Westerwolde Ultra

Al langer hebben Lút en ik het idee om een ultraloop te houden op het Westerwoldepad. Het plan komt in een stroomversnelling als we contact opnemen met Johannes en Jan Johan. Namens Team Wens Marathon organiseerden ze vier keer de Groot Westerwolde Tocht en kennen Westerwolde op hun duimpje.

Westerwolde

Het landschap van Westerwolde verschilt nogal met de rest van de provincie Groningen. In Westerwolde vind je geen verre einders met klei en windmolens, maar hooilanden, houtwallen en bossen van meer dan duizend jaar oud. Geen rechte lijnen, maar slingerweggetjes, kronkelende beekjes en glooiingen. De afgelopen decennia is het beekdal van de Ruiten Aa in oorspronkelijke staat hersteld. De beek meandert nu weer door het betoverende landschap.

Westerwoldepad

Het Westerwoldepad is een wandelroute van zo’n 100 kilometer lang. De beekdalen van de Ruiten Aa, de Mussel Aa en de Westerwoldse Aa vormen de ruggengraat van het pad. Het pad voert door oude bossen, heidevelden, langs vennetjes, bolle akkers en door sfeervolle dorpen. De Nicolaaskerk in Onstwedde, het beschermd dorpsgezicht Smeerling, het veertiende-eeuwse kerkje in Sellingen, het Klooster in Ter Apel en de burcht in Wedde zijn voorbeelden van de rijke historie. Bij Ter Apel slingeren de lopers over het Ruiten Aa-kanaal in het handbediende kabelbaantje ‘Ol Graitje’, letterlijk en figuurlijk een hoogtepunt. Het pad is een verrassende ontdekkingsreis door Westerwolde.

Poffert & zo

We zijn te gast bij Poffert & Zo, een boerderij met een terras. De specialiteit van het huis is poffert, een typisch Gronings boerenstreekgerecht. Dat krijgen we ook geserveerd bij de koffie. Tijdens de reis naar Wedde onweert het nog flink, maar gelukkig zijn de vooruitzichten overdag gunstig.

Zonnetje

Tien minuten voor de start brieft Lút de deelnemers over de laatste ontwikkelingen. Geen schokkende zaken, maar vanwege de warmte hebben we helaas wel de chocolade bij de verzorgingsposten geschrapt. 😉
Ook verrast Lút mij met een fraai bordje voor mijn 200e marathon/ultra, onlangs bij de laatste editie van de 100 mijl van Sint Annen. Bedankt!

Poffertpan

Iets voor zes uur nemen we plaats bij de startboog, die versierd is met poffertpannen. Vervolgens geeft Annet van Poffert & Zo het unieke startsignaal door drie keer op de poffertpan te slaan. De Westerwolde Ultra is begonnen!

Bonuslusje

We volgen de volledige route van het Westerwoldepad (98 km). Om de afstand op 100 kilometer te krijgen maken we een bonuslusje om de prachtige Wedderburcht.
In deze eerste ‘etappe’ naar Vlagtwedde bevind ik me in het gezelschap van Tamara, Linda, Eddy, Johan en Wessel. We lopen veel over graspaden, maar ook wel over smalle paadjes tussen de bomen. Via Ter Wupping en Smeerling bereiken we na zo’n 18 kilometer de eerste verzorgingspost.

VP1: Vlagtwedde

Daar staan Lút, Johannes en Jan Johan al klaar om de deelnemers in de watten te leggen. Ik pak wat koekjes en neem wat te drinken. Ook maak ik gebruik van de sponzen om een beetje af te koelen. Door de regen van afgelopen nacht is het broeierig.

Schildwacht

Samen met Tamara, Linda, Eddy en Johan loop ik verder door de velden. Het begint inmiddels al flink warm te worden. Verderop halen we Guido bij en lopen we een stuk met z’n zessen. Bij Jipsinghuizen valt ons groepje langzaam uit elkaar en kom ik uiteindelijk alleen te lopen.
De schildwacht bij Rijsdam verwijst naar de ooit strategische waarde van de dam. Om de vijand op afstand te houden kon met de dam het waterpeil in het Bourtangermoeras worden geregeld.
Via de Sellingerbossen en het middeleeuwse kerkje van Sellingen bereik ik na zo’n 33 kilometer de tweede verzorgingspost.

