Campingultra
Ruim twee maanden na de eerste etappe van RUNFORESTRUN T4 pak ik de draad weer op. Helaas kan Robert Jan er dit keer niet bij zijn. Voor mij is deze editie bij Gasselte een thuiswedstrijd. Vanaf onze camping is het ongeveer een kilometer rennen naar een punt op de route.

Startselfie.
Start
Rond 7.30 uur maak ik een startselfie en ga op pad. Ik heb geluk met het weer, want het is droog en het zonnetje schijnt. Het eerste deel van mijn tocht voert door de bossen ten westen van Gieten. Een stuk met over het algemeen brede paden, maar net voorbij de gletsjerkuil is het ‘pad’ behoorlijk verstopt tussen de prikkende dennenboompjes. Uiteraard komt de route ook langs het fraaie zandgat Homan Free

Door de boswachterij Gieten-Borger.

Gletsjerkuil.

Het ‘pad’.

Zandgat Homan Free.
Paars
Verderop bij het Sekmeer zie ik de eerste heidevelden, die voorzichtig paars kleuren. Via singletracks en bredere paden slinger ik afwisselend door heide en bos.

De heide kleurt langzaam paars.

Fraaie singletrack.
Vastloper
Na zo’n vijftien kilometer bereik ik een open vlakte met witte koeien. Ik begroet de beesten vrolijk en loop om hun graslandje heen. Ik bevind me nu op een fraai pad in een zogenaamd stiltegebied. Toeval of niet, maar ineens staat mijn horloge ook stil. Op de een of andere manier is de route vastgelopen en alleen een harde reset biedt uitkomst. Met een paar minuten oponthoud kan ik mijn route gelukkig wel vervolgen.

Boe!

Stiltegebied.
Andersche Diep
Ik ga op weg naar het stroomgebied van het Andersche Diep. Om het gebied te betreden moet ik vier keer over het schrikdraad klimmen met speciale trappetjes. Klimmen en klauteren dus, maar het uitzicht over het gebied is prachtig.

Trappetje.

Het stroomdal van het Andersche Diep.
Lunsveen
Via Papenvoort ren ik verder naar het Drouwenerveld en het aangrenzende Lunsveen. Dit is een van mijn favoriete gebieden om te lopen. Ik kom hier geregeld, maar toch is het voor mij de eerste keer dat ik hier kleverige koraalzwammetjes zie.

Het fraaie Lunsveen.

Kleverige koraalzwammetjes.
Hunebed
Over bospaden en singletracks slinger ik door de bossen ten noordwesten van Borger. Een bezoekje aan hunebed D26 mag natuurlijk niet ontbreken en ook het prachtige Watermolenveen is een vast onderdeel van de route.

Singletrack.

Hunebed D26 (Drouwen).

Het Watermolenveen.
Nattigheid
Ten westen van Drouwen worden de paden inmiddels wat natter. Kletspoten zijn vandaag niet aan de orde, maar hier en daar is goed te zien dat we een natte zomer hebben. Niet alleen aan de plassen, maar ook aan de paddenstoelen. Ik zie zelfs een hanenkam of cantharel, een bedreigde schimmelsoort.

Nattigheid.

Hanenkam.
Gasselterveld
Met zo’n veertig kilometer in de benen slinger ik langs het Boomkroonpad en maak me op voor de slotfase. Die voert onder meer langs ’t Gasselterveld. Uiteraard beklim ik de Neverest en kijk even uit over deze fraaie zandwinplas.

Over bospaden.

De Neverest.

Uitzicht over ’t Gasselterveld.
De laatste loodjes
De laatste kilometers van vandaag ren ik door de Gasselter Dennen, het oudste stukje bos in de omgeving. Het beste is er bij mij duidelijk vanaf, maar het is nu niet ver meer. Nog even doorzetten.

Door het bos.

De laatste loodjes.
Proost!
Na ruim zes uur ben ik terug op de camping en trek een alcoholvrije Weihenstephaner Hefeweissbier open. Een lekker biertje en een prima afsluiter van deze campingultra door bekend gebied.

Proost!
