Vrijdagmiddagmarathon
De derde editie van de Martini Marathon in 2020 moest ik helaas aan mij voorbij laten gaan, maar dit keer ben ik er weer bij. Een marathon rennen op een atletiekbaan vind ik nog steeds lastig, maar de gezelligheid geeft de doorslag. En dus zet ik vrijdagmiddag koers naar het Stadspark.
Vrijdagmiddag.
Voorbereidingen
Zo’n drie kwartier voor de race is het buiten nog rustig. Binnen in de kantine van Groningen Atletiek tref ik echter al de nodige bekenden, zoals Lydia, Lút, Anton, Bennie, Cees en Patrick. Ook Sybren is van de partij. Zijn laatste marathon dateert van bijna twee jaar geleden en hij wil de draad weer oppakken.
De voorbereidingen zijn in volle gang.
De klok en de rondeteller.
Twee chips
Bij mijn startnummer ontvang ik maar liefst twee chips, voor elke voet eentje. Bij de Martini Marathon wordt niks aan het toeval overgelaten. Een goede tijd- en met name rondenregistratie is dan ook onmisbaar, want zelf ben je al snel de tel kwijt. Gelukkig toont het scorebord hoeveel rondjes je nog moet.
Startnummer 152.
Twee chips.
Tijd om te starten
Bij de verzorgingspost aan de kant van de snelweg zet ik mijn spulletjes klaar en begeef me naar de startstreep. Het is half zes: tijd om te starten. We beginnen met 23 sololopers en 10 estafetteteams. Uitlopen is mijn doel en daarom begin ik rustig. Na de eerste rondjes laat ik me zelfs nog een beetje terugvallen.
Al snel word ik ingehaald door Lút, die zijn zinnen heeft gezet op een PR onder de 3 uur en 15 minuten. Dat lukt hem uiteindelijk ook. Hij wint zelfs deze editie van de Martini Marathon.
We begeven ons naar de start.
We zijn begonnen!
We zijn begonnen! (foto: Herman Rinket)
Nog een rondje. En nog een rondje.
Ik ren wat langzamer, maar de benen voelen goed. Met zo’n vijf kilometer in de benen versnel ik een beetje. Dat tempo hou ik vol tot zo’n 24 kilometer. Daarna krijg ik het lastiger, ook vanwege het parcours. Steeds maar weer hetzelfde rondje wordt saai. Heel hard daalt het aantal rondjes ook nog niet. Met nog 40 rondjes op het bord deel ik dat aantal op in brokjes van 5 rondjes; dan blijft het mentaal een beetje behapbaar.
Nog een rondje.
En nog een rondje. (foto: Herman Rinket)
En nog een rondje.
En nog een rondje. (foto: Herman Rinket)
En nog een rondje. (foto: Herman Rinket)
Finish
Lange tijd koers ik af op een eindtijd onder de 4 uur, maar geleidelijk verlies ik terrein. Zeker als ik in de slotfase last krijg van een schuurplek onder mijn voet. Ik moet een paar keer wandelen, maar gevoelsmatig tikken de rondjes nu wel snel weg. Ik luid zelf de bel voor de laatste ronde en na ongeveer 4 uur en 2 minuten kom ik over de eindstreep. Ook mijn derde Martini Marathon is binnen. Het was weer een geslaagde avond. Organisatie, vrijwilligers, medelopers en publiek bedankt!
Over de streep. (foto: Bas)
Zo, die is binnen. (foto: Niko)
