Gouden schelp

Minder dan een week na mijn vierde finish sta ik alwéér aan de start van de 100 mijl van Sint Annen. Dit keer is het de allerlaatste editie. Mijn doel is het bemachtigen van de gouden Sint-Jacobsschelp voor vijf finishes; de hoogst haalbare beloning in Sint Annen. De tocht is tevens mijn 200e officiële marathon/ultra.

Het wonder van Helwerd

De 100 mijl van Sint Annen voert naar de heilige wierde Helwerd. Volgens de overlevering reisde missionaris Liudger in het jaar 785 door het Groninger wierdenlandschap. In Helewyret trof hij de blinde bard Bernlef. Toen Liudger met hem sprak zei Bernlef: “Als die God van jou echt zo machtig is, toon mij een teken.” Liudger legde zijn handen op de ogen van Bernlef. Toen Liudger zijn handen verwijderde merkte Bernlef tot zijn grote verbazing dat hij kon zien.
Het wonder van Helwerd maakte diepe indruk op de lokale bevolking. Bernlef sloot zich aan bij Liudger. Samen reisden ze door het wierdenlandschap om zieltjes te winnen. Het verhaal markeert de doorbraak van het christendom in de ‘provincie Groningen’ en maakte van de wierde Helwerd een historisch bedevaartsoord.

Naar Sint Annen

Rond acht uur arriveer ik in Sint Annen. Ik zoek een plaatsje in de partytent en tref de eerste medelopers. Er staan 19 deelnemers aan de start, waarvan 17 de intentie hebben om de volledige afstand uit te lopen. Twee lopers beperken zich tot het lopen van de eerste ronde.

Klokkenstoel

Om 8.50 uur wandelen we gezamenlijk naar het vertrekpunt: de klokkenstoel van Sint Annen. Om stipt 9 uur luiden de klokken en weet heel Sint Annen dat de laatste editie van de 100 mijl is begonnen.

Ronde 1: De Cisterciënzer ronde (Rondom Stad) – 64 kilometer

We starten met de Cisterciënzer ronde om de stad Groningen. De eerste kilometers doe ik rustig aan. Eerst maar eens zien hoe mijn benen de tocht van vorige week hebben verwerkt. Bovendien is het weer onstuimig en hebben we geregeld de wind tegen.
Vanaf Ellerhuizen loop ik een heel stuk samen met Aron. Via Zuidwolde en Noorderhoogebrug belanden we bij de Walfridusbrug en steken het Van Starkenborghkanaal over. Er hangen donkere wolken boven Groningen, maar voorlopig blijft het vrijwel droog.

VP1: Leegkerk

Na ongeveer 18 kilometer bereiken we de eerste verzorgingspost. Bij huize Sprikkenburg in Leegkerk staan Theo en Elise al klaar. Ik pak een sleutelhanger en neem even wat te eten.

Waterijsje

Via Leegkerk en Den Horn lopen we door naar Oostwold. Daar is een watertappunt ingericht en net als vorige week hebben de bewoners ook waterijsjes. Lekker!

Spontane verzorgingspost 1

Achter Marije, Sjirk en Aron hobbel ik verder naar Matsloot. Daar staat Harm weer met zijn spontane verzorgingspost. Dat lijkt inmiddels wel een traditie. Even bijkletsen en weer door.
Via De Onlanden en het Hoornsemeer loop ik door naar de tweede officiële verzorgingspost in Essen. Mijn benen voelen al zwaar en vooral mijn hamstrings beginnen te zeuren. Met een paar wandelpauzes haal ik de ergste spanning uit mijn benen.

VP2: Klooster Yesse

Bij Klooster Yesse na 42 kilometer tref ik Marije en Sjirk weer. Ook VP-bevoorraders Gerik en Marc zijn bij Yesse om de deelnemers te begroeten. Ik pak een sleutelhanger, vul mijn voorraden bij en ga weer op pad.

Spontane verzorgingspost 2

Door de Marinus Bolhuis Tunnel, wandelpark De Vork en de Hunzezone loop ik naar het populierenbos bij Oude Roodehaan. Traditioneel een lastig stukje, maar gelukkig staat Harm bij Middelbert klaar met wederom een spontane verzorgingspost. Precies op het goede moment, want er komt net een bui over. Even schuilen onder de achterklep en dan een regenjasje aan.

Graspaden

Achter Marije en Sjirk aan loop ik over de graspaden bij Middelbert. Ze liggen er iets beter bij dan vorige week, dat scheelt. Via Ruischerbrug, Kardinge en Thesinge keer ik terug in Sint Annen. Ondanks de zware benen begin ik zo’n tien minuten eerder aan mijn pauze dan vorige week.

Pauze

In de tent tref ik naast Marije en Sjirk ook Aad en Ypke. Zij staan alweer op het punt van vertrek, even later gevolgd door Sjirk en Marije. Ik lepel een bakje pasta naar binnen en vul de spullen in mijn rugzak aan. Na een half uur pauze ga ik ook weer pad.

Ronde 2: Ik zai de vogels tegen d’oavendlucht – 55 kilometer

De tweede ronde brengt ons naar Leens, waar hardlooplegende Ineke Scheffer (zij liep maar liefst 731 marathons) en haar man Jan een verzorgingspost hebben ingericht. De rondenaam ‘Ik zai de vogels tegen d’oavendlucht’ is een verwijzing naar het lied ‘Credo – Mien bestoan’ van de Groningse troubadour Ede Staal, die zijn jeugd doorbracht in Leens.

