Uithobbelen

In januari staat traditiegetrouw de Bosmarathon & Minder op het programma. Net als vorig jaar is het fris en mistig in het Asserbos, maar het parcours ligt er prima bij.

Naar Assen

Samen met Gilles rij ik op zondagochtend naar Assen. In de kantine van AAC’61 halen we ons startnummer op en we praten even bij met allerlei bekenden. Vijf minuten voor de start gaan we naar de atletiekbaan en maken ons klaar.

Gearriveerd bij de baan van AAC’61 in Assen.

Klaar voor de start.

Start

Om stipt half elf gaan we op pad. Samen met collega Tim start ik snel om in het bos de drukte voor te blijven. De paden in het mistige bos zijn relatief droog. Op slechts enkele stukken is het een beetje modderig. Het eerste rondje loop ik samen met Tim. We lopen lekker door en na 36 minuten zijn we weer terug bij de atletiekbaan.

Daar gaan we.

Een mistig bos.

Rondje vijver.

Achter Tim aan.

Mistig Assen.

Tempo

Ook mijn volgende twee rondjes gaan in 36 minuten. Wel moet ik Tim geleidelijk laten gaan, want hij sprint lekker door naar zijn finish op de halve marathon.
In het vierde rondje kan ik mijn tempo goed vasthouden. Bijna terug bij de atletiekbaan zie ik Tamara, die net haar derde rondje afrondt.

Mistig Assen.

Uithobbelen

Tamara heeft het zwaar en kan wel wat afleiding gebruiken. Daarom hobbel ik de laatste twee rondjes gezellig met haar mee. De rondjes gaan een kwartiertje langzamer dan daarvoor, maar ik heb geen haast.
Na 4 uur en 15 uur ben ik voor de laatste keer terug bij de atletiekbaan. Tamara moet dan nog een rondje en loopt uiteindelijk de marathon ook uit. Samen met Gilles rij ik weer terug naar Groningen. Het was weer een mooie wintermarathon in het Asserbos.

Hobbelen met Tamara.

Overstekende wedstrijdlopers.

Deze marathon zit erop.