Trailfeestje

Sinds 2012 wordt in Nijverdal de SallandTrail georganiseerd. Ondanks het relatief korte bestaan is de loop al uitgegroeid tot een begrip. Niet alleen vanwege het prachtige glooiende parcours over de Sallandse Heuvelrug, maar ook door de voortreffelijke organisatie. Organisator Bertus van Elburg en zijn team vrijwilligers zorgen ervoor dat het de lopers aan niets ontbreekt en dat alles in een ongedwongen sfeer.

Het Ravijn

Vanaf Groningen is het ongeveer vijf kwartier rijden naar Nijverdal, waar ik rond tien uur bij sportcentrum Het Ravijn arriveer. Een uurtje voor de start van de vijftig kilometer en dus ruim op tijd. Startnummer ophalen en omkleden maar. Vanuit de kleedkamer zien we de tweede groep 25-kilometerlopers op de naastgelegen hellingen tussen de bomen doorrennen. Gaaf! Dat staat ons straks ook te wachten.

Zonnetje

Een half uur voor de start wandel ik naar buiten en inmiddels begint ook het zonnetje te schijnen. Kortebroekenweer! Wat een geluk. Eerst maar eens een startselfie nu ik nog fris en fruitig ben. Langzaam druppelt het veldje vol met een kleine driehonderd deelnemers. Tegen elf uur telt Bertus af en gaan we onderweg voor onze twee ‘lusjes’ door Salland.

Boomwortels

Al na ruim honderd meter wacht ons de eerste beklimming op de hellingen naast het sportcentrum. Zoals gezegd lopen we hier tussen de bomen door en overal liggen boomwortels deels boven de grond. Goed uitkijken dus, want anders ga je onderuit.

Afwisselend

We gaan dieper het bos in en belanden al vrij snel op een soort crossbaantje met wat kleine heuveltjes. Verderop lopen we afwisselend over brede bospaden en smalle singletracks, dan weer stijgend, dan weer dalend. Ook de uitzichten zijn zeer gevarieerd. Wat een fraai begin van deze trailrun!

Vlaai!

Na ruim twaalf kilometer bereiken we de eerste verzorgingspost. Het assortiment is zeer uitgebreid, van allerlei drankjes, fruit, winegums en zelfs Limburgse vlaai, in diverse smaken! Wat een verwennerij. Even wat drinken en een handvol winegums en dan weer door.

Krachten sparen

We lopen verder door het bosrijke gebied en hier en daar krijgen we een aantal lastige beklimminkjes voor de kiezen. Omdat hardlopen op deze stukken eigenlijk nauwelijks sneller is dan wandelen, spaar ik hier even mijn krachten. Rustig naar boven en eventjes op adem komen.

De Kuil

We passeren Avonturenpark Hellendoorn en gaan op weg naar het hoogtepunt van deze lus. En eigenlijk ook meteen het dieptepunt. Letterlijk, want De Kuil is een diepe zandkuil die we volledig doorkruisen. Eerst met een flinke afdaling omlaag – en nog even lachen naar de fotograaf – en daarna een loodzware beklimming in het mulle zand. Maar wat een fantastisch uitzicht als je eenmaal boven bent!

Halverwege

Vanaf daar is het nog zo’n drie kilometer terug naar sportcentrum Het Ravijn, waar we bij de verzorgingspost halverwege onze energievoorraad kunnen bijvullen met onder meer krentenbrood, suikerbrood en gels.

De Sallandse Heuvelrug

Dan beginnen we aan de tweede lus. Die voert door Nationaal Park De Sallandse Heuvelrug. Aanvankelijk lopen we nog een stukje door het bos, maar bij het 30-kilometerbordje ruilen we dat uitzicht in voor uitgestrekte heidevelden. Prachtig! En de hoogteverschillen in de omgeving zijn hier goed zichtbaar.
Bij enkele klimmetjes geef ik mijn benen wederom even rust en wandel naar boven. Eenmaal boven na zo’n 33 kilometer dalen we vervolgens een flink stuk af, bijna twee kilometer tot de verzorgingspost. Hier kunnen we weer even bijtanken voor het laatste stuk.

Pijnlijk

Tot dit punt gaat het vrij goed met mij, al beginnen m’n benen wel steeds zwaarder te worden en krijg ik last van m’n voetzolen. Geen blaren, maar wel een pijnlijk gevoel. In de volgende kilometers wandel ik af en toe een klein stukje, maar zet steeds vrij vlot weer aan. Tot het 40-kilometerpunt wil ik de schade beperkt houden. Dat lukt vrij aardig, maar de klimmetjes hakken er wel in.

Ploeteren

In de zes kilometer daarna is het ploeteren met afwisselend een stukje rennen en een stukje wandelen. Overigens geen straf in deze omgeving, maar ik zit er nu gewoon eventjes doorheen. Geen probleem, gewoon de ene voet voor de andere blijven zetten. 🙂

Ontbijtkoek

Bij de verzorgingspost na 46 kilometer eet ik een paar stukken ontbijtkoek en maak me op voor het laatste stuk. Dat gaat aanvankelijk eveneens met horten en stoten, maar geleidelijk gaat het steeds weer wat beter.

Naar de streep

Kennelijk ruik ik de stal, want een kilometer voor de streep krijg ik ineens weer de geest en ren met een aardig tempo in één ruk door naar de streep. Na ongeveer 5 uur en 20 minuten ben ik er. Yes! Even rustig uithijgen en op krachten komen met energiedrank en suikerbrood. Wat een belevenis was dit.

Dobberbonus

Dan door naar de kleedkamer, want er wacht nog een mooie bonus. Alle deelnemers hebben namelijk toegang tot het zwembad. Van dat aanbod maak ik graag gebruik. Even lekker de vermoeidheid wegdobberen. De gratis consumptiebon besteed ik aan een chocomel. Dat schijnt een prima hersteldrankje te zijn.
Helemaal opgefrist rij ik terug naar huis na een prachtige hardloopdag in Salland. Bertus, vrijwilligers, deelnemers en weergoden bedankt! Het was een mooi trailfeestje vandaag.