Sneeuwduinen

Doel twee van dit jaar is de Groet uit Schoorl Run. Die loop viert zijn veertigste verjaardag. Dat is toevallig, want onlangs deed ik hetzelfde. Sterker nog: dit is mijn eerste loopje in de categorie M40. Ook om een andere reden is het een speciale editie, want in Schoorl ligt een paar centimeter sneeuw. Dat levert onderweg sprookjesachtige beelden op.

Wegslippen

Vanwege de sneeuw en de kans op gladheid vertrek ik extra vroeg uit Groningen, waar overigens geen vlokje is gevallen. In Marum pik ik Wouter op en in ruim anderhalf uur rijden we naar Schoorl. Halverwege Friesland valt de eerste winterse neerslag en vanaf de Afsluitdijk is de wereld volledig wit gekleurd. Met de gladheid valt het gelukkig mee, hoewel de wielen op de rotonde bij Joure eventjes wegslippen. Via een landweggetje rijden we Schoorl aan de noordkant binnen. Precies buiten het afgezette startgebied en op honderd meter van een parkeerplaats achter het monumentale pandje ‘De Goede Verwachting’. Dat is boffen.

Sporthal

Het is ook slechts een paar honderd meter lopen naar sporthal De Blinkerd, waar we Arnold treffen. Hij is op eigen gelegenheid naar Schoorl gereden, omdat hij na zijn halve marathon meteen doorrijdt naar een andere afspraak. We zijn ruim op tijd en bereiden ons in de kantine rustig voor. Vooral de kledingkeuze is punt van discussie, want hoe koud is het nou eigenlijk onderweg? Nog even een groepsfoto en dan de tassen inleveren in de sporthal. Prima geregeld!

Startvak

In het startvak ben ik aanvankelijk wat minder blij met mijn kledingkeuze (een longsleeve), want door de gure wind is het behoorlijk koud. Gelukkig duurt het slechts een kwartiertje voordat we de startstreep passeren en eenmaal onderweg heb ik het eigenlijk niet koud meer.

Stutten

Na een klein rondje door het dorp langs onder meer korenmolen Kijkduin draaien we in tegengestelde richting en lopen over de Heereweg terug langs de sporthal. Iets verderop is een opblaasboog leeggelopen. Vrijwilligers stutten de boog om te voorkomen dat de deelnemers in een obstakelloop belanden. In het dorpje Groet maken we wederom een draai. Over de Achterweg en de Oorsprongweg lopen we weer richting Schoorl en passeren onder meer de Klimduin.

Klimmen

Iets verderop gaan we natuurgebied de Schoorlse Duinen in. En we gaan meteen klimmen, want de weg loopt omhoog. Halverwege de Schoorlse Zeeweg hebben we een prachtig uitzicht over de hoogste duinen van Nederland.

Uitgestrekt

Bij restaurant De Berenkuil slaan we linksaf en lopen we in een grote ronde om de duinvlaktes ’t Groote Ganzenveld en het Frederiksveld heen. Hier kijken we uit over het uitgestrekte besneeuwde duingebied. Aan de zeekant lopen we terug in de richting van Groet. Hier waait het af en toe flink en voor mij zijn dit moeizame kilometers. Na zo’n negentien kilometer bereiken we Groet en lopen wederom via de Achterweg en de Oorsprongweg terug naar Schoorl.

Bonusrondje

Bij de Klimduin slaan de halvemarathonlopers linksaf naar de finish en maken wij ons op voor een bonusrondje van bijna negen kilometer. De splitsing tussen de twee afstanden geeft mij nieuwe energie. Over de Schoorlse Zeeweg lopen we weer omhoog, maar de helling voelt minder zwaar dan de eerste keer.

Keerpunt

Ditmaal lopen we bij De Berenkuil rechtdoor naar het keerpunt bij ’t Kleine Ganzenveld. Snellere lopers komen ons hier tegemoet en ik groet Wouter, die ongeveer zeven minuten voor mij loopt. Hij oogt nog fris en ik voel mij ook nog steeds goed. Na het keerpunt lopen we via de Nieuwe Weg terug in de richting van Groet. Even bijtanken bij de verzorgingspost en dan nog zo’n vijf kilometer tot de streep. De benen voelen goed, dus tijd voor een kleine versnelling.

Streep

Na zo’n 28 kilometer zijn we weer in Groet en betreden de Oorsprongweg voor de derde keer. Nog zo’n anderhalve kilometer tot de Klimduin en dan linksaf naar de finish. Uiteindelijk passeer ik de streep na 2 uur en 41 minuten. Met die tijd ben ik zeer tevreden en nog belangrijker: ik heb lekker gelopen. Dat biedt hoop voor de Sallandtrail (50 kilometer) in maart en uiteindelijk de Zestig van Texel in april.

Goed gevoel

Als herinnering ontvang ik een fraaie handdoek en loop door naar de sporthal. Daar tref ik Wouter, die ook een goed gevoel heeft overgehouden aan deze loop. Arnold is al weg, maar hij appt dat hij ook een lekkere race gelopen. We halen onze tassen en lopen terug naar de auto. Het was een mooie hardloopdag in een sprookjesachtig Schoorl.