen Bas en ik van een broodje hamburger. Een lekkere beloning en een prima afsluiter van een geslaagd dagje Terschelling. Tot volgend jaar!

Het begint inmiddels donker te worden.

Een broodje hamburger als beloning.

Weer mooi geschreven Nico, vond het leuk dat je me bij mijn finish nog even kwam feliciteren. Ook mijn loop ging niet vanzelf en ondanks dat ik denk ik in totaal wel 6-8 km (in stevig tempo) gewandeld heb, toch nog een PR van 10 minuten. Heel blij mee?
Ik hoorde dat je aangekondigd werd door Harm Noor en stond toevallig net bij de streep. Nogmaals gefeliciteerd met deze prestatie en natuurlijk je PR!