Fietsbegeleiding

Natuurgebied de Oostvaardersplassen was dit kalenderjaar al vaak in het nieuws. De wintersterfte van de grote grazers leidt vaker tot discussie, maar dit jaar verhardde de toon. Er werd ineens volop bijgevoerd – al dan niet legaal – en een speciale commissie kwam met adviezen over de wildstand in het gebied. Maar een minstens net zo belangrijke kwestie: kun je een beetje goed hardlopen in ‘de nieuwe wildernis’? 😉

Duo’s

Dat ga ik uitzoeken bij de Rietvelt Natuurmarathon, die start op camping ’t Oppertje in Lelystad. De route loopt volledig om de Oostvaardersplassen heen. Hoewel niet groot van opzet, is deze marathon wél bijzonder om drie redenen.
Allereerst mag deze marathon ook als duo worden afgelegd. De duo’s mogen naar eigen inzicht wisselen, van lopen naar meefietsen. Sommige duo’s leggen het wisselpunt precies in het midden, maar anderen wisselen zo’n beetje elke kilometer.

Meefietser

Ten tweede dienen ook de sololopers te zorgen voor fietsbegeleiding. Een persoonlijke verzorger dus, die het hele stuk meerijdt en de loper onderweg kan bijvoeren. Dat is voor mij een volledig nieuwe ervaring, maar gelukkig is mijn schoonvader Niko een geroutineerd meefietser bij Groningen Atletiek en heeft hij wel oren naar een rondje Oostvaardersplassen.

De start is bij camping ’t Oppertje.

Persoonlijk welkom

Daarnaast wordt elke deelnemer persoonlijk welkom geheten door de bedenker van deze marathon Jan Rietvelt. Hij licht alle lopers in over de gang van zaken en nodigt iedereen na afloop uit voor een nazit mét lunch. Dat persoonlijke tintje zorgt voor een gezellig en gemoedelijk sfeertje.
Bij de parkeerplaats troffen we trouwens al een bekende. FC Groningen-supporter Peter woont in Lelystad, is secretaris bij de organiserende atletiekvereniging Spirit en regelt vandaag het verkeer. Zo zie je maar weer: FC Groningen leeft overal. 🙂

Bedenker Jan Rietvelt heet elke deelnemer persoonlijk welkom.

Briefing

Na een briefing van Jan met de laatste aandachtspunten gaan we op weg naar de start. Veel sololopers zijn er deze editie overigens niet. Normaal gesproken zijn er zo’n dertig enthousiastelingen, maar dit jaar stopte de teller bij acht. Maar dat heeft ook voordelen, want nu kunnen we op volgorde van startnummer plaatsnemen bij de streep. 🙂

Jan doet ook de briefing.

Op volgorde van startnummer – helaas nog zonder nummer 2. 😉

Op pad

Om stipt tien uur geeft Jan het startsignaal. Vanaf de camping maken we eerst een lusje van zo’n anderhalve kilometer door het bos. Op dit stuk rijden de meefietsers nog niet mee. Zij wachten ons op aan het eind van het bos. Een aantal lopers mist eventjes de pijlen en loopt een klein stukje verkeerd, maar al snel zitten ook zij weer op het juiste spoor.

We zijn onderweg.

Door het bos bij de camping.

We komen het bos weer uit. (foto: Niko)

De dijk

Via de Buizerdweg en de Knardijk gaan we op weg naar de Oostvaardersdijk, langs het Markermeer en het natte deel van de Oostvaardersplassen. Hier rennen we zo’n twaalf kilometer tegen de wind in. Een lastig stuk en ook niet het meest spannende deel van de route, hoewel je op sommige plekken fraai over het vogelreservaat uitkijkt.

Persoonlijke begeleiding van Niko.

Over de Knardijk.

Over de Oostvaardersdijk, tegen de wind in. (foto: Niko)

Droge deel

Na het verlaten van de dijk rennen we langs het Oostvaardersbos naar het natuurgebied en belanden in het droge deel van de Oostvaardersplassen. Hier zien we in de verte de grote grazers staan. Meestal eenlingen, maar soms ook grote groepen. Af en toe pak ik eten en drinken uit de fietstas van mijn meefietser. Handig zo’n mobiele verzorgingspost.

Kotterbos

Over het Jan van den Boschpad rennen we na zo’n 23 kilometer door het Kotterbos, dat deels geel is gekleurd door de vele paardenbloemen langs het pad. Verderop lopen we een flink stuk langs de Lage Vaart en via natuurgebied het Oostvaardersveld belanden we na ruim 34 kilometer in natuurgebied het Hollandse Hout.

Door het Kotterbos.

Langs de Lage Vaart.

Horten en stoten

Inmiddels heb ik last van mijn rug gekregen en daalt mijn tempo. Mijn schoonvader denkt dat de rugpijn door mijn (oude) schoenen komt en daar kan hij weleens gelijk in hebben. Ik heb op deze schoenen al flink wat kilometers gelopen en de demping is er inmiddels wel uit. Hoog tijd voor nieuwe schoenen dus.
Met horten en stoten loop ik door het Hollandse Hout, maar ‘ineens’ zijn we alweer terug bij de Buizerdweg. Nog een klein stukje door het bos en dan zit deze marathon erop.

Door het Hollandse Hout.

Rode loper

Terug bij de camping word ik bij de streep enthousiast onthaald op een rode loper en krijg ik mijn medaille omgehangen. Woehoe!

Finishen op de rode loper. (foto: Marleen Vos)

De medaille is binnen! (foto: Marleen Vos)

Statistieken

Even de statistieken erbij. Met 4:08 uur was dit niet mijn snelste marathon. Halverwege lag ik nog wel op schema voor een tijd onder de vier uur, maar door het geploeter in de slotfase ben ik wat minuten verloren.

Nazit

Ik ga douchen in het wasgebouw op de camping en dan door naar de nazit met voor iedere deelnemer een lunchpakket. Even nagenieten na deze gezellige marathon. Het was een mooi dagje hardlopen in Flevoland. Organisatie, vrijwilligers, medelopers en last but not least Niko, bedankt!

Voor iedereen een lunchpakket

De nazit.

Misschien vind je de volgende berichten ook leuk...

4 reacties

  1. Schoonmoeder Nelleke schreef:

    Leuk zo samen met je schoonvader lopen!

  2. Akke schreef:

    Wat een leuk verslag!!
    Bedankt, Nico!
    Groetjes van Jan Rietvelt
    en Akke

    • Nico schreef:

      Hallo Jan en Akke, bedankt. Het was ook leuk om mee te doen. Wij hebben een mooie dag gehad!