Zo vader, zo zoon
In maart hangen er donkere wolken boven de KardingeRun. De organisatie trekt de stekker eruit, maar gelukkig neemt de enthousiaste Esther de obstakelloop over. Samen met mijn zoon Jesper duik ik op zondagmorgen de modder in.
In maart hangen er donkere wolken boven de KardingeRun. De organisatie trekt de stekker eruit, maar gelukkig neemt de enthousiaste Esther de obstakelloop over. Samen met mijn zoon Jesper duik ik op zondagmorgen de modder in.
Na een afwezigheid van vier jaar is de Campus Trail terug. We gaan weer rennen door bijzondere gebouwen op het Zernikecomplex in Groningen. Dit jaar doe ik dat samen met zeven leuke collega’s van DUO.
Omdat het vorig jaar zo leuk was organiseren we een tweede editie van de Kardingebultra. Wel zijn er enkele aanpassingen. We starten bij het strandpaviljoen aan het Zilvermeer, er is een duoloop en het logo is blauw geworden.
Vorig jaar deed Lút mee aan de Pallas ’67 Ultrameerdaagse: een vijfdaagse etappeloop vanuit en naar Wageningen met stops in Arnhem, Loenen, Elspeet en Doorn. Hij komt op het idee om iets dergelijks in Groningen op touw te zetten.
Op de eerste dagen van 2021 en 2022 ging ik met Afvalbas op pad om te ploggen in de binnenstad van Groningen. Ook dit jaar doen we weer een sportieve nieuwjaarsschoonmaak, maar nu iets dichter bij huis: Lewenborg.
De derde editie van de Martini Marathon in 2020 moest ik helaas aan mij voorbij laten gaan, maar dit keer ben ik er weer bij. Een marathon rennen op een atletiekbaan vind ik nog steeds lastig, maar de gezelligheid geeft de doorslag.
Als de Trailclub het plan lanceert voor de eerste officiële backyardultra in Nederland, ontstaat bij mij het idee om een soortgelijke race in Groningen te organiseren. In natuurgebied Kardinge rondom de Kardingebult: de Kardingebultra.
Vanwege de graffiti-tentoonstellingen in het Groninger Museum verschenen onlangs twee tours langs streetart en graffiti in Groningen. Eind november rende ik met Edgar de korte route. Nu gaan we op pad voor de lange route.