Duizelig

Voor de vijfde keer op rij doe ik mee aan de 100 mijl van Sint Annen. Met dertig graden wordt het de warmste editie ooit. Daarom heeft organisator Gerik maatregelen genomen. Bij iedere doorkomst worden de deelnemers gewogen en de tijdslimiet gaat eraf. Ook is er de optie om een uur eerder te starten.

Naar Sint Annen

Samen met Lút rij ik naar Sint Annen. Daar arriveren we mooi op tijd voor het ophalen van ons polsbandje (voor de tijdwaarneming) en de weging. Bij elke doorkomst mag je niet meer dan 5% lichaamsgewicht verloren hebben. Anders moet je eerst weer op gewicht komen om aan de volgende ronde kunt starten.
Bij de klokkenstoel van Sint Annen kijken we naar de start van de eerste startgroep. Wie had ooit gedacht dat de 100 mijl van Sint Annen meerdere startwaves zou kennen?
Zelf start ik op de reguliere tijd van 9 uur en heb dus nog een uurtje om me rustig voor te bereiden. Daarna lopen we wederom naar de klokkenstoel. Zodra het luchtalarm klinkt gaan we op pad.

Ronde 1: De Cisterciënzer ronde (rondom Stad en rondom Meer) – 70 kilometer

We starten met de Cisterciënzer ronde om de stad Groningen en voor de gelegenheid ook om het Leekstermeer. Tot Zuidwolde loop ik alleen en word dan bijgehaald door Lút. We lopen een stuk samen, maar Lút loopt sneller dan ik. Via Zuidwolde en Noorderhoogebrug steken we via de Walfridusbrug het Van Starkenborghkanaal over. Aan de andere kant van het kanaal lopen we naar de Zernike Campus. Niet lang daarna bereiken we de eerste verzorgingspost.

VP1: Leegkerk

Bij huize Sprikkenburg in Leegkerk staan Theo en Elise al klaar met de verzorging. Als eerste daad pak ik een sleutelhanger, want zonder dat bewijs geen finish. Ik vul ook mijn waterzak bij, want ik heb al flink wat gedronken. Nog even wat te eten en weer door.

Waterijsje

Via Leegkerk en Den Horn lopen we door naar Oostwold. Daar is een waterpunt ingericht. De bewoners hebben voor de gelegenheid ook waterijsjes. Dat gaat er wel in op zo’n warme dag.

Onlanden

Vanwege werkzaamheden op de weg naar Matsloot rennen we dit jaar om het Leekstermeer heen. Tot nu toe profiteerden we van een briesje tegen, maar in De Onlanden is het nagenoeg windstil en dus flink warm. Ik word bijgehaald door Olav en Nick.

Spontane VP 1

Met z’n drieën bereiken we na bijna 40 kilometer de spontane verzorgingspost van Robert Jan, Andrina, Angela en Harry. Er zijn koude biertjes, hartige snacks en waterijs. Heerlijk! Even later bereikt ook Johan de verzorgingspost.

Stad

Samen met Johan ren ik door De Onlanden verder naar de stad. Via de Piccardthofplas en De Wijert lopen we naar de tweede officiële verzorgingspost in Essen.

VP2: Klooster Yesse

Bij Klooster Yesse worden we verwelkomd door Adrie en Sjaak. Er staat ook een grote bak water waarmee we kunnen afkoelen. Helemaal opgefrist vervolgen we onze weg.

Graspaden

Door de Marinus Bolhuis Tunnel en via wandelpark De Vork lopen we door naar Oude Roodehaan. Daar doorkruisen we een populierenbos en belanden op hobbelige graspaden. Op dit lastige deel van de route is wandelen de slimste optie.

Spontane VP 2

Aan het begin van natuurgebied Kardinge staan Angela en Harry alweer klaar met een spontane verzorgingspost. Ik krijg een heerlijke koude radler en blokjes kaas. Dat gaat er prima in.

Sisser

Verderop blokkeert een zwanenfamilie het pad. Echt blij met onze passage zijn de zwanen niet, maar deze ontmoeting loopt met een sisser af.
Door het zonovergoten Groninger land lopen we door. Na iets minder dan tien uur zijn we terug in Sint Annen.

Pauze

Tijd voor een pauze. Hard nodig, want bij de weging ben ik drie kilo lichter dan vanmorgen. Best veel gewichtsverlies. Ik heb toch best flink gedronken, maar kennelijk niet genoeg.
Ik drink dus flink, eet wat noedels en pak mijn spullen. Een half uur later begin ik aan de ronde twee.

Ronde 2: Ik zai de vogels tegen d’oavendlucht – 55 kilometer

De tweede ronde brengt ons naar Leens, waar hardlooplegende Ineke Scheffer – zij liep maar liefst 731 marathons – een verzorgingspost heeft ingericht. De rondenaam ‘Ik zai de vogels tegen d’oavendlucht’ is een verwijzing naar het lied ‘Credo – Mien bestoan’ van de Groningse troubadour Ede Staal, die zijn jeugd doorbracht in Leens.
De eerste kilometers naar Bedum verloopt het opstarten moeizaam en dus wandel ik voornamelijk. Bij Eetcounter Koning haal ik een Calippo. Heerlijk!
Via Westerdijkshorn loop ik door de weilanden verder naar Winsum. Soepel is anders, maar geleidelijk dribbel ik weer kleine stukjes.

Duizelig

In Winsum word ik echter duizelig en begin ik raar te zwalken. Ik ga even rustig zitten op een bankje, maar het lichte gevoel in het hoofd blijft. Dat betekent eigenlijk maar één ding: het is verstandig om te stoppen. Net als twee jaar geleden eindigt mijn bedevaartstocht vroegtijdig. Ook vandaag heeft de hitte weer zijn tol geëist. Of anders gezegd: ik ben gewogen en te licht bevonden. 😉

Taxi

Een taxibedrijf bereiken blijkt nog niet zo eenvoudig, maar gelukkig willen Robert Jan en Andrina mij komen ophalen. Enorm bedankt! Zo zit ik een half uur later in de auto op weg naar Sint Annen. Daar kom ik even op krachten en rij vervolgens terug naar huis.

Bedankt!

Ondanks mijn vroegtijdige einde was het wel een topdag. Bedankt Gerik, Henriëtte en Aron voor de gastvrijheid, bedankt vrijwilligers en medelopers voor een leuke tocht. Volgende keer graag minimaal 15 graden koeler.