Mais Marathon 🌽

Op een vrijdagochtend in september staat de Mais Marathon op het programma. De marathon voert langs maisvelden in en om het Drentse Donderen. De start is in de achtertuin van organisator Alex, met uitzicht op… mais.

Naar Donderen

In zo’n twintig minuten rij ik vanuit Groningen naar Donderen. In de achtertuin tref ik Alex en al snel ook de andere deelnemers. In totaal zijn we met elf lopers. Voor de start maken we een groepsfoto. Voor het mais, uiteraard.

Uitzicht op mais.

Elf deelnemers.

Maisrondje

Vanaf de Noorderes maken we een kort rondje door Donderen en zien vanaf De Hullen al diverse maisvelden. Ook verderop de Veenweg en de Oosterwaterweg is het raak. Tussendoor hebben we fraai slingertje onder de bomen gemaakt langs de Hondstongen en de vindplaats van het Meisje van Yde, waaraan het kunstwerk Gebroken Cirkel herinnert.

Al snel verlaten we Donderen.

Mais.

Nog meer mais.

Nog meer mais.

Door het bos.

Het kunstwerk Gebroken Cirkel op de vindplaats van het Meisje van Yde.

Nog meer mais.

Terug in Donderen.

Zonniger

De eerste vijf kilometer loop ik samen met Wouter, maar daarna loop ik de rest van de marathon alleen. Ik probeer mijn hartslag in de buurt van de 140 te houden. Dat lukt zo’n 15 kilometer, maar daarna loopt het ritme geleidelijk langzaam op. Het wordt ook steeds zonniger en warmer op sommige stukken. Toch kan ik het tempo van rond de 11 kilometer per uur goed volhouden. Alleen in de laatste vijf kilometer komt er wat zand in mijn motortje, maar dat leidt niet tot een dramatisch verval.

Smal paadje.

Het zonnetje komt erdoor.

Het Meisje van Yde.

In de pocket

Net binnen de 3:55 uur ben ik voor de laatste keer terug in de achtertuin van Alex. Dit was zowaar mijn snelste marathon sinds de Martini Marathon een jaar geleden. Met de medaille poseer ik uiteraard voor het maisveld. Mijn 175e marathon zit in de pocket.

De Mais Marathon in de pocket.