Schier weer

Het weekend na de Berenloop reizen we af naar Schiermonnikoog voor de duivelse dubbel van de Devil’s Trail: op vrijdagavond de nachtloop en op zaterdagmiddag de dagloop. Arnold, Bas D en ik doen deze trailruncombi alweer voor de vierde keer, terwijl Bas H en Hans hun debuut maken. Met ons groepje boeken we een fraai huisje en maken er een schier weekend van, in meerdere opzichten.

Naar Schier

Op vrijdagmiddag pakken we met z’n vijven de boot van 15.30 uur naar Schiermonnikoog. Op de boot tref ik al diverse bekenden, waaronder Liset, Gesinus, Teo, Arjan en Sanne. Altijd gezellig!
Drie kwartier nemen we de bus naar het dorp en nemen onze intrek in Huize Duinrust, een fraai vakantiehuis aan de voet van de witte Zuidertoren. Bij de supermarkt halen we wat eerste levensbehoeftes, zoals brood en bier. Duvel Bier natuurlijk en ook een Schierse Hippo. Schier biertje! Bij restaurant Het Wantij leggen we met een pizza een bodem voor de nachtloop.

Naar de Berkenplas

Op naar recreatieplas de Berkenplas voor de NightTrail. Op het terras van het restaurant halen we ons startnummer op. Helaas liggen onze starttijden wel zo’n drie kwartier uit elkaar. Gelukkig is de starter coulant en mogen we met z’n vijven op pad.

Donker rondje

Daar gaan we voor een donker rondje over het eiland. Eerst een stuk door het bos en daarna een stuk door het dorp. We komen zelfs langs ons huis. Via het Torenbinnenpad lopen we naar de vuurtoren en het strand. In totaal lopen we van de tien kilometer ongeveer drie kilometer over het strand.
We hebben geluk, want het is schier weer. Schier op z’n Gronings welteverstaan. Prima omstandigheden dus, met een lekkere temperatuur, een heldere hemel en veel maanlicht.
Het laatste deel van de route voert door de bossen terug naar de Berkenplas. Daar wacht ons de beloning: warme chocolademelk met slagroom.

Tox Bar

Eenmaal gedoucht begeven we ons naar de Tox Bar. Daar is het vooralsnog niet heel erg druk. Gelukkig is de heer Paulaner er al wel. Ondanks het emotionele weerzien laat ik me niet weer door hem verrassen, zoals vorig jaar. Eén halve liter is meer dan genoeg; ik moet tenslotte morgen nog 30 kilometer rennen.
Hoe later de avond, hoe schoner het volk geldt zeker voor de Tox Bar. Geleidelijk stromen de tent en de dansvloer vol. Helaas komt aan alle gezelligheid ook weer een eind en rond half twee fietsen wij terug naar ons vakantiehuis.

Schier

De volgende dag is het schier weer. Schier op z’n Nederlands welteverstaan: grauw en mistig. Geen weidse uitzichten dus. Ik fiets in mijn eentje naar De Oorsprong, want de rest van de groep start veel later. Bij de startlocatie tref ik diverse bekenden, waaronder Sanne (voor het eerst op Schier!) en Victor, de nummer twee bij de Kardingebultra. Hij zal vandaag wederom het zilver pakken bij de 30 kilometer.

Start

Na mijn startselfie worden we al snel naar de start geroepen en gaan we op weg. Vanaf De Oorsprong slaan we rechtsaf en lopen de eerste kilometer verhard. Bij het Biologenpad worden we over hobbelige paadjes gestuurd en rennen we tussen de bomen door naar het Kwelderpad. Een lastig begin en door de mist is het uitzicht over het eiland beperkt.

Kobbeduinen

Over graspaadjes rennen we door de Kobbeduinen. Na het ronden van de Kaap Kobbeduinen lopen we iets verderop door hobbelig duingebied en hoog gras. Wederom een lastig stuk van de route. Ook haal ik hier een kletspoot.
Over het Johan de Jongpad belanden we bij de strandopgang bij paviljoen De Marlijn. Daar kunnen we even bijtanken bij de eerste verzorgingspost.

Naar het strand

We gaan het strand op, want dat hoort bij een eilandloop. Het stuk over het Noordzeestrand ligt er prima bij. Langs de vloedlijn en door de zeemist rennen we ruim twee kilometer over het natte zand.

Vuurtoren

Bij het Westerhofpad verlaten we het strand en rennen naar de vuurtoren. Door de mist is de toren niet goed te zien en dat geeft een mysterieus sfeertje.

Westerduinen

Bij de rode toren duiken we de Westerduinen in. Met z’n hoogteverschillen is dit wederom een zwaar gedeelte, maar wat is het hier prachtig. Zeker nu het zo mistig is. Een soort sprookjesland. Genieten!

Westerstrand

We gaan naar het Westerstrand en rennen een flink stuk langs de kust naar de Westerplas. Daar keren we om over het Minne Onnespad en bereiken na zo’n 18 kilometer de tweede verzorgingspost. Even bijtanken. Het gaat best lekker, al krijg ik gaandeweg wel last van een blaar onder mijn linkervoet. Ik ben helaast vergeten mijn voetzolen in te tapen.

Kapeglop

Over het Zwarteduinenpad en de Badweg gaan we naar het Kapeglop met z’n zandvlaktes. Hier word ik bijgehaald door Sanne, die tien minuten later is gestart. We kletsen even bij, maar Sanne loopt net een tikkie te hard voor mij. We gaan dus maar weer onze eigen wegen.

Door het bos

Die voeren het bos in, eerst door de Tweede Dennen, waarna we door de Eerste Dennen. Prachtig, maar pittig. Na zo’n 26 kilometer bereiken we de Berkenplas, ditmaal bij daglicht.

Langs de bunker

Ook bunker de Wassermann op het Poelmansduin is nu niet ver meer. Uiteraard beklimmen we het duin en dalen aan de achterkant weer af.

Koeienstal

Nog een klein stukje verhard over de Kooiweg. Hier word ik ingehaald door Bas D, die ook bijna klaar is met zijn 15 kilometer. De laatste meters leggen we weer af in de koeienstal van De Oorsprong, traditioneel een leuke uitsmijter van deze loop.

Belonings

Het duurt niet lang of Bas H, Arnold en Hans zijn ook over de streep. Warm aankleden maar en terug naar het huisje. Maar niet voordat we een Duivelsche Burger hebben geproefd. Een heerlijk mals burgertje met een lekkere zure bite, al had het koude broodje wel iets warmer gemogen.

Hutspot

Eenmaal gedoucht en omgekleed is het bijna tijd om Schier alweer te verlaten, maar niet voordat we een hapje hebben gegeten. Ook dat kan prima bij de Tox Bar. Mijn keuze valt op de hutspot met rookworst. Als toetje volgt het Eilander Suikerbroodijs. Allebei zeer smakelijk.

Huiswaarts

Om 19.30 uur pakken we de boot naar het vasteland. Het was wederom een schier trailrunweekend. Schiermonnikoog, bedankt en tot volgend jaar!