Tweede

Vorig jaar overtrof de Braggeltocht in Garnwerd ruimschoots onze verwachtingen. De tocht door de moddersloten rondom het dorp was erg vermakelijk en stond bol van plezier. Nogal wiedes dat we ons ook nu weer inschrijven. Voor de wedstrijdloop, want we willen profiteren van een betere doorstroming. Bij de recreantenloop stonden we namelijk nogal eens te wachten voor een sloot of obstakel en wij rennen liever. Helaas moeten Edwin en Gerwin vanwege blessures afhaken, maar in vriendin Kiki van Alexander vindt het captainloze ‘Team Gerwin Veenstra’ gelukkig een waardige vervangster.

Het pittoreske Garnwerd.

Aankomst

In zo’n twintig minuten rijden we naar Garnwerd en parkeren de auto aan de rand van het dorp. Eerst naar de inschrijfbalie om ons startnummer en maagdelijk witte deelnemersshirt op te halen. En alvast een beetje de sfeer te proeven natuurlijk. We kleden ons om bij de auto en lopen door naar de start, waar het al flink druk is. Er zijn vandaag dan ook ongeveer duizend deelnemers. Een echte obstacle run is de Braggeltocht niet, maar dat betekent niet dat het parcours van ongeveer 2,5 kilometer een eitje is. Ploeteren door de dikke drab vergt een stevig gestel.

Vlnr: Nico, Alexander, Kiki en Rob.

Plotseling

We worden weggeschoten door de burgemeester. Helaas kondigt de burgervader zijn handeling niet even aan, waardoor het startschot nogal plotseling valt. Het is zaak meteen flink door te sprinten tot het eerste obstakel, een opblaasbaar hindernisbaantje, om daar al wachttijd te voorkomen. De opblaasbaan oogt simpel, maar door het gestuiter en het gebrek aan grip moet mijn klim over een opblaasmuurtje in twee instanties.

De start. (foto: WinsumNieuws, Auwert Postmus)

De eerste hindernis. (foto: Braggeltocht Garnwerd)

Grand Café

Even verderop begint het smerige werk. Vanaf de dijk glijden we op een zeil een modderige sloot in. Daarna moet zo’n honderd meter door de blubber gewaad worden en dat is zoals gezegd best pittig. Na een korte grasstrook wachten nog twee sloten, die iets minder modderig zijn. Hier en daar is zwemmen zelfs een aantrekkelijke optie. Via twee greppels lopen we in een grote rioolbuis onder de weg door en bereiken even verderop de enige drinkpost op de route. Maar wel eentje met bier! Niet voor niks heet deze tussenstop Grand Café de Braggel.

Rob in actie bij de glijbaan. (foto: Gino Fotografie)

Van de glijbaan. (foto: Gino Fotografie)

Kiki en Alexander in de braggel.

Ploeteren

Via een brede sloot belanden we bij de hijskraan. Hier hang je aan een touw, waarna je het water in wordt gesleept. Een erg tof onderdeel! Er volgen nog twee loodzware moddersloten, waarin je tot je middel wegzakt en je voeten worden vastgezogen. Het is flink ploeteren om vooruit te komen. De laatste driehonderd meter van het parcours zijn verhard.

Door de braggel. (foto: Geert van Duinen)

De hijskraan. (foto: Geert van Duinen)

Op weg naar de laatste sloten. (foto: Geert van Duinen)

Podiumplek

Na ruim twintig minuten kom ik over de streep. Als tweede. Eigenlijk was ik niet zo bezig met podiumplaats, maar als ik halverwege ineens op de derde plek kom te liggen gaat het wel een beetje kriebelen. In de laatste sloot kan ik mijn voorganger zelfs nog passeren en sprint zodoende naar het zilver. Niet veel later komt Rob als vierde over de streep.

Als tweede over de streep. (foto: WinsumNieuws, Auwert Postmus)

IJszak

Vorig jaar was ie kapot, maar gelukkig doet de ‘douche’ het ditmaal wel en kunnen ons aardig schoonspoelen. Rob heeft zich op de laatste groenstrook helaas nog flink verstapt. Gevolg: een dikke enkel, die bij de EHBO met een ijszak gekoeld moet worden. Dat helpt wel een beetje, maar Rob blijft toch flink last houden van zijn blessure.

Onder de ‘douche’. (foto: WinsumNieuws, Auwert Postmus)

Bij de EHBO.

Geslaagd debuut

Op dat moment komen ook Alexander en Kiki lachend over de streep. Een zeer geslaagd modderdebuut voor Kiki, al moet er de volgende keer wel ander schoeisel aan te pas komen, want deze schoenen zogen zich meteen vol met water en modder en dat loopt niet echt lekker.

Prijsuitreiking

Terug naar de auto maar om warme kleren aan te trekken, want vooral Kiki koelt snel af. Daarna ‘moeten’ we wel terug naar de feesttent, want er is nog een prijsuitreiking. Die ceremonie kan op slechts weinig publieke belangstelling rekenen, maar de woorden van de organisatie zijn hartverwarmend. Een fraaie medaille en een t-shirt zijn mijn deel.

De officiële einduitslag.

Hamburger

Het avontuur in Garnwerd zit er bijna op, maar niet voordat we een broodje hamburger hebben gescoord bij het plaatselijke eetcafé. Een vette bek hebben we wel verdiend. Deze Garnwerd-burger smaakt prima, toch zeker wel een 7,4 op de Schaal van Van Gelder en dat voor drie euro. Goeie business ook, want de hamburgers zijn bijna niet aan te slepen.

Afspoelen

Terwijl er nog steeds deelnemers over de streep lopen of kruipen en op zoek gaan naar de ‘douche’ of zich afspoelen in het Reitdiep, gaan wij op weg naar de auto. Ook dit jaar was de Braggeltocht weer een fraai evenement en hebben we enorm genoten. Tot de volgende keer!

Kruipend over de finish.

Of afspoelen in het Reitdiep.