Mantingerveld

De laatste MD-marathon van dit kalenderjaar brengt ons naar het Mantingerveld. Twee jaar geleden liepen we hier ook al eens een marathon. Dit keer lopen we het fraaie rondje andersom. De weersomstandigheden zijn prima.

Natuurgebied Mantingerveld.

Klaar voor de start.

Eerste rondje

Stipt om vijf over negen gaan we van start. In het eerste rondje blijft een groot deel van de groep bij elkaar. Via verharde wegen en een graspad bereiken we na twee kilometer een bospad. Nu lopen we drie kilometer onverhard door bos en over het Mantingerveld. Een mooi, maar door de hobbelige ondergrond ook een lastig stuk van het parcours. De laatste twee kilometer zijn weer verhard en bovendien hebben we de wind in de rug. We treffen zelfs nog een eenzame toeschouwer.

Daar gaan we.

Het groepje blijft redelijk bij elkaar.

Het Mantingerveld.

Over het Mantingerveld. (foto: Sjirk)

Toeschouwer.

Tot de helft

De twee rondjes erna loop ik met Stefan. We rennen lekker door en zijn na iets meer dan twee uur op de helft. Helaas heb ik last van mijn voet en besluit een tempootje lager te lopen.

Het tweede rondje.

Loslopers.

De tweede helft

De laatste drie rondjes loop ik bijna alleen. Wel word ik in het vierde rondje ingehaald door Sjirk. We lopen een stukje samen, maar uiteindelijk kan ik niet aanhaken. Toch probeer hem zo lang mogelijk in het vizier te houden.
Het laatste rondje gaat moeizaam, maar de eindstreep lonkt. Na ruim 4:23 uur tik ik af op de parkeerplaats. Het was weer een prachtige ochtend in Drenthe.

Het laatste rondje.

De laatste meters. (foto: Sjirk)