Hexenstieg 🧙♀️
De Hexenstieg is een langeafstandswandelpad van bijna honderd kilometer dwars door het Duitse berggebied de Harz. Wat een goed idee om op die route de eerste Hexenstieg Ultra te organiseren. Samen met Lút reis ik af naar Duitsland.
Het eindpunt van de Hexenstieg in Thale.
Naar Thale
De Harzer Hexenstieg loopt vanuit het stadje Osterode over de berg Brocken (1141 meter) en door het Bodetal naar het stadje Thale. Daar hebben we een appartement voor twee nachten geboekt. Vanuit Groningen rijden we in ongeveer 4,5 uur naar de Harz. ’s Avonds halen we bij Peter’s Sports-Restaurant & Biergarten ons startnummer plus shirt op. Peter serveert ook schnitzels en burgers. Dat is handig!
We hebben ons startnummer en shirt opgehaald.
Schnitzel!
Heksen
De volgende ochtend brengt de pendelbus ons naar de start in Osterode, een tripje van zo’n anderhalf uur. Meteen is ook het thema van de tocht duidelijk: heksen. Die zullen we in de loop van de dag overal langs de route zien. Na de briefing door race-director Oliver gaan we op pad.
’s Ochtends pakken we de bus.
Het beginpunt van de Hexenstieg in Osterode.
Vanuit Osterode via de Brocken en het Bodetal naar Thale.
Hexe.
De briefing door race-director Oliver.
Start
We beginnen direct met een pittig klimmetje. Na zo’n drie kilometer kunnen we even uithijgen en genieten van het weidse uitzicht. Verderop stijgen we nog wat verder en zien we ook het eerste stuwmeer. Over de fraaie Hüttalweg en de Sperberhaier Damm bereiken we na ruim 19 km de eerste verzorgingspost.
Daar gaan we.
Na een kilometer of drie zijn we ‘boven’. Voorlopig.
Volg deze bordjes.
Geleidelijk klimmen we verder.
Stuwmeer Bärenbrucher Teich.
Hüttalweg.
Sperberhaier Damm.
VP1: Dammhaus.
Slingeren
De tweede etappe van deze loop voert via Altenau naar Torfhaus. Over smalle paadjes slingeren we geleidelijk omhoog en kijken prachtig uit over de omgeving. Na zo’n 27 km belanden we op de nogal technische Magdeburger Weg. Vanaf het smalle hobbelige bospad in het steile terrein kijken we soms 150 meter naar beneden. Bij de tweede verzorgingspost in Torfhaus tank ik even bij en vul mijn voorraad sportdrank aan.
Over de Fieke-Märtensweg.
We slingeren geleidelijk omhoog.
Over de Magdeburger Weg.
Prachtig uitzicht.
De Brocken
De komende negen kilometer staan in het teken van de beklimming van de Brocken, met 1141 meter de hoogste berg van de Harz. Al snel bereiken we de Goetheweg. Hier liep tot eind 1989 de Innerdeutsche Grenze tussen West- en Oost-Duitsland. Op de top van de Brocken stempel ik m’n startnummer af als bewijs dat ik boven ben geweest.
Vlonderpad.
Over de Goetheweg.
Hier was vroeger de Innerdeutsche Grenze.
We gaan op weg naar de Brocken.
Prachtig uitzicht!
Op de top van de Brocken.
Stempelen bij het Brockenhaus.
Afdalen
In de komende twaalf kilometer dalen we maar liefst zeshonderd meter. Een kilometer onder de top van de Brocken tref ik Lút. Hij had de afgelopen maanden blessureleed en dat is nog niet helemaal voorbij. Vandaag loopt hij gelukkig een stabiele race.
Op dit deel van de route valt de massale naaldboomsterfte in de Harz op. Een treurig gezicht. Nadat we de bijzondere granietrots Trudenstein gepasseerd zijn, kunnen we bij VP3 de energievoorraad weer aanvullen.
Afdalen!
Naar links.
Nog meer afdalen.
Veel dode naaldbomen.
De granietrots Trudenstein.
Lastige paadjes.
Afdalen!
VP3: Drei Annen Hohne.
Bodetal
We gaan nu op weg naar het Bodetal, dat zo’n tien kilometer verderop begint. Daar lopen prachtige paadjes parallel aan het water, maar het parcours is soms ook behoorlijk technisch. Na een kilometer of zeventig haalt Lút mij bij en we lopen een aantal kilometers samen. Hij is iets eerder bij de verzorgingspost bij de Wendefurth-stuwdam, waar we ons opladen voor het laatste stuk.
Wegwijzer.
Het begin van het Bodetal.
Rotsige ondergrond.
Uitkijkpunt Hoher Kleef.
Uitzicht naar beneden.
Langs de Bode.
Fraai gebouwtje.
Hexe.
Wegwijzer.
Technisch stukje.
Talsperre Wendefurth.
VP4: Wendefurth.
Kloof
In dat laatste stuk lopen we via Treseburg naar Thale door de steeds dieper wordende Bode-kloof. Inmiddels lopen Lút en ik gezellig samen met een andere Nederlander: Richard. Af en toe moet ik lossen uit ons groepje, maar ik kom steeds weer terug. Uiteindelijk komen we met z’n drieën over de streep.
De kloof is prachtig, maar de smalle stijgende rotspaden zijn lastig. Dat geldt trouwens ook voor de steile afdaling in de buurt van Thale. Eenmaal beneden pakken we onze hoofdlamp uit de rugzak, want het begint donker te worden.
Wegwijzer.
Lastig manoeuvreren.
Technische paadjes.
Uitzicht naar beneden op de Bode.
Terug in Thale
We rennen nog een klein uurtje door het donker. In Thale moeten we even wachten op een passerende trein en lopen dan door naar de sporthal iets verderop.
We bereiken Thale.
De Sint-Petruskerk in Thale.
Wachten voor de trein.
Ziel
Met z’n drieën arriveren we bij das Ziel. Wir haben es geschafft in een prima tijd van 12 uur en 48 minuten. Maar nog veel belangrijker: we hebben enorm genoten van deze prachtige tocht door de Harz. Een dikke vette aanrader!
Finish!
Finish!
Hexenstieg, danke schön!
