Zeijerwiek
Het Noordsche Veld is een prachtig natuurgebied in de buurt van Peest. Ongeveer 2,5 jaar na de Noordsche Veld Marathon keren de MD-lopers terug naar deze plek. Ditmaal pakken we ook het oude veenkanaal de Zeijerwiek mee.
Kop van Drenthe
Samen met Lút reis ik zondagmorgen af naar de natuurplaats Noordsche Veld, onze startlocatie. Rond 9 uur staat er een mooi groepje lopers klaar voor drie rondjes van 14 kilometer. We volgen grotendeels de Erfgoed-route met de gele markeringsplaatjes, maar van dat rondje snijden we een kilometer af.

De Kop van Drenthe.

Weer een mooi groepje aan de start.

We lopen voor een groot deel de Erfgoed-route.

Dat betekent: volg de gele plaatjes.
Daar gaan we
Na het startsignaal van Eddy gaan we op pad. We lopen eerst een kilometer door het bos en gaan dan langs de rand van het Noordsche Veld naar het zuiden.

We zijn onderweg.

Langs de rand van het Noordsche Veld.
De Zeijerwiek
Na zo’n vijf kilometer bereiken we het oude veenkanaal De Zeijerwiek. Aan de ene kant rennen we eerst een stuk heen en vervolgens aan de overkant weer een stuk terug.

De Zeijerwiek.

Over het bruggetje.

Langs de andere kant weer terug.
Zeijen
Na een kilometer of zeven zijn we in Zeijen. Hier lopen we voor het eerst op verharde ondergrond. We maken een rondje om het dorp, komen langs de Tjasker Meestersveen en gaan dan over het Kerkpad op weg naar de Zeijerstrubben.

Door Zeijen.

Tjasker Meestersveen.
Zeijerstrubben
Over een smal bospad rennen we tussen de bomen door. Best een lastig deel van het parcours, zeker omdat er obstakels over het pad liggen. Bovendien staan hier veel hulstplanten, met prikkende bladeren.

De Zeijerstrubben.

Obstakels.
Noordsche Veld
Op het Witteveen passeren we hunebed D5 en zijn na zo’n twaalf kilometer terug bij het Noordsche Veld. Vrijwel meteen stuiten we op enkele levende obstakels. De grazende Schotse Hooglanders hebben echter geen oog voor MD-lopers. We steken het fraaie heidegebied over en rennen over het Zangfietspad terug naar de parkeerplaats.

Hunebed D5 (Zeijen).

Obstakels.

Schotse Hooglander.

Het Noordsche Veld.

Over het Zangfietspad terug naar de parkeerplaats.
Tweede rondje
Dat eerste rondje ging best lekker en dus probeer ik hetzelfde tempo vast te houden in rondje twee. Was het in het eerste rondje zelfs nog een beetje zonnig, nu trekt de lucht dicht. We krijgen een fris winterbuitje op de kop en ik trek mijn handschoenen er maar weer bij aan. Over een nat Noordsche Veld ren ik terug naar de parkeerplaats. Even bijtanken op de parkeerplaats.

De Zeijerwiek.

Bruggetje.

Een nat Noordsche Veld.
Derde rondje
Aan het begin van mijn derde rondje is de lucht gelukkig alweer opgeklaard. Het tempo van de eerste twee rondjes kan ik niet meer vasthouden, maar toch ben ik wel tevreden over mijn race. Op het eind heb ik net iets te weinig energie over, maar verder heb ik geen last van pijntjes of andere ongemakken. Na ruim 4 uur en 9 minuten tik ik af.
Twintig minuten later arriveert ook Lút op de parkeerplaats. Een supergoede prestatie, als je bedenkt dat hij op vrijdag vijftig en op zaterdag zestig kilometer liep. Ook hij is tevreden met zijn race. Kortom: het was weer een mooie marathondag.

Het klaart weer op.

Schotse Hooglanders.

De laatste kilometers.