VP2: Sellingen

Daar is het behoorlijk druk. Het is dan ook een prima plekje om even bij te tanken en in de schaduw af te koelen. Ik vul m’n waterzak bij en mix een flesje sportdrank. Nog even wat eten van het buffet en op pad maar weer.

Aansluiting

Al snel bereik ik het heideveld bij Ter Borg. Dit deel herken ik nog van de Ter Borg Marathon die vorig jaar door Chris werd georganiseerd. Verderop lopen we een aantal beschutte kilometers over een natuurbegraafplaats. Bij het buurtschap Laude vind ik aansluiting bij Wessel en François. Met z’n drieën bereiken we de derde verzorgingspost.

VP3: Ter Apel

Daar vul ik mijn waterzak weer en neem het ervan. Een rundvleesslaatje, watermeloen, cola, het ontbreekt mij werkelijk aan niets.

Lourdesgrot

Toch moet ik wel weer even op gang komen, zeker in het warme stuk langs het Ruiten-Aa-kanaal. Iets voorbij Laudermarke is een Lourdesgrot. Dat is al een geinige bezienswaardigheid, maar een paar kilometer verderop wacht nog iets veel geinigers.

Ol Graitje

Na zo’n 57 kilometer steek ik namelijk het Ruiten Aa-kanaal over met kabelbaantje Ol Graitje. Het gondeltje staat al aan de goede kant. Bovendien wil een behulpzame toeschouwer mij wel naar de overkant takelen. Dat geeft mij de gelegenheid om een filmpje te maken van de overtocht.

Klooster

Aan de overkant vervolg ik mijn weg door het Tempelbos en passeer het bekende Klooster Ter Apel. De laatste kilometers naar de volgende verzorgingspost zijn lastig, niet in de laatste plaats door dazen. De steekvliegen teisteren ons al de hele dag en ook hier is het raak.

VP4: Ter Apelkanaal

Na 67 kilometer staan Robert Jan en Andrina klaar met een verzorgingspost. Eventjes zitten in de schaduw met een lekkere radler. M’n waterzak is vrijwel leeg, dus die vul ik ook weer bij. Ik praat even bij met Jop. Even later arriveren ook François, Wessel en Chris bij de verzorgingspost.

Door het gras

Op weg naar Sellingerbeetse haal ik Jop bij en we lopen een stuk samen. Even later voegt François zich bij ons. Er volgen lastige kilometers over hobbelige graspaden. Hier en daar staat het gras kniehoog. In de laatste kilometers tot de verzorgingspost word ik weer belaagd door dazen.

VP5: Onstwedde 1

Bij de vijfde verzorgingspost in Onstwedde word ik hartelijk ontvangen. Wederom is mijn waterzak leeg, dus die vul ik snel weer bij. Nog even wat eten en dan ga ik weer op pad. Er volgt een relatief korte etappe van 7,5 kilometer.

Brandnetels

Langs het Mussel-Aa-kanaal loop ik door naar Onstwedde. Daar passeer ik de Nicolaaskerk met zijn juffertoren. Verderop moet ik een stuk door de brandnetels. Altijd lekker met blote benen.

VP6: Onstwedde 2

Bij de laatste verzorgingspost tank ik weer even bij. Ik neem een stuk notenkoek en vul m’n flesje met sinas. Nog zo’n tien kilometer tot de streep.

Naar Wedde

De kilometers naar Wedde zijn taai. Veel kronkelige en hobbelige paadjes. Ook zijn er wederom veel dazen, zeker in de laatste kilometers langs het water.

Finish

Maar dan komt de finishboog in zicht. Terwijl Johannes op de poffertpan slaat passeer ik de streep en zit mijn Westerwolde Ultra erop. Ik krijg een medaille, een middeleeuws landkaartje van deze Westerwolde Ultra en… een overheerlijke poffert! Hoe kan het ook anders?

Bijkomen

Bij Poffert & Zo kan ik lekker bijkomen met een bordje pasta en napraten met andere deelnemers. Geleidelijk druppelen de lopers binnen en zakt de zon over Westerwolde.

Westerwolde bedankt!

Het was een zware, maar zeer geslaagde ontdekkingstocht door het fraaie Westerwolde. Alle deelnemers én vrijwilligers enorm bedankt voor deze fantastische tocht. Speciale dank aan Poffert & Zo voor de gastvrijheid en natuurlijk Johannes en Jan Johan voor alle ondersteuning.