Slachregen

Eindelijk is er weer een Slachtemarathon! Door de coronapandemie ging het loopfeest in 2020 helaas niet door. De laatste editie dateert van acht jaar geleden. Toen was het erg warm. Een ding is zeker: van de warmte hebben we dit jaar geen last.

Slachtedyk

Het parcours voert in z’n geheel over de 42 kilometer lange Slachtedyk, die dwars door het oude Friese district Westergo kronkelt, van de zeedijk bij Oosterbierum tot de oostelijke oever van de voormalige Middelzee bij Raerd.
De volledige dijk stamt vermoedelijk uit 1300 en is eigenlijk een verzameling van nog oudere dijkvakken die met elkaar zijn verbonden. Niet alleen keerde de dijk in vroegere eeuwen het (zee)water, maar het was ook een belangrijke verbindingsweg. Een soort middeleeuwse snelweg door het drassige gebied.

Vroeg opstaan

De pendelbussen naar de start in Oosterbierum vanuit finishlocatie Raerd vertrekken al om 4.55 uur. Dat betekent vroeg opstaan. Rond 3 uur vertrekken Bas, Lút, Edgar en ik uit Groningen. Onderweg pikken we Tamara op in Drachten en arriveren rond 4.15 uur in Raerd. Op het parkeerweiland kunnen we gelukkig eenvoudig onze auto kwijt. Verderop stappen we in de pendelbus. Aan boord treffen we onder meer Chris en Aline. Gezellig!

Oosterbierum

De rit naar Oosterbierum duurt ongeveer een uur. Iets voor zessen verzamelen we bij een grote boerderij. Mijn poncho laat ik nog even aan, want af en toe spettert het. Om tien over zes lopen we met z’n allen naar de start, zo’n tweehonderd meter voorbij de startboog. We maken een startvakselfie met Erik en zonder Lút.

Start

Om stipt half zeven zijn we los. De eerste kilometers zijn verhard. We zetten de sokken erin aldus een spandoek boven de weg. Misschien is dat ook omdat we een bui over de kop krijgen. We passeren een mannenkoor, dat op dit vroege uur ons al aan het toezingen is. Hulde.

Slachtetille

Na zo’n vier kilometer volgt het eerste onverharde stuk en beklimmen we de steile Slachtetille. Bovenop hebben we een mooi uitzicht over de stroom dravers door het Friese land.

200

Bij Herbaijum worden we ingehaald door Sjirk. Hij loopt zijn 200e marathon! Zijn allereerste marathon was de Slachtemarathon in 2000 en zo is vandaag de cirkel weer rond. Al blijft het vast niet bij die 200.

Alleen

Ondertussen krijg ik het steeds lastiger om aan te haken bij Tamara, Edgar, Bas en Erik. Ik heb helaas weer last van een schurende plek onder mijn linkervoet, net als enkele weken geleden in Assen. Ik hou mijn loopmaatjes wel in het zicht, maar de komende anderhalf uur hobbel ik alleen achter ze aan.
We passeren onder meer het prachtige waterrijke Achlum en krijgen nog een lastig onverhard stuk voor de kiezen. Daar word ik bijgehaald door Lút, die een stuk met me meeloopt. Zijn ideale tempo ligt echter hoger dan het mijne en we nemen weer afscheid.

Slachregen

Rond half negen begint het hard te regen. De slachregen houdt een tijdje aan en al snel zijn we helemaal doorweekt. Toch stoort het me niet. Het maakt de tocht des te heroïscher.

Nije Kromme

Bij de beklimming van de Nije Kromme tref ik Bas weer. We lopen enkele kilometers samen door de regen en kletsen bij. Als Bas bij een verzorgingspost eventjes rustig aandoet, loop ik daarna weer een stuk alleen.

Samen met Tamara

Inmiddels gaat het wel weer beter met mijn voet. De pijn is niet helemaal weg, maar ook niet meer zo nadrukkelijk aanwezig. Ik zet een beetje aan en na 33 kilometer achterhaal ik Tamara. De slotfase lopen we samen. Min of meer dan, want af en toe moet ik even kort wandelen, terwijl Tamara lekker doordribbelt. Maar ik raak niet ver achterop. In deze fase loop ik ook een stukje met Koen en later met Yvonne. Altijd leuk om bekenden tegen te komen.

Raerd

In Raerd lopen Tamara en ik samen naar de eindstreep. We hebben het weer geflikt en krijgen als beloning ons Slachteblokje. Die is van hout dit keer. Een mooi aandenken aan een mooie tocht.

Afterparty

Bij de finish nemen afscheid van Edgar, want die rijdt meteen door naar zijn vakantieadres. Met Tamara, Bas en Lút rij ik naar café De 2 Gemeenten in Irnsum om samen met Sjirk te proosten op zijn mijlpaal van 200 marathons. Het is een mooie afsluiter van deze bijzondere hardloopdag. In 2028 zijn we er graag weer bij.