Herstart
Ooit meegemaakt dat je bij een loopje opnieuw moest starten? Ik ook niet. Tot afgelopen zaterdag bij de Run van Gieten. Na een keurige start zijn we al zo’n twee minuten onderweg als we ineens worden teruggefloten door de organisatie. Even daarvoor hebben de voorfietsers ons de verkeerde kant opgestuurd. In plaats van rechtsaf te slaan naar de Ambachtsstraat rijden de mountainbikers linksaf de Oude Groningerweg in. De vergissing komt snel aan het licht, maar dan is het al te laat om ‘gewoon’ om te keren en door te lopen. De 25 kilometer is namelijk een Open Noordelijk kampioenschap op deze afstand. Officieel enzo en dus moet alles foutloos. Er zit niks anders op dan een herstart. Nog een geluk dat we niet na pak ‘m beet zestien kilometer een verkeerde afslag hebben genomen…

Terug naar de start.
Ontspannen
De stemming onder de deelnemers lijdt er totaal niet onder. Iedereen gaat ontspannen met de situatie om en verzamelt zich weer in het startvak voor Hotel Braams. Met een vertraging van een kleine tien minuten gaan we voor poging twee. Uiteraard worden de voorfietsers bij de afslag naar de Ambachtsstraat nog even herinnerd aan het voorvalletje, maar dan zijn we ‘echt’ onderweg.

Hotel Braams.

Poging twee.
Slingeren
We maken een klein rondje door het dorp en gaan op weg naar het gebied tussen Gasselte en Gieterveen. Via onder meer de Bonnerdijk en de Grensweg slingeren we zuidwaarts richting Gasselte. Na zo’n negen kilometer maken we een uitstapje via Kostvlies en gaan uiteindelijk in de richting van Gasselternijveen. Aan het einde van de Nieuwe Dijk slaan we linksaf en slingeren ongeveer acht kilometer in noordelijke richting. Via de Spekstoep lopen we de laatste vier kilometer in een rechte lijn naar de finish.

Lekker loopweer
Hoe anders zijn de omstandigheden in vergelijking met vorig jaar. Toen was het drukkend warm en scheen de zon fel. Weliswaar liep ik toen zeven minuten sneller dan vandaag, maar ook zeker een stuk moeizamer. Nu is het redelijk koel en motregent het. Eigenlijk wel lekker loopweer. Bovendien boeit de tijd me niet zo veel. Het is mijn laatste lange duurloop voor de marathon van Edinburgh en vooral het gevoel moet goed zijn. Het gevoel is prima. Ik loop een lekkere race en kan in het tweede deel nog wel een tikkie versnellen. Ook ben ik op de streep lang niet zo kapot als vorig jaar.

Net buiten Gieten.

Door Gasselte.

Duimpje omhoog (foto: Zeger Zeilemaker).
Doorweekt
Ik neem nog even wat te eten en drinken bij de verzorgingspost en ga dan hardlopend terug naar onze stacaravan in Gasselte. Een afstand van iets meer dan vier kilometer, in de motregen. Ik kom doorweekt aan, dus ik neem een uitgebreide douche. Na de bijna dertig kilometer van vandaag kan ik het de komende twee weken rustig aan doen. Op naar Edinburgh!
