Strandloos

Dankzij de Tamarathon 2020 was onze virtuele Berenloop een doorslaand succes. Toch gaat er natuurlijk niks boven het echte werk. Gelukkig kan de Berenloop 2021 ‘gewoon’ doorgaan, al is het nog eventjes billenknijpen door de recente aanscherpingen in het coronabeleid. Ook zijn er geplande én ongeplande aanpassingen in de route. Volgens plan komen de marathonlopers dit jaar ook door het sfeervolle Midsland, net als de halvemarathonlopers. Onvoorzien is dat de route niet over het strand kan vanwege de hoge waterstand. Maar wie denkt dat deze strandloze Berenloop een makkie wordt komt bedrogen uit.

Naar Harlingen

Rond half acht vertrekken Bas en ik vanuit Groningen en een uurtje later zijn we in Harlingen. In de vertrekhal drinken we een kopje koffie. Al snel treffen we Edgar, die met zijn zoon en twee vrienden meedoet aan de halve marathon. Ook Aad en Jan zijn in de terminal en zij schuiven bij ons aan op de Willem Barentsz. Die veerboot betreden we voor deze gelegenheid via het autodek en zo gaan we op Terschelling ook weer naar buiten.

Hallo Terschelling!

Rond half 12 arriveren we op het eiland. Normaal gesproken kunnen we redelijk ongemoeid door de Torenstraat naar de sporthal wandelen, maar de startvakken beginnen zich al te vullen. We wijken dus uit naar de ruimte naast het startvak, maar daar is het krap en druk.
Net voorbij de Brandaris treffen we Robert Jan. Samen met Andrina is hij een lang weekend op Terschelling. Aanvankelijk om ook de hele Berenloop te rennen, maar helaas laat zijn gezondheid te wensen over en neemt hij hardlooprust. We mogen onze sporttassen in hun vakantieverblijf droppen. Dat scheelt na de finish weer een stukkie lopen.

Startvak

Op naar het startvak, dat langzaam volstroomt. We wachten in spanning af tot 12.40 uur en dan klinkt een harde scheepstoeter. Daar gaan we voor een rondje Terschelling. We rennen een stukje door het dorp en lopen langs de haven. Daar loop ik een stukje op met Peter, die zijn 17e Berenloop rent. Respect.

Halfweg

Bij de Dellewaalbaai loopt voor mij iemand op blote voeten. Erg knap. Bij Halfweg halen Jan en Aad mij bij en lopen we een stukje samen verder. Iets verderop treffen we Meike, die haar derde Berenloop rent. Met haar loop ik uiteindelijk zo’n vijftien kilometer samen, terwijl Jan en Aad een iets hoger tempo hanteren. Langzaam verdwijnen ze in de verte.

Midsland

Zoals gezegd is de route van de marathon aangepast. In plaats van het uitstapje door de weilanden bij Seerijp rennen we nu door Midsland heen. Daar is het uiteraard drukker en gezelliger. Wat mij betreft een prima aanpassing van het marathonparcours.

Boschplaat

Via Landerum belanden we in Formerum en pakken we de gebruikelijke route weer op. Af en toe krijgen we een flinke bui over de kop. Via Lies, Hoorn en Oosterend bereiken we de Boschplaat. Een prachtig gebied, waar blauwe en grijze luchten elkaar afwisselen. Hier krijgen we ook voor het eerst serieus last van windkracht zes. Het twintigkilometerpunt bereiken we in een brutotijd van 1:54 uur. Dat valt me niks tegen.

Hoornsebos

Na een plaspauze raak ik achterop bij Meike, die sowieso wat soepeler loopt. Vanaf hier loop ik de rest van de marathon alleen. In de buurt van het Hoornsebos volgt weer een bui en waait het hard, maar tussen de bomen is het lekker lopen zonder de wind.

Opklaringen?

Op weg naar het Formerumerbos lijkt het sowieso wat op te klaren en is veel blauw in de lucht. De schijn bedriegt echter, want verderop worden de wolken grijs en donker.

Lusje

Om de (kortere) route-aanpassing bij Midsland te compenseren rennen we na het Formerumerbos een extra lusje. In dat lusje ligt ook het dertigkilometerpunt. Hier vindt mijn rug het eventjes genoeg geweest en ik wandel een stukje. Ik loop de laatste weken wel vaker met rugpijn en ik weet inmiddels wat me te doen staan: een ren-wandelschema van stal halen. Af en toe ontspannen, maar ook in beweging blijven, dan kom ik er wel.

Omleiding

Zoals gezegd gaan we bij Midsland aan Zee niet over het strand. De strandopgang is zelfs helemaal afgesloten. In plaats daarvan rennen we door de duinen, maar dat is niet per se gemakkelijker. Sterker nog: eigenlijk vind ik dit stuk rottiger dan de gebruikelijke strandpassage.

Terug in West

Bij West aan Zee bezoeken we de reguliere verzorgingspost op de parkeerplaats aan de Badweg, Vanaf daar pikken we de normale route weer op. Over de Longway dus, terwijl het langzaam begint te schemeren. Ik vind dit vandaag wel een lekker stuk. Vier kilometer verderop ben ik aan de rand van het dorp.

De laatste meters

Dan is het nog een kilometer tot de streep. Geen rode loper dit keer (die waaide bij het leggen steeds weg), maar de sfeer is er niet minder om. Met harde muziek en gejuich vanaf de zijkanten ren ik door de Torenstraat op de finish af en klok een eindtijd van net onder de 4:21 uur. Net na de streep tref ik mijn loopgroepgenote Ineke, die ook net binnen is. Wat toevallig.

Herstelvoeding

Met de medaille om mijn nek is het tijd voor een bezoekje aan Sietske’s bouillonbar. Van een beker bouillon knap je namelijk enorm op. Samen met Bas wandel ik vervolgens naar het vakantieverblijf van Robert Jan en Andrina. Even een half uurtje bijkomen met een warme douche en koffie! Daarna lopen Bas en ik naar de snelboot. Op de boot mag in verband met de mondkapjesplicht niet gegeten en gedronken worden. Eenmaal weer aan het vasteland gaan we dus meteen even snacken. Een patatje oorlog (met uitjes) en een broodje groenteburger. Die laatste snack gaat direct niet de boeken in als favoriet, maar de maag is weer gevuld. Een uurtje later zijn we weer thuis.

Terschelling bedankt!

Bij deze 24e Berenloop moesten sommige dingen een beetje anders dan anders en waren de weersomstandigheden pittig, maar dat ging totaal niet ten koste van de sfeer en de beleving; die was als vanouds. Het was weer een prachtige dag. Terschelling bedankt en tot volgend jaar!