Voorjaar in de kop

In de aanloop naar de Halve Marathon van Haren vliegen de startnummers de deur uit. Op de website wordt dagelijks een actuele tussenstand getoond van het aantal inschrijvingen. Het is al snel duidelijk dat er op de dag zelf geen na-inschrijving is. Daarom schrijf ik me een paar dagen van tevoren toch maar even online in.

Op de fiets

Op zaterdagmorgen fiets ik naar de start bij sporthal Scharlakenhof. Een afstand van zo’n tien kilometer. Een prima warming-up en het is lekker weer. Nou ok, het spettert wel een beetje tijdens mijn fietsrit, maar de temperatuur is goed. Heel wat anders dan die Siberische toestanden van bijna twee weken geleden.

Aangekomen bij sporthal Scharlakenhof.

Feest der herkenning

In de sporthal haal ik mijn startnummer op, kleed me om en zet m’n tas weg. Dan begint het feest van herkenning, want in Haren doen natuurlijk veel bekenden mee. In de sporthal tref ik Liset en met Hans loop ik naar de startboog op het Felland. Al snel sluit Stanley zich bij ons aan en even later melden ook Bas en Adriana zich. Bij de startboog maak ik een praatje met Yvonne, die in training is voor haar allereerste marathon in Rotterdam.

Ik haal m’n startnummer op.

Het is gezellig druk in Haren.

Hunebedhoppers

Bij het startvak tref ik ook Aad en Jan. Ik ken Aad al langer via sociale media, maar stomtoevallig trof hem twee maanden geleden in levende lijve op het promotiefeest van een gezamenlijke vriend. Uiteraard ging ons gesprek al gauw over hardlopen en bespraken we het plan hunebedhoppen. Aad was enthousiast en samen met Jan werkte hij onlangs in de buurt van Zuidlaren zelfs al een etappe af. Binnenkort maar eens een dagje samen hoppen, mannen!

In het startvak.

Start

Inmiddels is het elf uur. Tijd voor de start. We tellen af naar het startschot en rennen over het Felland en de Dorpsweg naar Onnen. Daar maken we een klein ommetje over de Koelandsdrift. Na ruim vijf kilometer gaan we ter hoogte van herberg De Blankehoeve richting het Noordlaarder Bos. In deze fase van de strijd probeer ik Aad en Jan een beetje in het vizier te houden, hoewel ze eigenlijk een tikkie te snel lopen voor mij.

Over de Dorpsweg.

Over de Koelandsdrift.

Via het Zuidveld.

Hooglanders

Aan de rand van het Noordlaarder Bos kijken we uit over het stroomlandschap van de Drentsche Aa en zien we een kudde Schotse hooglanders. Verderop rennen we om het natuurgebied De Vijftig Bunder heen en lopen aan de andere kant van het Noordlaarder Bos over de Duinweg terug. Na zo’n 14 kilometer zijn we terug bij herberg De Blankehoeve. Hoewel ik nog steeds wel lekker loop, kan ik het tempo van Aad en Jan niet langer volgen en laat ik ze gaan.

Schotse hooglanders.

Het stroomlandschap van de Drentsche Aa.

Terug naar Onnen

Over de Leemweg, het Zuidveld en de Dorpsweg belanden we weer in Onnen. Bij de verzorgingspost zijn twee vrouwen verkleed als kip en koe. Het waarom van deze verkleedactie ontgaat mij, maar leuk is het wel. Inmiddels loop ik wel wat moeizamer dan in de voorgaande kilometers, maar gelukkig is het niet ver meer.

Over de Leemweg.

Broedende kip.

Spoorbrug

We krijgen echter nog wel het spoorviaduct voor de kiezen en op de helling ernaartoe is het voor mij eventjes doorbijten. Eenmaal boven is het nog maar anderhalve kilometer naar de streep. Een versnelling zit er echter niet in.

Hellinkje.

Het spoorviaduct.

Naar de streep

Toch bereik ik de streep uiteindelijk in 1:42:46. Voor mijn doen een prima tijd, want in ruim dertig halve marathons liep ik maar twee keer sneller. Ik ben dik tevreden.

Bijna bij de finish.

Soepeltjes over de streep.

Binnen!

Dit keer geen hardloopshirt als herinnering, maar een medaille. Ook mooi! Na de streep tref ik wederom allerlei bekende gezichten, waaronder Adriana (die mij met medaille op de foto zet), Job en Kees. Even bijkletsen en bijkomen onder het genot van een drankje en een Haafs Powerbar. Een machtig bakseltje van de plaatselijke bakker, maar de reep smaakt prima en vult goed.

Medailles.

Binnen!

Even bijkomen met een Haafs Powerbar.

Voorjaar

Omkleden maar weer en op de fiets terug naar huis. Het was vandaag weer een prachtige loop in Haren en inmiddels begint het zowaar een beetje warm te worden. Het voorjaar komt eraan!