Gronings marmer
Drie dagen na code rood in de provincie Groningen is de Blaauwbekmarathon. Sneeuw en ijs dreigen aanvankelijk roet in het eten te gooien, maar de organisatie slaagt erin om een veilig parcours op te leveren. Op naar het Oldambt!
Drie dagen na code rood in de provincie Groningen is de Blaauwbekmarathon. Sneeuw en ijs dreigen aanvankelijk roet in het eten te gooien, maar de organisatie slaagt erin om een veilig parcours op te leveren. Op naar het Oldambt!
Twee jaar geleden eindigt de RUN Winschoten voor Tamara en mij na 90 kilometer. Tegenslagen zorgen ervoor dat we buiten de limiet komen. Maar ultralopers laten zich niet kisten en willen revanche. Dus Winschoten, daar zijn we weer!
De Blaauwbek is back! Vijf jaar na de laatste Blaauwbekmarathon komt er tóch een zesde editie van deze loop door het prachtige Oldambt. Voor Tamara en mij is het tevens een mooie trainingsloop voor De Zestig van Texel in maart.
Tamara droomt ervan om de 100 kilometer bij de RUN Winschoten te lopen. Door blessures en ander leed verdwijnt het plan even in de ijskast, maar dit jaar is het zover! Ik wil Tamara graag ondersteunen bij deze uitdaging.
Bij gebrek aan loopevenementen moet je af en toe zelf een leuk loopje organiseren. Een duurloop van Hongerige Wolf 🐺 naar Schaaphok 🐑 bijvoorbeeld. Een modern hardloopsprookje.
Tot zo’n twee jaar geleden moet ik er niet aan denken om een 100 kilometer te lopen. Veel te ver! Maar ja… op een gegeven moment begint het toch te kriebelen om eens mee te doen aan de hoofdafstand van de RUN Winschoten.
Na vijf edities houdt de Blaauwbekmarathon op te bestaan. Het evenement begon als alternatief voor de opgeheven Midwintermarathon in Apeldoorn. Elk jaar waren er andere routes, maar altijd met het Oldambtmeer als basis.
Voor de derde keer op rij doe ik mee aan de 50 kilometer bij de RUN Winschoten. Het is heerlijk loopweer en gisteravond heb ik op een trouwfeest voldoende koolhydraten gestapeld. Kortom: dit moet helemaal goedkomen!