Wilde haren
Eigenlijk had ik dit weekend andere hardloopplannen, maar die pasten uiteindelijk niet in de agenda. Gelukkig blijft er wel tijd over voor de Dijkloop, van Delfzijl naar de Eemshaven en weer terug. Meestal een onstuimige loop en dat is dit jaar niet anders. Het wordt een frisse editie.

Naar Delfzijl
Samen met Lút rij ik op zondagochtend naar Delfzijl. Onderaan de trappen van loopbrug De Diekloper halen we ons startnummer op en zien diverse bekende gezichten, waaronder Tamara, Bennie en Stefan. Ook tref ik organisatoren Erik en Tijn. Even bijkletsen.

Gearriveerd in Delfzijl.

Tamara is er ook.
Startvak
Iets voor tienen begeven we ons naar het startvak. Bijna honderd lopers schreven zich in voor de langste afstand. Via het kronkelende wandelpad en De Diekloper gaan we op weg naar het Eemshotel en daarna de dijk op.

Klaar voor de start.

Langs het Eemshotel.

De dijk op.
Wind
De eerste drie kwartier loop ik samen met Tamara. We lopen ontspannen en kletsen de kilometers weg. Het helpt ook dat we op sommige stukken wind mee hebben. Ik heb een schemaatje gemaakt waarbij ik geleidelijk versnel. Op een gegeven moment gaan Tamara en ik ons eigen tempo lopen en we nemen afscheid.

Uitzicht over de Eems.

Achter de dijk langs.
Eemshaven
Op weg naar de Eemshaven voer ik geleidelijk de snelheid op en haal een stuk of wat lopers in. Uiteindelijk kom ik achter een groepje te hangen met een lekker tempo.
Halverwege zie ik ook Lút weer. Hij is net ietsje eerder weg bij het keerpunt.

Op weg naar de Eemshaven.

In de Eemshaven.
Terugweg
Op de terugweg door de Eemshaven haak ik aan bij een ander groepje en ren ik lekker door. In de laatste kilometers tot aan de dijk kan ik zelfs nog een tikkie versnellen.
Eenmaal op de dijk breekt voorzichtig een zonnetje door, maar door de koude wind voelt het geen moment warm aan.

Een voorzichtig zonnetje.
Ploeteren
De laatste acht kilometers zakt mijn tempo wat in en wordt het ploeteren. Toch geeft de reuring op de dijk met lopers van de andere afstanden ook wel energie.

Bijna terug bij het Eemshotel.

De laatste meters.
Wilde haren
Ruim binnen de vier uur bereik ik met wilde haren de eindstreep. Lekker uitgewaaid in Delfzijl!

Wilde haren.
