Strandbegeleiding

Voor het eerst in de historie is de Berenloop volledig uitverkocht. Wij maken er weer een lang weekend Terschelling van. Op zaterdag loop ik samen met mijn zoon de Kleintje Berenloop. Op zondag ren ik mijn achtste rondje eiland.

Naar Terschelling

Op een frisse vrijdagmiddag zetten we op de Willem Barentsz koers naar Terschelling. Na een voorspoedige reis arriveren we twee uur later op het eiland. In de Torenstraat zien we al veel beren en ook de Brandaris is al feestelijk versierd. We fietsen naar camping Wulp in Halfweg, onze gebruikelijke residentie op Terschelling. ’s Avonds gaan we natuurlijk eten bij Isola Bella.

Kleintje Berenloop

Zaterdagochtend begeven we ons naar West voor de Kleintje Berenloop. Mijn zoon Jesper loopt de 5 kilometer en ik loop met hem mee. Het is behoorlijk druk op het terrein: maar liefst tweeduizend lopers doen mee aan de vijf of de tien kilometer.
Om half elf gaan we van start voor een fraai rondje door het Bos van West. Daar worden we aangemoedigd door onze familieleden. Na een rustige start gaat Jesper steeds sneller lopen en sprint mij er bij de eindstreep natuurlijk finaal uit. Erg goed gelopen en een mooie medaille als beloning!

Berenloop

Zondagochtend fiets ik eerst naar de sporthal in West. Omkleden en bijkletsen met bekenden. Daarna te voet naar het startvak aan de voet van de Brandaris. Voor de start is er een moment van stilte voor Jan Kooistra, mister SV Friesland en grondlegger van de Berenloop. Hij overleed in september op 77-jarige leeftijd.

Start

Om stipt 12.40 uur gaan we van start en rennen door het dorp naar de haven. Vanaf daar gaat het oostwaarts, via Midsland en Hoorn naar Oosterend. Ik stap stevig door en tik de eerste tien kilometer af in 50 minuten.

Duinen

Na Oosterend gaan we natuurreservaat de Boschplaat binnen. Hier hebben we vanaf de duinpaden een prachtig uitzicht over het eiland. Hoewel ik nog steeds wel lekker doorloop ontwikkelt zich een zeurende pijn in mijn onderrug.

Bos

In het Hoornsebos roert mijn maag zich. Tot nu toe heb ik onderweg nog niks gegeten, dus er moet hoognodig energie in. Bovendien neem ik wat paracetamol tegen de rugpijn. Het duurt een aantal kilometers, maar daarna neemt de pijn geleidelijk af.

Doorharken

Toch is de souplesse inmiddels wel verdwenen. Het wordt nog zo’n 15 kilometer doorharken op karakter. Bij het dertigkilometerpunt tank ik weer even energie bij en ga op weg naar Midsland aan Zee.

Strand

Na ruim 33 kilometer lopen we het strand op. Doorgaans ligt het strand er vrij aardig bij, maar deze editie niet. Het zand is mul en hobbelig. Loodzwaar om op te lopen. Diverse lopers begeven zich naar de vlakkere delen langs de vloedlijn, maar ik ploeter voort door het mulle gedeelte. Gelukkig krijg ik na zo’n 36 kilometer hulp van mijn kinderen. Hand in hand lopen we naar de strandafgang.

Longway

Nog zes kilometer over de Longway naar West. In het verleden vond ik dit mentaal een lastig stuk, maar nu tik ik de laatste kilometers lekker weg.
Aan het eind van de Longway zat Jan Kooistra altijd te speakeren. Daarom is dit voortaan het Jan Kooistra-punt. Een prachtig eerbetoon!

Binnen!

Op naar de Brandaris en op naar mijn achtste Berenloop-medaille. Even opwarmen met bouillon en snert, daarna snel douchen en omkleden.
Het was weer een prachtige editie. Terschelling bedankt en tot volgend jaar!