Eindelijk een Strongman

Meedoen aan de StrongmanRun staat al jaren op mijn verlanglijst, maar steeds kwam er iets tussen. Dit jaar echter kies ik vol overgave voor deze Sallandse obstacle run. Op de eerste dag van 2019 schrijf ik me meteen in. Zo! Nu nog acht maanden wachten.

Naar Nijverdal

Op 1 september is het eindelijk zover. Vanuit Gasselte reis ik met het openbaar vervoer naar Nijverdal. Daar zijn weliswaar drie overstaps voor nodig, maar dat ligt meer aan Gasselte dan aan Nijverdal. De plaats is namelijk prima bereikbaar per trein en het startterrein ligt op slechts tien minuten wandelen van het station.

Startgebied

Aangekomen bij het startterrein bemachtig ik vlot mijn startnummer en neem alvast even een kijkje in het startgebied. Overal staan imposante constructies en langzaam druppelen de eerste deelnemers het terrein op.

Moddertenue

Zo’n drie kwartier voor de start loop ik naar de kleedkamer en trek ik mijn moddertenue aan. Nog even wat eten en drinken en daarna lever ik mijn tas bij de garderobe. Het valt al snel op: de StrongmanRun is strak georganiseerd.

Knallen

Met rood-witte rookpotten en vijf luide knallen worden eerst de competitors weggeschoten. Daarna is het de beurt aan de recreanten. Na een gezamenlijke warming-up met pompende beats betreden we druppelsgewijs het parcours.

Nat pak

In de Start Arena klimmen we over enkele zeecontainers en rennen rondjes bij de Run Around. Na zo’n zevenhonderd meter bereiken we de Monkey Bars en ik weet droog aan de overkant van het water te komen. Gelukkig duiken we honderd meter verderop alsnog het riviertje de Midden Regge in voor Have a Swim. Helemaal kopje onder gaan we bij de Base Jump. Vanaf een stellage van een meter of vier hoog springen we het water in.

Klauteren en kruipen

Met zo’n twee kilometer in de benen waden we door de schuimmassa bij Fluffy Foam en gaan op weg naar Hellendoorn. Na enkele klauterobstakels zigzaggen we bij Hip Hopping over een rijtje autobanden. In de Wringer persen we onszelf tussen autobanden door. Kruipen doen we ook door de Vietcong Tunnels: aardedonkere loopgraven met veel oorlogslawaai. Bij de Rat Hole springen we in een modderbak en klimmen door een buis.

Zandkuil

We rennen door naar de plaatselijke diepe zandkuil voor de Dakar Experience. In het zand kruipen we onder een vrachtwagen door en tijgeren bij een zandhelling omhoog. Na een rondje over de smalle bospaadjes van de mountainbikeroute (Bikepark Run) zijn we terug bij de zandkuil en beklimmen we de Steeple Chase Steps. Best een lastige klim. We doen nog een aantal afdalingen en beklimmingen (Up and Down) en nemen twee modderbaden bij Mouthfull of Mud en Muddy Trees.

Zwembad

Bij de Odin Hamstring Horror dalen we van een steile helling af naar zwembad Het Ravijn. Daar springen we in het water en beklimmen aan de overkant een houten constructie, terwijl van boven een flinke hoeveelheid water naar beneden valt (Climbing Water).
Verderop proberen American footballers ons omver te duwen (Quarterback Attack), maar kunnen we net voor de bandenstapel (Rubber Yard) bij een verzorgingspost even op adem komen. We zijn nu ongeveer op de helft van de 21 kilometer.

Waterbak

We rennen zo’n drie kilometer door het bos en bereiken de Brain Freeze: kopje onder in een bak met koud water. Brrr.
Iets verderop staat de Slide: een grote waterglijbaan. Via de plateaus aan de achterkant klimmen we omhoog en roetsjen naar beneden in de waterbak. Erg tof! We sluiten dit obstakelrijtje af met de Quarter Pipe, een schuine wand.

Nog meer water

We klimmen over een aantal horizontale houten balken (Up and Under) en gaan op weg naar het centrum van Nijverdal, waar de Sky Bridge staat. We klimmen een paar meter omhoog, klauteren via een net naar de overkant en belanden in een waterbak.
Nog meer water is er bij de Water Tunnel (een ondergelopen fietsviaduct), de Bridge Jump vanaf een meter of vier hoog en de apenhang (Monkey Tail) over een kleiner watertje.

Zwemmen

Bij de trenches (Muddy Bumps) worden we lekker smerig en bij de Cattle Corral klauteren we over twee veehekken. Verderop gaan we het water weer in en klimmen we omhoog naar de brug (Bridge Climb). Daarna zwemmen we een stukje onder de doorgaande weg door (Diving Duck).

Nog een keer

Nu zijn we weer terug bij de Base Jump, die we al eerder hebben gedaan. Ook een aantal andere obstakels doen we nog een keer: Fluffy Foam, Brain Freeze, Slide en de Quarter Pipe.

Over de streep

Na dit bekende rijtje obstakels lopen we terug naar het start/finishgebied. Daar wachten ons nog enkele klim- en klauterobstakels, maar dan bereiken we toch echt de eindstreep. Ik krijg een hand van Mister SallandTrail Bertus van Elburg en ontvang mijn welverdiende medaille. Het heeft een paar jaar geduurd, maar eindelijk ben ik een Strongman! Met een verdienstelijke eindtijd zelfs.

Mooi dagje

Al met al een mooi dagje in Salland. Ik heb genoten van het fraai parcours over de Sallandse Heuvelrug, de prima omstandigheden, het leuke sfeertje en alles strak georganiseerd. Organisatie en vrijwilligers, bedankt!