Pegasus
De Trailclub organiseert kleinschalige loopjes. Soms hebben die een link met de Tweede Wereldoorlog. Zo ontstaat de Pegasus Ultra Trail, een verwijzing naar de reddingsactie Operatie Pegasus. De start van de loop is op de Ginkelse Heide.
De Pegasus Ultra Trail wordt gelopen in het kader van de herdenking van Operatie Pegasus. Deze operatie werd in gang gezet nadat operatie Market Garden in september mislukte en Britse parachutisten op de Ginkelse Heide vast kwamen te zitten. Operatie Pegasus is het moedige verhaal van de ontsnapping van 300 geallieerde militairen in oktober en november ’44 vanuit Ede over de Rijn naar bevrijd Nederland. De Pegasus Ultra Trail is een eerbetoon aan de mannen en jongens die streden voor onze vrijheid in 1944 en 1945. ‘Lest we forget’ waar onze vrijheid vandaan komt. En om zo te voorkomen dat deze herinnering verdwijnt nadat de laatste veteranen zijn overleden.
De Ginkelse Heide
Tijdens Operatie Market Garden landen op 18 september 1944 ruim 2000 Britse parachutisten en hun materieel op Dropzone Y: de Ginkelse Heide. Dat gaat niet probleemloos. De Duiters zijn op de hoogte van de operatie en nemen het gebied onder vuur. Toch landt zo’n 90% van de parachutisten in het gebied om op te rukken naar Arnhem.
Het veroveren van Arnhem loopt echter fout en honderden militairen blijven aan de verkeerde kant van de Rijn achter, in vijandelijk gebied. Een deel van hen wordt later gered tijdens Operatie Pegasus.
Elk jaar in september wordt deze dag herdacht en herbeleefd tijdens de Airborne-luchtlandingen op de Ginkelse Heide. Ook het landmark ‘Vensters op het verleden’ herinnert aan de gebeurtenissen in dit gebied.
Landmark: Vensters op het verleden.
Naar Ede
Om half zeven stap ik in de auto. Twee uur later arriveer ik bij de Ginkelse Heide en haal mijn startnummer op. Altijd leuk om even bij te praten met de mannen van de Trailclub. En met de andere deelnemers natuurlijk, want ik zie een hoop bekende gezichten aan de start. In totaal starten er ruim zeventig deelnemers. Speciale aandacht is er voor Marcel, die zijn 100e marathon loopt. Gefeliciteerd met deze mijlpaal!
Een paar minuten voor de start geeft racedirector Christiaan ons de laatste aanwijzingen. Daarnaast neemt ook René Verhulst, de burgemeester van Ede, even het woord. Hij vertelt over de historische grond achter ons. Na het startsignaal rent hij ook een aantal kilometers mee.
Startnummer ophalen.
Een mooi groepje deelnemers.
De briefing door racedirector Christiaan (links) en de burgemeester van Ede (rechts).
Lus 1
De eerste lus van 25 kilometer voert ons aanvankelijk zo’n 9 kilometer over de Ginkelse Heide. Daarna lopen we in Zuid Ginkel en Planken Wambuis ongeveer 8 kilometer door het bos. Dan belanden we op de prachtige Oud-Reemsterhei. Via de bossen van Noord Ginkel rennen we weer terug naar de Ginkelse Heide.
Daar gaan we!
Over de Ginkelse Heide.
Over de Ginkelse Heide.
Over de Ginkelse Heide.
Zuid Ginkel.
Planken Wambuis.
Oud-Reemsterhei.
Ongevleugelde familieleden van Pegasus.
Slingeren door het bos van Noord Ginkel.
De prachtige gemeente Ede.
Terug bij de Ginkelse Heide.
Op de helft
Terug bij de verzorgingspost zijn we al op de helft. Ik neem snel even wat te eten en te drinken. Dan zet ik mij weer in beweging voor de tweede helft van deze loop.
Op de helft.
Even bijtanken.
Lus 2
De tweede lus voert ons eerst een heel stuk over de Eder Heide, langs onder meer het Belgenmonument. Na een kilometer of 35 duiken we zo’n 9 kilometer het natte, maar ook knalgroene bos in. De laatste zes kilometer voeren afwisselend over smallere en bredere paadjes. De uitsmijter volgt een kleine twee kilometer voor de eindstreep: kniediep waden door het water.
Een kleine aanpassing in het parcours.
Over de Eder Heide.
Het Belgenmonument op de Eder Heide.
Over de Eder Heide.
Uitzicht over de Eder Heide.
Regenbui.
Maar het klaart weer op.
Zwaar zand.
We gaan het natte bos weer in.
Ook een knalgroen bos.
Hellinkje.
Nog zo’n vijf kilometer tot de eindstreep.
Smalle paadjes.
Bredere paden.
Pootjebaden
Met nog een kleine twee kilometer te gaan komen we bij een overgelopen meertje. Natte voeten hebben we toch al, dus op zich is dit geen probleem. We belanden uiteindelijk echter bij een sloot, waarvan de bodem niet zichtbaar is. Dat wordt toch een beetje te gortig, dus nemen we hier een kleine omweg.
En nu?
Binnen!
Na zo’n 5,5 uur zijn we weer terug bij de Ginkelse Heide. We krijgen een bijzonder aandenken omgehangen en praten nog even na over deze mooie memorabele loop. Trailclub en mededeelnemers, bedankt voor weer een prachtige hardloopdag!
Een bijzonder aandenken.
