Sneeuwtrail

Eind januari lanceerde RUNFORESTRUN de High5-editie: vijf prachtige trailroutes om op eigen houtje te lopen. Daarvoor heb je vier maanden de tijd en er wordt zelfs een klassement opgemaakt. Een mooie uitdaging in deze loopjesloze periode.

Holtingerveld

Robert Jan en ik beginnen deze uitdaging bij het Holtingerveld. Nederland is bedekt onder een laag sneeuw en dat levert prachtige winterse plaatjes op. De sneeuw zorgt echter ook voor een loodzwaar parcours. De koudegolf loopt inmiddels op z’n eind, maar rond 9 uur is daar nog weinig van te merken. Het is steenkoud.

Startbaan

Heel toepasselijk beginnen we bij de Startbaan. Vanaf 1942 bouwden de nazi’s op deze plek een enorm vliegveld. Voor ‘Fliegerhorst Havelte’ werden kosten noch moeite gespaard, maar uiteindelijk deed het slechts beperkt dienst. In 1944 en 1945 werd het vliegveld zwaar gebombardeerd door respectievelijk de Britten en de Amerikanen. De bomkraters zijn nog steeds zichtbaar in het landschap.

Pittig

De eerste kilometers zijn meteen al pittig. In het bos is de sneeuw nauwelijks aangestampt en dat maakt het hardlopen op sommige stukken lastig en zwaar. Hier en daar ligt ook ijs op het parcours en dus doen we daar even rustig aan. We hebben geen haast en houden onze enkels liever heel.

Hooglanders

Na een kilometer of 12 belanden we op een slingerpaadje naast een open vlakte. Door de vele sneeuw valt ook hier nauwelijks te rennen. Wandelen dus, terwijl we uitkijken over het veld. Het zonnetje begint steeds meer te schijnen en de temperatuur stijgt. Heerlijk hardloopweer!

Hooglanders

Enkele kilometers verderop stuiten we op een kudde Schotse hooglanders. Terwijl rechts van ons enkele bruine exemplaren staat te chillen in het zonnetje, komt van links een groot zwart mannetje aangelopen. Een prachtig beest. Uiteraard laten we hem lekker z’n gang gaan en proberen we hem niet te verstoren.

Brandeveen

We slingeren verder door het bos en na zo’n 20 kilometer belanden we bij het Brandeveen. Op de aangestampte paden ernaartoe komen we veel mensen tegen. Even later begrijpen we waarom: de ven is voorzien van een prachtige ijsvloer. Deze natuurlijke ijsbaan is dan ook populair bij de mensen uit de buurt.

Holtingerveld

We lopen om de ven heen en na wat lastige kilometers door het bos bereiken we na ongeveer 25 kilometer het Holtingerveld. Hier hebben we serieus wind tegen en dat is best frisjes. Gelukkig is het parcours hier wel vrij goed begaanbaar. We rennen over de vlakte, maar ook hier moeten we soms even in de remmen vanwege sneeuw en ijs.

Oefenterrein

Aan de andere van de N353 zetten we koers naar militair oefenterrein Kamperzand. Met nog zo’n 13 kilometer te gaan zijn we positief over onze eindtijd. Dat moet in ongeveer vijf kwartier toch wel lukken? Het kost ons uiteindelijk meer dan twee uur! Het oefenterrein ligt er werkelijk beroerd bij. Door sneeuw, ijs en opgevroren bandensporen kunnen we hier nauwelijks rennen en is wandelen zelfs lastig.

Monumenten

In deze pittige slotfase komen we langs twee monumenten. Op de heide van Kallenkote worden ‘de zes van Kallenkote’ herdacht: zes mannen die op 13 oktober 1944 zonder vorm van proces werden doodgeschoten door de nazi’s.
In de buurt van Darp staat een wachttoren, een overblijfsel van de Amerikaanse legerbasis Havelterberg. Daar lagen tot de jaren negentig kernkoppen opgeslagen. Koude Oorlog in de Drentse bossen! De basis werd zo’n 25 jaar geleden volledig gesloopt, maar de wachttoren is blijven staan als monument.

Havelterberg

Als uitsmijter van deze tocht beklimmen we de Havelterberg. Weer beneden passeren we aan de voet van de heuvel de twee hunebedden D53 en D54. Langs de Holtinger schaapskooi rennen we terug naar de auto en zit deze fraaie, maar loodzware wintertrail erop.

Finishbier!

Na bijna 6,5 uur ploeteren door de sneeuw hebben we dorst. Gelukkig liggen er twee flesjes Affligem Blond 0.0 in de auto. De ijskoude biertjes smaken overheerlijk!
Deze dag zullen we niet snel vergeten. Dit was misschien wel onze langzaamste trailrun ooit, maar het was fantastisch om door winters Drenthe te rennen. Al hebben we onderweg de sneeuw ook veelvuldig vervloekt. 😉 Op naar de volgende High5!