Stadsparkcrossen

Als opwarmertje voor de zogenaamde Country Miles bij Tough Guy gaan Alexander en ik crossen in het Stadspark. De studenten van atletiekvereniging Vitalis organiseren daar de Zac Freudenburg Cross, vernoemd naar de Amerikaanse atleet, die een onverhard oefenrondje in het park uitzette. Dat rondje werd later een wedstrijd. De Stadse cross is een goed bewaard geheim, want het deelnemersaantal is niet heel hoog. Maar misschien maakt juist die kleinschaligheid de loop wel zo leuk.

We zijn aangekomen in het Stadspark.

Student?

Aan het begin van de middag rijden Alexander en ik naar het Stadspark. We parkeren de auto bij de atletiekbaan en lopen het laatste stuk naar de start midden in het park. Bij een tent halen we ons startnummer op. Alexander blijkt op de lijst te staan als deelnemer aan het Nederlands Studenten Kampioenschap. Een foutje, want student is hij allang niet meer. Maar goed, het NSK valt samen met de lange cross voor senioren en we doen toch niet mee om de podiumplaatsen, dus voor ons maakt het eigenlijk niks uit.

Het startgebied.

Startselfie.

Koek-en-zopie

We kleden ons om en maken ons klaar voor de start. Er ligt nog behoorlijk wat ijs op het gras en bovendien is de grond keihard. Het wordt dus een interessante cross. En de weersomstandigheden zijn prima. Het is weliswaar fris, maar het winterzonnetje breekt langzaam door. De koek-en-zopie-tent doet goede zaken met de verkoop van warme chocolademelk, soep en broodjes knakworst.

Een bevroren grasveld.

Koek-en-zopie.

Warme chocolademelk.

Naamgever

In het startvak blijkt ook de naamgever van dit loopje aanwezig. Uiteraard met startnummer 1. In total zijn er ruim veertig deelnemers bij het onderdeel lange cross. Om twintig over twee klinkt het startschot en gaan we op weg.

De naamgever van dit loopje: Zac Freudenburg.

Klaar voor de start.

Zes rondjes

We lopen zes rondjes van 1300 meter. Eerst rennen we een stuk over het gras en beklimmen daarna geleidelijk een heuveltje. Verderop dalen we af via een steile afdaling en rennen een rondje over het grasveld in de buurt van de kinderboerderij. Terug bij de heuvel gaan we nogmaals omhoog en rennen dan weer naar beneden in de richting van de finishboog.

We lopen over ijs.

Geleidelijk het heuveltje op.

Bevroren ondergrond

Alexander en ik blijven de hele race bij elkaar. Aanvankelijk beginnen we een tikkie te voortvarend, maar al snel vinden we een tempo dat beter bij ons past. Het blijft goed uitkijken op de bevroren ondergrond, want een misstap ligt op de loer. We slaan ons er vandaag echter zonder struikelpartijen doorheen. Dat was vorige week wel anders.

Over het veld in de buurt van de kinderboerderij.

Lachende gezichten. (foto: Herman Rinket)

We rennen naar beneden richting de finishboog.

Geslaagde middag

Zac Freudenburg maakt zijn status volledig waar, want hij loopt iedereen aan flarden en lapt ons zelfs twee keer. Maar ook wij halen ons doel met een eindtijd onder de drie kwartier en we zijn dus dik tevreden. Over de tijd én over de loop, want de route door het park is prachtig. De Zac Freudenburg Cross is een van de leukste veldlopen van het noorden. En als het winterweer ook nog eens meezit is de middag helemaal geslaagd.

Geconcentreerd naar beneden. (foto: Herman Rinket)

We zijn binnen met een eindtijd onder de drie kwartier. (foto: Herman Rinket)

Een geslaagde middag!