Espe Rundt
Zodra onze vakantie in Noorwegen is geboekt werp ik een blik op de Noorse hardloopkalender. Is er tijdens ons verblijf misschien nog een leuk loopje in de buurt? Jazeker! In Birkeland is op donderdagavond de hardloopklassieker Espe Rundt.

Hardloopklassieker
Espe Rundt is een loopje van exact 7050 meter om het meertje Espe heen. Deelname is gratis en de start/finishlocatie is de oprit van organisator Ivar. Elke donderdagavond tussen Pasen en het begin van de elandenjacht (in september) zit Ivar trouw klaar om alles in goede banen te leiden. Dat doet hij al sinds 1989. Zo zijn we vanavond toe aan de 813e (!) editie van Espe Rundt.
Niet alleen
Ik reis niet alleen naar Birkeland. Halverwege de dag meldt mijn zoon Jesper zich vrijwillig (ja echt) aan om mee te lopen. Ook mijn zus Karin rijdt mee om organisator Ivar te bevragen over dit bijzondere loopje. Een paar minuten voor de start arriveren we bij de oprit, samen met nog vier andere deelnemers. We bekijken nog eens de parcourskaart, maar gelukkig blijkt de route ook goed gepijld te zijn.

Gearriveerd bij de oprit van Ivar.

De officiële parcourskaart van Espe Rundt.
Daar gaan we
Om 18.00 uur geeft Ivar het startsignaal. We rennen eerst een paar honderd meter door het dorp en gaan op weg naar een bosstrook.

Daar gaan we!

Door Birkeland.
Boomwortels
Daar moeten Jesper en ik meteen aan de bak. De smalle bospaden zijn uiteraard niet vlak. Over boomwortels klimmen en klauteren we naar boven en steken verderop een beekje over.

Wegwijzer.

Klauteren over de boomwortels.

Bruggetje.
Steile hellingen
Op een onverharde weg kunnen we even uithijgen. Lang duurt dat echter niet, want er verschijnen een aantal steile hellingen. Rennen is hier nauwelijks mogelijk en zelfs wandelen is een uitdaging; helemaal voor bewoners uit het vlakke Groningen.

Even uithijgen.

Klimmen.

Steile hellingen.

Steile hellingen.
Open stuk
Na zo’n twee kilometer bereiken we een open stuk in het bos. Wederom een behoorlijk technisch stuk over lastige paadjes, maar hier hebben we wel een prachtig uitzicht. Inmiddels liggen we achteraan in de koers en verdwijnt ook de nummer vier steeds verder uit beeld.

Een open stuk.

Jesper doet goed zijn best.
Naar het meer
Zo’n vijfhonderd meter verderop zijn we bij het meertje Espe. We springen over rotsen en lopen over singletracks langs de oevers. Wederom een lastig stuk, zoals bijna het hele parcours. Aan de andere kant van het meer ligt gelukkig een brede vlakke weg. Eventjes rustig dribbelen. Het laatste deel van de route om het meer moeten we weer over de rotsen klauteren.

We springen over rotsen.

Langs de oevers.

Espe.

Over een beekje.

Espe.

Klauteren.
Op de weg terug
Na het rondje Espe lopen we het grootste deel over dezelfde route terug. Toch zit er in het parcours een klein verschil met de heenweg. Op de grote weg nemen we nu een andere afslag en slaan we een steile helling over. Daardoor is de terugweg ook ietsje korter. De laatste kilometer is wel weer hetzelfde als op de heenweg.

Hoogtemeters.

Prachtig uitzicht.

Bruggetje.
Binnen!
Na ruim 66 minuten zijn Jesper en ik terug bij de oprit van Ivar. Jesper perst er nog een eindsprintje uit en finisht een seconde voor mij. Heel knap gedaan! Er is iets te drinken en we praten even na. Van Ivar krijgt Jesper de officiële parcourskaart van Espe Rundt. Een mooi aandenken!

De verzorgingspost.
Eindklassement

Het klassement van Espe Rundt #813
Genieten
Pfoe, dit was best wel een lastig loopje. Voor ons Nederlanders was het technische parcours met keien, boomwortels en zo’n 270 hoogtemeters behoorlijk pittig. Toch hebben we genoten van het ruige Noorse landschap. En wat ben ik trots op Jesper! Bij zijn eerste echte trailrun heeft hij het gewoon supergoed gedaan. Een prachtige ervaring.

Ivar, bedankt!

Super trots op Jesper! Zijn Scandinavische naam heeft zeker geholpen!!
Goed gedaan Jesper en Nico!