Marathonmijlpaal

Het is zover: mijn honderdste marathon. Die mijlpaal wil ik graag behalen bij een MD-marathon met deelnemers die net zo marathongek zijn als ik. In natuurgebied De Onlanden, onder de rook van de stad Groningen, organiseren de MD-lopers de Eelderdiep Marathon. Ideaal!

Verrassingen deel 1

Mijn loopmaatjes Tamara en Edgar doen ook mee. Edgar pikt me ’s morgens op voor het ritje naar Paais. Daar versiert Tamara de auto al snel met feestelijke 100-vlaggetjes. Dat is een leuke verrassing!
Ook organisatoren Roel en Eddy hebben een verrassing voor mij. Om mijn mijlpaal te vieren krijg ik een alvast een fraai bosje bloemen. Nu moet ik wel… 😉

Klaar voor de start

Het is sowieso gezellig druk op de parkeerplaats. Maar liefst 22 deelnemers starten voor een tocht van zes rondjes door moerasgebied De Onlanden. Het weer is prima, maar het waait hard. Dat merken we later nog wel in dit open gebied. We maken een startselfie en gaan dan naar de startstreep. Daar ‘schiet’ Eddy ons weg.

Fraai uitzicht

Vanaf de Noorddijk hebben we fraai uitzicht over de waterige Onlanden. Over de Madijk lopen we zo’n 2,5 kilometer langs het Omgelegde Eelderdiep naar de Onlanderij. Tot daar hebben we eigenlijk weinig last van de wind.

Wind

Dat verandert in de tweede helft van dit rondje. Op de Zanddijk hebben we wind vol tegen. Ook op de Drentsedijk beukt de wind van de zijkant flink op ons in. Ruim twee kilometer verderop zijn we terug bij de parkeerplaats en zit het eerste rondje erop. Nog vijf te gaan.

Wisselvallig

Het weer is nogal wisselvallig. Het ene moment zien we een blauwe lucht en het volgende moment kijken we naar donkere wolken. Gelukkig houden we het voorlopig droog.

Gezelschap

Het grootste deel van deze tocht loop ik samen met Tamara, Edgar en Bennie. In een ontspannen tempo kletsen we de kilometers weg. Ergens halverwege sluit ook Wouter even aan en loopt een paar kilometer mee. Bij de parkeerplaats feliciteert hij me met de 100e marathon en geeft me een lekker biertje voor na afloop. Bedankt, Wouter!
Met vier rondjes in de benen treffen we Robert Jan, die de laatste twee rondjes met ons meeloopt. Op de Drentsedijk komt ineens Eric naast ons rijden. Hij fietst de laatste tien kilometer mee.
Edgar haakt na vijf rondjes af, want hij hoeft van zijn schema maar 32 kilometer. Inmiddels vormt zich bij de parkeerplaats een heus ontvangstcomité. Ik zie Bas, Arnold, Syward en Jan. Zij moeten nog wel even wachten op de finish, want we moeten nog een rondje.

Hemelwater

Met z’n vieren werken we het laatste rondje af. Tot zo’n 40 kilometer houden we het droog, maar dan barst de hemel open. Op de Drentsedijk begint het flink te hozen en het houdt ook niet meer op. Raken we toch nog doorweekt! Terug bij de parkeerplaats lopen we een heen-en-weertje van 200 meter om de marathonafstand vol te maken. Na bijna 4 uur en 40 minuten ren ik door het finishlint Edgar en Syward: 100 marathons in de pocket!

Verrassingen deel 2

Van Bas en Arnold krijg ik meteen een flinke bokaal uitgereikt. Daar blijft het niet bij. Jan overhandigt me een fraaie Steenbok-trofee en van Andrina en Robert Jan krijg ik een bier-en-worstpakketje. Lekker! Helaas vallen de feestelijkheden letterlijk in het water door de enorme hoosbui en harde wind. Iedereen zoekt snel een droog plekje, in mijn geval de auto van Edgar.

Verrassingen deel 3

Ook Edgar heeft leuke verrassingen in petto: een fraaie ‘you did it’-mok én appeltaart! Aangezien het in De Onlanden geen appeltaartweer is, rijden we samen met Tamara naar mijn huis. Even nazitten en de appeltaart opsmikkelen.
Door de weersomstandigheden was mijn jubileummarathon geen eitje, maar wel eentje om lang te herinneren. Zeker omdat er zo veel lieve mensen op deze mijlpaal afkwamen. Bedankt, toppers! 💚