Toxbartrailweekend

Vorig jaar kon de Devil’s Trail op Schiermonnikoog vanwege corona niet georganiseerd worden. Daarom liepen we op eigen houtje. Ook leuk en we hadden prachtig weer, maar toch niet helemaal hetzelfde. Gelukkig is het dubbelevenement in 2021 terug van weggeweest en zijn Arnold, Bas en ik weer van de partij.

Feestje

Op vrijdagmiddag pakken we de boot van 15.30 uur naar Schiermonnikoog. Er is reden voor een bescheiden feestje, want het is mijn vijftigste bezoek aan een waddeneiland. In 1989 maakte ik mijn allereerste waddentripje naar… Schiermonnikoog. Kortom: reden genoeg voor appeltaart met slagroom.

Op Schier

Drie kwartier later zijn we op Schier. Op onze gehuurde (luxe) fiets trappen we naar het dorp, waar we onze intrek nemen in het knusse Lyt Draimhus. Nadat de boodschappen zijn gehaald, is het tijd voor de traditionele pizza plus bier bij restaurant Het Wantij. Een prima bodem voor een nachtloop.

Berkenplas

Op naar recreatieplas de Berkenplas dan maar. Op het terras van het gelijknamige restaurant halen we ons startnummer op. Een startnummer met starttijd zelfs. De starttijd van Arnold en Bas is aanmerkelijk later, maar gelukkig is de starter coulant en mogen we met z’n drieën op pad.

Door het duister

Daar gaan we voor een donker rondje over het eiland. Helaas zijn de nachtfoto’s nogal matig van kwaliteit, maar gelukkig is er ook bewegend beeld van onderweg.

Choco

Een uurtje later zijn we terug bij de Berkenplas. Na de finishfoto gaan naar het terras voor de beloning van deze loop: warme chocolademelk met slagroom. Proost!

Tox Bar I

Het blijkt niet de laatste toost van de avond. Eenmaal gedoucht en omgekleed begeven we ons naar de Tox Bar. Aan de bar wacht de heer Paulaner al geduldig op ons. Afijn, zo’n twee uur later sluit de bar en wandelen we naar huis voor een afzakkertje.

Moeizaam

De volgende ochtend verloopt het opstaan toch wel een tikkie moeizaam, mede dankzij de heer Paulaner. En dan kunnen we in het dorp voor 10 uur ook nog nergens een uitgebreid ontbijt scoren! Naar de supermarkt dan maar voor wat verse broodjes en aansluitend koffie bij De Koffiekajuit.

De Oorsprong

In mijn eentje fiets ik naar De Oorsprong, want Arnold en Bas starten veel later dan ik. Bij de startlocatie tref ik Edgar en Mariska. Samen met Edgar loop ik de 30 kilometer, terwijl Mariska een rondje van 15 kilometer over het eiland rent. We maken een startselfie en niet veel later worden we naar de start geroepen.

Start

Vanaf De Oorsprong slaan we rechtsaf en lopen de eerste kilometer op asfalt. Bij het Biologenpad worden we over hobbelige paadjes gestuurd en rennen we tussen de bomen door naar het Kwelderpad. Best een lastig begin. Bij het Kwelderpad hebben we een prachtig weids uitzicht over dit deel van het eiland.

Kobbeduinen

Al snel stappen we echter weer van het schelpenpad af en rennen over graspaadjes naar de Kobbeduinen. We ronden de Kaap Kobbeduinen en lopen verder in noordwestelijke richting. We rennen nu zo’n anderhalve kilometer door hobbelig duingebied en hoog gras. Wederom een lastig stuk van de route. Daarna lopen we over het Johan de Jongpad naar de strandopgang bij paviljoen De Marlijn om even bij te tanken bij de eerste verzorgingspost.

Strand

Bij een eilandloop hoort natuurlijk strand en dat krijgen we genoeg. Het stuk over het Noordzeestrand is prachtig en ligt er bovendien prima bij. Toch begint het bij mij inmiddels moeizaam te gaan, terwijl Edgar soepeltjes over het strand dartelt.

Vuurtoren

Bij het Westerhofpad verlaten we het zand en rennen verder in de richting van de vuurtoren. We rennen vlak langs de rode toren en duiken dan de Westerduinen in. Met z’n hoogteverschillen is dit misschien wel het zwaarste deel van de route, maar wat een prachtig stuk! Het is echt genieten om hier te lopen.

Westerstrand

We belanden verderop bij het Westerstrand en rennen een flink stuk langs de kust naar de Westerplas. Over het Minne Onnespad bereiken we na zo’n 19 kilometer de tweede verzorgingspost. Even bijtanken.

Langs het dorp

Soepel gaat het bij mij al lang niet meer, maar we gaan ‘moedeloos voorwaarts’. We rennen langs het Zwarteduinenpad en zien een paar vrolijke vuurtorentjes. Over de Badweg gaan we op weg naar het Kapeglop met z’n zandvlaktes.

Tweede Dennen

Bij de Tweede Dennen duiken we het bos in en treffen wat obstakels op onze weg. Ook trap ik met m’n tegen keihard tegen een boomstronk. Dat beïnvloedt mijn algehele loopstemming niet in positieve zin. Mijn pijnlijke aanvaring levert gelukkig geen blijvende schade op. En ondanks de pijntjes is het wel genieten in het bos.

Berkenplas

Via de Eerste Dennen bereiken we na zo’n 26 kilometer de Berkenplas, ditmaal bij daglicht. Ook bunker de Wassermann op het Poelmansduin is nu niet ver meer. Uiteraard beklimmen we het duin en dalen aan de achterkant weer af. Nog een klein stukje verhard en dan zijn we terug bij De Oorsprong.

Koeienstal

De laatste meters leggen we weer af in de koeienstal van De Oorsprong, traditioneel een leuke uitsmijter van deze loop. We hebben het gehaald! Edgar, bedankt voor je gezelschap bij deze fraaie tocht over het eiland. Op het finishterrein tref ik nog diverse bekenden, waaronder Liset (derde bij de dames) en spreek ik ook Hans, die ik van sociale media ken, eens in levende lijve. Leuk!

Belonings

Onze finish vieren we met een Schierbier en een sappige Schierburger. Superlatieven schieten tekort. Wat een heerlijk mals burgertje met een lekkere zure bite door de combi van saus met een augurkje. Mjam! Lekker biertje ook trouwens.

Tox Bar II

Eenmaal gedoucht en omgekleed in het Lyt Draimhus is het bijna tijd om Schier alweer te verlaten, maar niet voordat we een hapje hebben gegeten. Ook dat kan prima bij de Tox Bar. Geen Paulaner dit keer, maar wel een Tox Burger, een klassieke runderburger van de Lauwersmeerse hooglander op een stevig vezelrijke witte bol met ui en tomaat. De tweede smakelijke burger van de dag. Wat een feest!

Huiswaarts

Om 19.30 uur pakken we de boot naar het vasteland. Het was weer een schier trailrunweekend. Schiermonnikoog en de heer Paulaner, bedankt en tot volgend jaar!