Gronings marmer

Drie dagen na code rood in de provincie Groningen is de Blaauwbekmarathon. Sneeuw en ijs dreigen aanvankelijk roet in het eten te gooien, maar met vereende krachten slaagt de organisatie erin om een veilig parcours op te leveren. Op naar het Oldambt!

Naar Oostwold

Op zaterdagmorgen rij ik vanuit Groningen naar Oostwold. Gaandeweg wordt het steeds mistiger. Op de parkeerplaats tref ik Arjen en we lopen samen naar sporthal De Rietkraag. Daar halen we ons startnummer op en praten bij met nodige bekenden.

Gearriveerd in Oostwold.

Sporthal De Rietkraag.

Busreis

Om kwart voor tien stappen we in de bus voor de rit naar Bad Nieuweschans. De start van deze marathon is namelijk op de parkeerplaats van de plaatselijke voetbalvereniging. We zijn ruim op tijd en kunnen ons rustig omkleden. Om elf uur gaan op pad.

We stappen in de bus.

De start is bij voetbalvereniging Nieuweschans.

Klaar voor de start.

Safety car

Vanwege de veiligheid zijn de route en de startprocedure aangepast. De eerste kilometers in Bad Nieuweschans rijdt een auto met zwaailichten voorop. Pas als we bij Oudezijl het fietspad bereiken nemen we afscheid van de safety car.

Daar gaan we.

Richting Duitsland.

We nemen afscheid van de safety car.

Winters

De omstandigheden in het besneeuwde en mistige Oldambt zijn weliswaar winters, maar qua blaauwbekken valt het wel mee. Via Nieuw-Beerta, Beerta en Reiderwolde bereiken we na zo’n zeventien kilometers de oevers van het Oldambtmeer. Vanwege de dichte mist zien we weinig van het meer zelf. Precies op de helft lopen we een lusje langs de sporthal in Oostwold.

Winterse plaatjes in het Oldambt.

Winterse plaatjes in het Oldambt.

Beerta.

Mist.

De Waterjuffer.

Om het Oldambtmeer

De tweede helft van deze marathon is een rondje om het Oldambtmeer. Zoals gezegd is het uitzicht helaas beperkt. Na zo’n dertig kilometer rennen we over de Pieter Smitbrug, met 800 meter de langste fietsbrug van Europa. Via Blauwestad en de Groningse stuwwallen bij Finsterwolde lopen we terug naar Oostwold. Daar tik ik aan in 3:48 uur. Kon minder!

Een mistig Oldambtmeer.

De Pieter Smitbrug.

Finsterwolde.

Gefinisht!

Kleimedaille

Bij de streep ontvangen alle deelnemers een stukje Gronings marmer: een handgemaakte medaille van polderklei uit het Oldambt. Kunstenares Gonda heeft samen met fanatieke vrijwilligers uit de organisatie maar liefst 1750 van deze medailles gemaakt. Wat een kunststukje. Dit unieke en originele aandenken krijgt een mooi plekje. Bedankt blaauwbekkers, graag tot de volgende keer!

Binnen!

Gronings marmer.