Paarse pracht

Na drie afgelaste edities kan RUNFORESTRUN eindelijk weer los. In Odoorn, waar vorig jaar de eerste Hondsrug-editie plaatsvond. Uiteraard zijn door corona veel dingen anders. Zo is de complete startprocedure aangepast en is het niet de bedoeling om na afloop te blijven hangen.

Poolshoogte

Tegen half tien arriveren Robert Jan en ik bij de startlocatie restaurant Poolshoogte. Op het terras treffen we Martijn en Wouter. Op gepaste afstand en onder het genot van een drankje praten we even bij met uitzicht over de startlocatie.

Startinterval

Tegen tien uur begeven Robert Jan en ik ons naar de startrij. Eerst checken we in bij het startgebied. Vervolgens ontvangen we verderop ons startnummer en starten we met een interval van 15 seconden tussen de deelnemers.

Bospaadjes

De eerste kilometers rennen we door het bos; Over brede bospaden, maar ook over erg smalle paadjes. Dat begint al goed.

Schapenpark

Na zo’n vier kilometer bereiken we het Schapenpark, een uitgestrekt heidegebied dat in deze tijd van het jaar paars gekleurd is. Prachtig!

Verzorgingspost

Na zes kilometer zijn we al bij de eerste verzorgingspost, waar we onder meer Adriana treffen. Vaak is zij deelnemer aan Drentse trailruns, maar vandaag helpt ze als vrijwilliger. Leuk om weer even bij te kletsen.

Onder de N34 door

Langs de natuurijsbaan en door het bos lopen we na ruim elf kilometer onder de N34 door. In het bos- en heidegebied ten noorden van Odoorn lopen we wederom over fraaie bospaden en langs prachtige heidevelden.

Grasland

We steken de Exloërweg over en lopen ruim een kilometer over grasland. Het parcours is afwisselend, zoals we gewend zijn van RUNFORESTRUN. Bij de verzorgingspost na zo’n 18 kilometer tanken we even bij.

Hunzebos

In het fraaie Hunzebos lopen we gedeeltes van de Tijdreisroute en het Sabeltandtijgerspoor. Onlangs wandelde ik die laatste route nog met mijn kinderen, dus dit deel van het parcours komt me bekend voor.

Vlakte

Net voorbij zwembad De Leewal ten zuidwesten van Exloo belanden we op een enorme vlakte. Het lijkt hier wel alsof we op een waddeneiland zijn. Het eerste deel bestaat vooral uit hoog gras, maar verderop is het alleen maar bloeiende heide wat de klok slaat. En ons smalle pad voert dwars door die heide. Prachtig!

Boswachterij Exloo

We rennen nu de boswachterij Exloo binnen voor een flink rondje door dit gevarieerde bos. Natuurlijk pikken we hunebed D30 even mee, want we zijn natuurlijk wel in Drenthe. We lopen tussen groen uitgeslagen bomen en wederom paarse heidevelden.

Hard onderuit

Na zo’n dertig kilometer ga ik hard onderuit. Nadat ik over een omgevallen boom ben geklommen, blijf ik met mijn schoen even haken en val voorover op mijn linkerschouder. Een flinke klap, maar behalve een deuk in m’n ego hou ik er verder niks aan over. 😉

Cola!

Bij de laatste verzorgingspost een kilometer verderop nemen we rustig wat te eten en te drinken. Cola!

Hobbelig graspad

Samen met Jelger gaan we op pad voor de laatste elf kilometers. Al snel belanden we op een hobbelig graspad van ongeveer een kilometer lang. Wat loopt dit beroerd zeg.

De laatste kilometers

Ik ben blij als we weer op een gewoon bospad belanden. In de laatste kilometers vloeien de krachten bij mij een beetje weg, terwijl Jelger ook niet lekker meer loopt vanwege pijn aan zijn enkel. Robert Jan heeft nog wel wat over en loopt in een lekker tempo door naar de streep.

De streep

Een paar minuten na Robert Jan komen ook Jelger en ik over de streep. Even wat energie bijtanken bij de verzorgingspost en dan snel naar de auto voor de reis naar huis.

Succesvolle rentree

De rentree van RUNFORESTRUN is wat mij betreft een doorslaand succes. Meer dan 500 deelnemers en toch coronaproof, zonder dat de maatregelen ten koste gingen van de relaxte sfeer en het prachtige parcours was alsvanouds. Op naar de Indian Summer Ultra in oktober!