Regenboogeiland

Voor het vijfde jaar op rij reizen we naar Schiermonnikoog voor de duivelse dubbel van de Devil’s Trail. Wel is de opstelling van onze groep op één plaats gewijzigd. Arnold kan dit jaar niet mee. Zijn plaats wordt ingenomen door Menke.

Naar Schier

Op vrijdagmiddag stappen we met z’n vijven aan boord van de MS Rottum. Drie kwartier later pakken we de bus naar het dorp en nemen onze intrek in De Orebijt, een authentiek vakantiehuisje aan de Badweg. Bij de broer van Gertjan Verbeek huren we een fiets en halen boodschappen bij de supermarkt. Bij Hotel Duinzicht leggen we vervolgens een bodem voor de nachtloop.

Naar de Berkenplas

Op naar recreatieplas de Berkenplas voor de NightTrail. Op het terras van het paviljoentje halen we ons startnummer op en kunnen al snel op pad voor onze nachtloop. Met z’n vieren, want Bas H slaat deze loop even over. Hij doseert zijn inspanningen nog steeds na de Indian Summer Ultra van vier weken geleden.

Kleine aanpassingen

Daar gaan we voor een donker rondje over het eiland. Eerst een stuk door het bos en daarna via het dorp naar de vuurtoren en het strand. Omdat het eiland behoorlijk nat is heeft de organisatie het parcours een tikkie aangepast. Zo lopen we op het Westerstrand net even anders dan voorgaande jaren. Ook rennen we niet door de Derde Dennen, maar eromheen. Het zijn kleine aanpassingen die geen afbreuk doen aan de beleving.
Terug bij de Berkenplas wacht ons wel de gebruikelijke beloning: warme chocolademelk met slagroom.

Naborrelen

Eenmaal gedoucht begeven we ons naar de Tox Bar. Daar is het relatief rustig en eigenlijk blijft dat de rest van de avond zo. We drinken twee rondjes en gaan weer terug naar De Orebijt voor een frisse nacht. Ons vakantiehuisje beschikt namelijk niet over een al te gunstig energielabel.

Huisfazant

Ondanks de kou zijn we pas rond 9 uur wakker en nemen rustig de tijd voor het ontbijt. De huisfazant van De Orebijt heeft nog langer uitgeslapen dan wij, maar komt uiteindelijk toch langs om zijn ontbijt te scoren.

Naar De Oorsprong

Om 10.45 uur springen Bas H en ik op onze huurfiets en gaan naar De Oorsprong. Daar maken we ons binnen raceklaar en stellen ons tegen half twaalf op in het startvak. Onder de begeleidende klanken van Runnin’ With The Devil van Van Halen tellen we af naar het startsignaal.

Aangepaste route

Ook de dagroute is vanwege de nattigheid aangepast. Om te beginnen lopen we de gebruikelijke route andersom. Daarom slaan we op het Kooipad niet rechtsaf naar de Kooiduinen, maar gaan linksaf over de Kooiweg naar bunker de Wassermann. Daar beklimmen we het Poelmansduin en kijken boven uit over het eiland. Iets verderop bereiken we de Berkenplas, ditmaal bij daglicht.

Eerste Dennen

In de Eerste Dennen kronkelen we over smalle natte bospaadjes. Een prachtig en uitdagend deel van de route. De eerste plassen water proberen we nog te ontwijken, maar uiteindelijk lopen we er dwars doorheen.

Westerduinen

Langs de rand van het dorp lopen we verder naar het westen en bereiken na zo’n tien kilometer de Westerduinen. Hier hebben we een fantastisch uitzicht over het eiland. De dreigende donkere lucht maakt de plaatjes alleen maar mooier.

Westerstrand

Langs de vuurtoren rennen we naar de zee en rennen een klein stukje over het Westerstrand.

Tweede Dennen

Maar al snel zetten we koers naar de Tweede Dennen. Ook daar kronkelen we over smalle natte bospaadjes. Het is een natte boel en het wordt nog natter.

Regen(boog)

Op het Kronkelpad krijgen we namelijk een bui over de kop. Aanvankelijk valt het mee, maar dan begint het te hagelen. Al met al een vervelend buitje, maar als beloning zien we boven de duinen een regenboog schitteren.

Strand

We klauteren de Tweede Dennen uit en gaan weer op weg naar zee. Dit keer rennen we zo’n drie kilometer over het Noorderstrand. Gelukkig hebben we de wind in de rug.

IJskoude voetjes

Bij Paal 8 verlaten we het strand en hoe! Achter de duinen ligt veel water en de route gaat er dwars doorheen. Sommige lopers proberen aanvankelijk nog om de plassen heen te lopen en droge voeten te houden. Leuk geprobeerd, maar helaas.
Enkeldiep gaan we door het ijskoude water en dat is wel een tikkie vervelend. Dribbelend over het Waterstaatpad komt het gevoel in mijn voeten echter al snel weer terug.

Natte Kobbeduinen

Verderop in de natte Kobbeduinen rennen we weer door het water, maar ijskoud is dat niet. Wel lijkt er geen einde te komen aan de hoeveelheid plassen. Ik raak de tel tenminste kwijt.
In de verte zien we een prachtige scherpe regenboog. Dat betekent natuurlijk maar één ding: regen!

Terug naar De Oorsprong

Inderdaad, net na Kaap Kobbeduinen krijgen een flinke regenbui over de kop. In een paar minuten zijn we doorweekt. Gelukkig is het niet ver meer naar de streep. Via het Kwelderpad en de Kooiduinen rennen we terug naar De Oorsprong.
Daar nemen Bas H en ik onze houten medaille en finisherbiertje in ontvangst. Niet veel later arriveren ook Menke, Bas D en Hans bij de finish. Gezamenlijk fietsen we terug naar De Orebijt.

Hutspot

Eenmaal gedoucht en omgekleed is het alweer bijna tijd om Schier te verlaten, maar niet voordat we een hapje hebben gegeten bij de Tox Bar. Net als vorig jaar valt de keuze op de hutspot met rookworst. Als toetje volgt het Eilander Suikerbroodijs.
Om 19.30 uur pakken we de boot naar het vasteland. Het was wederom een schier trailrunweekend. Graag zou ik willen zeggen ’tot volgend jaar’, maar dan heb ik een lang Berenloop-weekend op Terschelling gepland. Hopelijk tot over twee jaar, Schiermonnikoog!