Knol op hol

Van de Leijenloop had ik nog nooit gehoord, maar na een blik op de website word ik enthousiast. Een kleinschalige dorpsloop met een parcours langs een natuurgebied. Een soort Bekkema Run, maar dan in het Friese Opeinde. Dat lijkt me wel wat. Ook Egge gaat mee. Hij doet mee aan de twaalf kilometer, terwijl ik de halve marathon loop.

Prima loopweer

Aan het begin van de middag pik in Egge op in de Oosterpoort en rijden we in een half uurtje naar Friesland. Parkeren kan gewoon in de woonwijk, honderd meter van de start op Sportpark Douwekamp. In de kantine van de plaatselijke korfbalvereniging ontvangen we ons startnummer en bijbehorende chip.
Kregen we op de heenweg nog een flinke bui over de kop, inmiddels klaart het op. Prima loopweer! Dat vinden meer mensen, want met ruim driehonderd hardlopers is het gezellig druk rondom de kantine. Nog even een selfie in de kantine en dan naar het startvak.

Sportpark Douwekamp.

Inschrijven in de kantine van de korfbalvereniging.

Selfie met Egge.

Startschot

Om stipt twee uur klinkt het startschot voor ons rondje om natuurgebied De Leijen. Langs het Opeinder Kanaal rennen we het dorp uit en lopen onder het viaduct met de Waldwei door. We lopen een stukje parallel aan deze weg tussen Drachten en Leeuwarden en belanden na zo’n vijf kilometer in Rottevalle. Via het haventje in het dorp lopen we over de Bildwei en de Robyntsjewei naar Oostermeer. Hier ergens worden we zelfs aangemerkt als marathonlopers. Het enthousiasme voor sporters kent in Friesland soms geen grenzen. 😉

Klaar voor de start.

Onder de Waldwei door.

Parallel aan de Waldwei.

Marathonlopers!

Gekletter

Ineens hoor ik achter me gekletter. Eerst denk ik aan een lollige buurtbewoner op klompen, maar als ik omkijk zie ik een losgeslagen paard! Het beest is dan nog zo’n honderd meter van mij verwijderd, maar heeft mij uiteraard razendsnel bijgehaald. Ik loop aan de linkerkant van de weg en de knol rent op het midden op de weg. Weinig aan de hand. Maar dan schrikt het arme beest van een tegemoetkomende auto en duikt voor mij de berm in. Via de smalle strook passeert hij mijn voorganger, die uiteraard behoorlijk schrikt. Ook verderop slingert het beest gevaarlijk dicht langs de lopers en her en der duiken mensen weg om ruimte te maken. Wildwesttaferelen in Friesland en dat gewoon op zaterdagmiddag. Uiteindelijk verdwijnt het paard om de hoek en zien we hem niet weer.

Let op: paard door de berm.

Gevaarlijke taferelen.

Stof te napraten

Met mijn voorganger heb ik inmiddels stof tot napraten. Hij heeft bovendien een lekker tempo en ik besluit een stuk met hem op te lopen. Uiteindelijk tot de streep zelfs, want we hebben elkaar genoeg te vertellen. Via het fietspad langs de Zwarteweg bereiken we na zo’n tien kilometer Oostermeer en steken het watertje De Lits over. Hier hebben we eigenlijk het beste zicht op natuurgebied De Leijen, maar het houdt niet over. Het meer zien we sowieso niet tijdens deze loop. Ook in de komende kilometers lopen we vooral om het natuurgebied heen en er niet dóórheen. Verbeterpuntje.

Onderweg naar Oostermeer.

De Lits.

Gediskwalificeerd

Na achttien kilometer lopen we door het dorpje De Tike en lopen we weer een stuk parallel aan de Waldwei. Anderhalve kilometer verderop lopen we Opeinde weer binnen. Op de brug over het Opeinder Kanaal wacht Egge ons al op en moedigt ons aan. Terug op het sportpark passeren we de streep in een tijd van 1:47 uur. De medailles zijn dan inmiddels al op. Zelfs Egge, die bij de twaalf kilometer bij de besten is geëindigd, heeft geen tastbaar aandenken kunnen bemachtigen. Maar goed, belangrijk is dat niet. Verder is het loopje prima georganiseerd en hebben we vandaag lekker gelopen. En het paard? Dat is uiteindelijk gediskwalificeerd, want de knol had geen staartnummer!

Terug naar Opeinde langs de Waldwei.

Daar zijn we weer!

Over het kanaal, waar Egge ons opwacht.

Soepeltjes over de streep.