Happy Socks

Versoepelingen in Nederland en dus mogen er weer loopjes georganiseerd worden. Dat laten de Drents-Friese Wold Runners zich geen twee keer zeggen. In de buurt van Gieten organiseren ze De Ziel Viaduct Marathon. Ik ben het weekend toch in Gasselte, dus voor mij is het bijna een thuiswedstrijd. Omdat ik blij ben dat we eindelijk weer georganiseerd mogen rennen, trek ik mijn Happy Socks aan.

Happy Socks!

Start

Iets voor negen uur verzamelen zich elf deelnemers op de parkeerplaats van de Boswachterij Gieten. Eventjes bijpraten, want veel lopers hebben elkaar al een tijdje niet gezien. Dan lopen we richting de startstreep. Racedirector Ronald maakt nog een startfoto en toetert ons dan weg.

Verzamelen op de parkeerplaats Boswachterij Gieten.

We gaan met elf lopers van start. (foto: Ronald)

Parcours

Vanaf de parkeerplaats rennen we zo’n twee kilometer over het fietspad door het bos in zuidwestelijke richting. Vervolgens lopen we een paar honderd meter over een onverhard pad en steken het Andersche Diepje over. Via de Hoornse Bulten bereiken we na zo’n vijf kilometer viaduct De Ziel en tikken we zelfs Rolde even aan. Over de Dongelsdijk en het fietspad langs de weg tussen Rolde en Gieten lopen we naar het bos en uiteindelijk de parkeerplaats. Dit rondje lopen we in totaal vier keer.

We zijn onderweg.

Over de Hoornse Bulten.

Op weg naar De Ziel.

Viaduct De Ziel.

Terug naar de parkeerplaats.

Ontspannen begin

De eerste 25 kilometer loop ik samen met Lút. We starten redelijk ontspannen en hebben nu nog niet zo veel last van de benauwdheid.

Samen met Lút.

Het keerpunt op de parkeerplaats.

Tempo omhoog

In het tweede rondje sluit Mans bij ons aan en gaat ons tempo iets omhoog, al blijkt dat achteraf misschien een tikkie te optimistisch. 😉

We zijn begonnen aan het tweede rondje.

Verval

In het derde rondje loop ik weer samen met Lút, tot ongeveer de helft. Dan moet ik hem geleidelijk laten gaan. Ik krijg last van de warmte en mijn hartslag gaat omhoog. Ik kan het tempo steeds lastiger vasthouden, maar toch hou ik Lút tot de parkeerplaats in het vizier.

In het derde rondje moet ik Lút laten gaan.

Stuk

In het vierde rondje hobbel ik nog een paar kilometer, maar krijg nu ook last van mijn rug. Af en toe wandel ik een stuk en krijg gezelschap van Mans, bij wie het beste er inmiddels ook wel vanaf is. Samen strompelen we de laatste zeven kilometer naar de streep en finishen in een tijd net onder de 4:13 uur. Dit was niet m’n beste marathon ooit, maar deze zit wel weer in de pocket.

Voor de laatste keer door het De Ziel-viaduct.

Een fraaie oorkonde als beloning.