Roeg

In de aanloop naar de Dinah Might Ultra Run wil ik ritme houden. Gelukkig organiseert Chris in natuurgebied ’t Roegwold een marathon. De route voert om en over het Dannemeer. Het befaamde Knuppelpad staat maar liefst drie keer op het programma.

Naar ’t Roegwold

Op naar ’t Roegwold! Daar verzamelen zich uiteindelijk 12 enthousiastelingen op de parkeerplaats bij het Knuppelpad. Wat meteen opvalt: roege wind. Daar krijgen we onderweg last van.

Gearriveerd in ’t Roegwold.

Twaalf deelnemers.

Noordlus

We lopen drie ‘achtjes’ 14 kilometer, verdeeld over een noordlus van 8 kilometer en een zuidlus van 6 kilometer. Eerst de noordlus. Langs de oevers van het Dannemeer hebben we wind mee. Na ruim drie kilometer belanden we op een grasdijk langs het afwateringskanaal en lopen door naar het gehucht De Paauwen. Op dit stuk hebben we enkele kilometers de wind tegen. Het laatste stuk terug naar het Dannemeer hebben we de wind weer in de rug.

Daar gaan we!

Loopgroep Roegwold.

Over een grasdijk.

Langs het afwateringskanaal.

Terug naar het Dannemeer.

Zuidlus

Aan het begin van de zuidlus lopen we over het Knuppelpad naar de overkant. Normaal gesproken is het op dit vlonderpad al goed uitkijken, maar door de harde wind is het nu alle hens aan dek. Op de Slochtermeenteweg hebben we de wind vol tegen. Samen met Sandra loop ik het laatste stuk van deze zuidlus terug naar de parkeerplaats. Een derde van deze marathon zit erop.

Over het Knuppelpad.

Roege koeien.

De Paauwen.

Terug naar de parkeerplaats.

Wind

In de tweede ronde loop ik in de buurt van Sandra en Ingrid. De wind trekt aan en vooral op de grasdijk en op de Slochtermeenteweg is het beuken. Gelukkig zijn er ook voldoende stukken om weer even bij te komen. Het Knuppelpad wordt wel een steeds grotere uitdaging in deze omstandigheden.

Het Dannemeer, belangrijke schakel in het natuurgebied Midden-Groningen.

Het Knuppelpad.

Roeg

In de derde ronde kies ik m’n momenten om tegen de wind in te wandelen en te dribbelen met wind mee. Op die manier bereik ik na bijna 4,5 uur de eindstreep. Best tevreden, want m’n kuit hield zich rustig en de route was prachtig. Het was een mooie, roege tocht.

’t Roegwold.

De laatste meters.