Omloop

Ik kom redelijk soepel weer op gang en dribbel door naar Bedum. Daar is sprake van een kleine omleiding, want het wielerspektakel Omloop Bedum heeft een deel van ons parcours ingepikt. Daardoor lopen we de ontmoeting met Walfridus helaas mis.

Tegenwind

Bij Westerdijkshorn zie ik Marije en we lopen een stukje samen. Daarna moet ik haar laten gaan, maar in Winsum haal ik Marije weer bij. Uiteindelijk lopen we tot Leens grotendeels samen. Marije heeft het door misselijkheid niet gemakkelijk. Het is sowieso een lastig stuk naar de derde verzorgingspost. In het onbeschutte Hogeland hebben we de wind vol tegen. Dat kost een hoop kracht.

VP3: Leens

In Leens is het een drukke boel. Aad, Ypke en Sjirk zitten nog uitgebreid te tafelen. Met zo’n uitgebreid assortiment is het lastig om weer te vertrekken. Gerik en Marc zijn er ook, net als supporters van Marije. Ik plof neer in een stoel en krijg koffie en aardbeienkwarktaart aangereikt. Heerlijk! Ook zijn er verse aardbeien uit eigen tuin. Een toetje, chips, pinda’s, cola… tja, wat neem ik eigenlijk niet bij deze luxe verzorgingspost? 💚

Vijftal

Maar er moet ook nog een stukje gelopen worden. Ik hijs mezelf uit de stoel en ga met Marije, Sjirk en Ypke op pad. Aad is onderweg. Verderop halen we hem bij en met z’n vijven lopen we door naar Wehe-den Hoorn. Daar staan supporters van Aad, Ypke en Marije.

Vijftal

Onze groep valt uit elkaar. Sjirk en ik zetten koers naar Mensingeweer. Daar kan ik hem net niet bijhouden, maar tot Winsum zie ik Sjirk meestal nog wel in de verte lopen. Vanaf Onderdendam wordt het echt donker en gaat de hoofdlamp aan. Vorige week viel ik hier nog ergens in een slootje, maar vandaag bereik ik Sint Annen zonder nat pak. In de laatste kilometers vind ik het echter wel fris.

Pauze

Even weer op krachten komen. Van Henriëtte krijg ik een bordje pasta. Dat gaat er wel in. In de tent trek ik een lange broek en windjack aan. Ik vul m’n spulletjes in de rugzak aan en een half uurtje later ga ik weer op pad. Sjirk is tien minuten voor me vertrokken, maar hem zie ik pas in Sint Annen weer terug. Sowieso loop ik de hele ronde solo.

Ronde 3: Presteren wordt beleven – 42 kilometer

Vorige week had ik tijdens ronde drie een flinke dip, omdat mijn maag op z’n kop stond. Zover wil ik het nu niet laten komen. Ook dit keer is m’n maag geen fan van de nachtronde, maar bij elk protestsignaal ga ik een stukje wandelen en verdwijnt het geklaag weer. Dat zorgt niet voor een lekker loopritme, maar daar maak ik me niet druk om. De kop staat goed en met elke stap komt dat gouden schelpje dichterbij.
Bij Garsthuizen tref ik twee steenmarters. Het duo is totaal niet onder de indruk van ultralopers en poseert rustig voor de foto.

Stortbui

Bij Doodstil wordt het weer licht. Helaas gaat dat gepaard met een flinke stortbui. Ik trek m’n regenjas aan, maar m’n broek en schoenen raken al snel doorweekt. Ik schuil nog ergens onder de bomen, maar veel effect heeft het niet. Gelukkig trekt de bui na twintig minuten over en loop ik verder naar Helwerd.

VP4: Helwerd

Bij de onbemande verzorgingspost ga ik even rustig zitten en neem een flesje cola. Met de laatste sleutelhanger op zak loop ik door naar de wierde, het doel van deze bedevaartstocht.

Droog

Via Kantens, Middelstum en Westerwijtwerd voert de route terug naar Sint Annen. De laatste loodjes wegen zwaar, maar het is droog en de luchten zijn prachtig. Geleidelijk tikken de kilometers weg en komt de eindstreep in zicht. Bij het plaatsnaambord van Sint Annen wacht Gerik mij al op.

Finish

Rond 7.15 uur stap ik de oprit op en klok ik mijn eindtijd. Van Gerik ontvang ik het gouden Sint-Jacobsschelpje voor vijf finishes. Doel bereikt!

Nazit

Dan begint de gezellige nazit. Sjirk is al zo’n drie kwartier binnen en Aad moest helaas na twee rondes stoppen vanwege scheenklachten. Al vrij snel komen Ypke en Marije over de streep. Later komt ook tweevoudig winnaar Lút nog even kijken. We zijn er allemaal bij als Wessel over de streep komt. Prachtig om te zien.

Puddingbroodje

Inmiddels heb ik wel honger gekregen en wat kun je dan beter nemen dan een puddingbroodje? Lekker hoor!

Bedankt!

Het was een memorabele laatste 100 mijl van Sint Annen. Een recordaantal finishers, snelle tijden, maar vooral veel blije gezichten. Dank Henriëtte en Gerik voor de goede zorgen en de gastvrijheid. Ook verzorgers, mededeelnemers, spontane helpers en supporters enorm bedankt. Ik had deze tocht voor geen goud willen missen.