g-Runners
Voor de vijfde editie op rij pikken we een etappe mee van de Nordseelauf. Net als vorig jaar bezoeken we Langeoog. De Nederlandse belangstelling voor deze Duitse eilandloop groeit. We reizen met zes lopers af, waarvan vier van de Loopgroep gRunn. Uit Groningen natuurlijk, al snapt niet iedereen dat.
Vroeg
Ik moet vroeg uit de veren. De boot uit Bensersiel vertrekt al om acht uur en dus stap ik om half zes in de auto. Rond half acht ben ik in de haven en tref Bas, Arnold, Hans, Menke en Bjørn. Op de bomvolle boot ontbijten we met koffie en broodjes. Drie kwartier later meren we aan op Langeoog.
Etappe 2 van de Nordseelauf 2025 is op Langeoog.
Gearriveerd in Bensersiel.
Frühstück.
Langeoog
We stappen in de Inselbahn die ons naar het dorp brengt. We wandelen alvast een rondje over het eiland langs onder meer de karakteristieke watertoren. Ook nemen we even een kijkje op het strand. Terug in het dorp nemen we plaats op een terras voor een kopje koffie. Het bestellen van een Apfelstrudel blijkt aan strakke tijden gebonden te zijn, dus zoeken we ons heil elders.
Herzlich willkommen auf Langeoog.
Met de Inselbahn naar het dorp.
Te voet naar het centrum.
Het standbeeld voor zangeres Lale Andersen en de karakteristieke watertoren.
Uitzicht over Langeoog.
Even koekeloeren op het strand.
Bodem
Aan restaurant Alte Post bewaren we goede herinneringen en ook dit keer is alles weer dik in orde. De taart en pannenkoek zijn een prima bodem voor ons hardlooprondje.
Aan restaurant Alte Post bewaren we goede herinneringen.
Pfannkuchen.
Naar de start
Rond één uur begeven we ons naar de start. Uiteraard maken we een startfoto. Ook geven we ons over aan de gezamenlijke warming-up, die wordt afgesloten met de dansbare klassieker “Hey, wir woll’n die Eisbärn sehn.”
Startfoto.
De gezamenlijke warming-up.
Zingen
Het is een traditie bij de Nordseelauf: voor de start zingen alle deelnemers de inhaker ‘An der Nordseeküste’ van het schlagerduo Klaus & Klaus. “An der Nordseeküste, am plattdeutschen Strand, Sind die Fische im Wasser und selten an Land.” Uniek!
Rondje eiland
We gaan rennen. Door het dorp en langs de watertoren lopen we naar het strand. Dat ligt er prima bij. Een kilometer verderop verlaten we het strand en rennen door het Pirolatal. Met de wind in de rug is het daar flink zweten.
Na zo’n zes kilometer lopen we over de Willrath-Dreesen-Straße terug naar het dorp. Vol tegen de wind in, maar eigenlijk is dat wel lekker verfrissend.
Door de straten van het dorp.
Langs de watertoren.
Door de duinen.
Het strand op.
Over het strand.
Het Pirolatal.
Waterpost.
Het laatste stuk wind mee.
Terug naar het dorp.
g-Runn
Na bijna 56 minuten tik ik af bij de finish. Dat ontgaat de Duitse speaker niet, maar de beste man spreekt de naam van onze loopgroep totaal verkeerd uit: “Und da ist Nico von Loopgroep djie-Runn.” De rest van de dag gaan we door het leven als g-Runners. 😀
Over de streep!
Erlebnis
Zodra alle g-Runners zijn gefinisht begeven we ons naar het Erlebnisbad. Het omkleden is inderdaad een Erlebnis. In de veel te krappe omkleedruimtes staan mannen en vrouwen door elkaar heen. Dat Duitse gebruik kennen we inmiddels wel.
Omkleden is een Erlebnis.
Schnitzel
De rest van de middag zitten we op het terras van ons favoriete restaurant voor een natje en een droogje. De Schnitzel is een prima bekroning op een dagje Nordseelaufen.
Schnitzel.
Auf Wiedersehen, Langeoog!
Rond zes uur vetrekken we naar het vasteland. Het was weer genieten op een Duits waddeneiland. Auf Wiedersehen, Langeoog!
Met de Inselbahn terug naar de haven.
Auf Wiedersehen, Langeoog!
Was weer heerlijk eilandloopje!
Op naar volgend jaar!