Klavertjevier 🍀
Aan het begin van het jaar spot ik een interessante 100 mijl: de Kleeblattultra. Vier rondjes van ongeveer veertig kilometer, die samen een klavertjevier vormen. Uitvalsbasis is een sporthal in Schwarme. Dat is slechts twee uurtjes rijden vanuit Groningen. Op naar Duitsland!
De opzet van de Kleeblattultra.
Naar Schwarme
Ook Lút heeft zich ingeschreven, maar vanwege blessureleed moet hij helaas afhalen. Om half zes stap ik in de auto. De reis verloopt soepel en rond half acht arriveer ik bij de sporthal in Schwarme. Op de parkeerplaats tref ik Thomas en Ilka, die ik wel vaker tegenkom bij ultraloopjes. Altijd leuk om even bij te praten.
Binnen haal ik mijn startnummer op en zet mijn spullen in de ruime zithoek. Handig zo’n uitvalsbasis met allerlei faciliteiten bij de hand. Er staat ook een ontbijtbuffet klaar en later tijdens de race is er tevens warm eten.
Race director Kai verzorgt een uitbreide briefing en de meefietsers hebben handige tips. Door onze live-trackers kunnen ze eventueel snel ingrijpen bij problemen. (let op: cliffhanger)
Gearriveerd in Schwarme.
De sporthal is een handige uitvalsbasis.
Frühstück.
De briefing door race director Kai.
Start
Rond 9 uur is het tijd om naar buiten te gaan voor de start van deze 100 mijl door het landschap van Niedersachsen.
Klaar voor de start.
Südrunde – 1. Kleeblatt
We beginnen met de zuidronde. Die voert veelal over verharde paden langs en door diverse bosgebieden, maar we lopen ook geregeld over graspaden. Met 140 meter hoogteverschil is deze lus niet vlak. Met name het Rutental is een schilderachtig stuk. Ook komen we langs het geografische middelpunt van Niedersachsen.
We zijn onderweg.
Graspad.
Het geografische middelpunt van Niedersachsen.
Zandweg.
Waldweg.
Glooiend landschap.
VP1.
Nou nou.
Rutental.
Rutental.
Bruggetje.
Glooiend landschap.
Terug in Schwarme.
Pause 1
Zo, de eerste ronde ging best goed. Ik kon lang in het spoor blijven van de koplopers, hoewel dat geen doel op zich was. Eventjes een korte pauze met een lekker bordje pasta, mijn rugzak vullen en weer op pad.
Een bordje pasta.
Westrunde – 2. Kleeblatt
De tweede ronde voert in westelijke richting over asfalt en landweggetjes naar het Syker Friedeholz, een zeer fraai bos. We lopen door de Schwarmer Bruch, een groeibiotoop met uiterwaardenachtige gebieden. De lus heeft 130 meter hoogteverschil en is zeer afwisselend.
Begonnen aan ronde twee.
Fraaie uitzichten.
Navigatiemisser
Na zo’n vijf kilometer kruisen de routelijnen op mijn horloge en weet ik even niet welke kant ik op moet. Helaas heeft mijn mobiel ter plekke ook geen bereik om de route te dubbelchecken. Gokken dus en uiteraard neem ik de verkeerde afslag.
Nu komt het grote voordeel van live-tracking en meefietsers: een vrijwilliger is snel ter plekke om me de goede kant op te sturen. Ik ben een kilometer verkeerd gelopen, maar op een 100 mijl maakt dat ook niet echt meer uit.
Wachendorf.
Schaduwrijke weggetjes.
In het zonnetje.
Door het Friedeholz Syke.
Die Tankstelle.
Uitzicht.
Landsitz Wachendorf.
Straßenschäden.
Pause 2
Ronde twee ging duidelijk wat moeizamer dan de eerste ronde, maar van grote problemen was geen sprake. De focus was goed en mijn maag hield zich koest. Een bordje pasta dan maar. Lekker!
Bordje pasta.
Nordrunde – 3. Kleeblatt
Bij het ingaan van de noordronde begint het te schemeren. Deze lus loopt vrijwel volledig over verharde paden door de velden naar Thedinghausen en volgt vervolgens de loop van de Weser naar Oiste. Daar keert de route vrijwel rechtdoor terug naar Schwarme. Tegen het eind kunnen mogelijk highfives uitgewisseld worden met tegenliggers uit de vierde lus. Inderdaad: met nog een paar kilometer te gaan tref ik de kopgroep van drie lopers in tegengestelde richting. Highfive!
Schemer in Schwarme.
Oogsttijd.
VP3.
Terug in Schwarme.
Kartoffel.
Pause 3
Lopen in de nacht vind ik heerlijk. Vanaf Schwarme had ik aanvankelijk gezelschap van een meefietser, waardoor de eerste kilometers voorbijvlogen. Gaandeweg ging het moeizamer, maar ik kon gelukkig steeds koersen op het lampje van de snelste vrouw voor mij. Even een gepofte aardappel voor extra superpower.
Ostrunde – 4. Kleeblatt
De laatste ronde alweer en gelukkig ook de kortste ronde. Zoals gezegd lopen we een groot deel in tegengestelde richting van de noordlus, dus dat is wederom highfiven met andere deelnemers. Na Oiste komen we door de dorpen Magelsen, Eitzendorf en Martfeld op weg naar het eindpunt in Schwarme.
Eventjes zitten.
Het wordt weer licht.
Voor de laatste keer terug in Schwarme.
Binnen!
In ronde vier sloeg de vermoeidheid toe, maar met behulp van enkele korte zitpauzes hield ik de gang er enigszins in. Door de opkomende mist werd het steeds frisser. Handschoentjes aan! Tegen het einde van de lus werd het alweer licht en dat gaf me extra energie. Uiteindelijk kwam ik als vijfde loper over de eindstreep.
Gefinisht!
Even bijkomen
In de sporthal ontvang ik een fraai finishershirt en een warme hap. Gepofte aardappel met vlees en even later roerei erbij. Dat doet me erg goed. Even op krachten komen. Na het eten volgt een heerlijke warme douche en dan ben ik zowaar weer aardig opgeknapt. Maar uiteraard wel moe.
Even op krachten komen.
Derde?
Toch moet mijn slaapje nog even wachten. Want naast vijfde ben ik ook derde geworden. Dat zit zo: de kopgroep van drie lopers is gezamenlijk over de streep gekomen. Als vijfde heb ik weliswaar vier lopers voor me, maar ik heb ook de derde eindtijd (21.27.32 uur) neergezet. Dat wordt beloond met een unieke medaille en oorkonde, beiden gemaakt door kinderen van de plaatselijke basisschool. Erg tof!
Danke schön, Kleeblattultra!
Danke schön, Kleeblattultra!
Jongens, wat een leuke loop! Kleinschalig qua deelnemersveld, maar zeer professioneel met live-tracking, een uitgebreid koud- en warm buffet, diverse meefietsers, een fraai finishershirt en een zeer betrokken organisatie voor wie geen moeite teveel is.
Danke schön Orga-team und alle Mithelfer! Ihr seid großartig! 🍀
