Dak van Drenthe
De VAM-berg Marathon is een klassieker bij de MD-lopers. Deze vijfde editie heeft een volledig nieuw parcours. Naast het beklimmen van de Col du VAM stijgen we dit keer zelfs nog hoger naar het Dak van Drenthe op 63 meter hoogte. Bovendien is de VAM-berg bedekt met een laagje sneeuw. Dat levert mooie plaatjes op.
De VAM-berg
De Vuil Afvoer Maatschappij (VAM), tegenwoordig onderdeel van Attero, was een afvalverwerkingsbedrijf in Wijster. Huisvuil uit de rest van Nederland werd naar Drenthe gebracht en gecomposteerd om te gebruiken voor ontginningen in de buurt.
Sinds 2001 is een van de stortbulten toegankelijk voor het publiek en kreeg de naam VAM-berg. In 2018 werd het fietsparcours Col du VAM gerealiseerd met drie klimroutes en één afdaling. De routes zijn in totaal 2100 meter lang en hebben een gemiddeld stijgingspercentage van 10%. De keienstrook heeft zelfs een stijgingspercentage van 15%. De top van de Col du VAM ligt op 4800 centimeter. 😉
In 2024 werd op 63 meter hoogte het Dak van Drenthe geopend: een wal van 800 meter lang, gemaakt van bodemas en zand om het recreatieve deel van de VAM-berg af te schermen van de vuilstort. De klim ernaartoe heeft een maximaal stijgingspercentage van maar liefst 16%. Het Dak van Drenthe is het hoogste punt van Drenthe.
Naar Wijster
Zondagmorgen rij ik vanuit Groningen naar de parkeerplaats in Wijster. Daar druppelen geleidelijk ruim twintig deelnemers binnen voor deze marathon met hoogtemeters. Zoals gezegd is het parcours vernieuwd: drie keer lopen we een rondje van 8 kilometer met een beklimming van de Col du VAM. Tussendoor lopen we twee rondjes van 7 kilometer met een beklimming van het Dak van Drenthe. Met een vlak aanloopstuk van 2 kilometer en een slotstuk van 2 kilometer eindigt deze marathon op de top van de Col du VAM.
Gearriveerd bij de VAM-berg.
Ruim twintig deelnemers.
Start
We beginnen met een heen-en-weertje van twee kilometer over het fietspad. Al snel loop ik samen met Sandra, Olav, Daan en Sjirk.
Eerst een aanloopstuk van twee kilometer.
Col du VAM
Na een kilometer of vier bereiken we de VAM-berg en beklimmen voor de eerste keer de Col du VAM. Nu gaat dat nog redelijk soepel. Aan de andere kant dalen we weer af en lopen langs het Oude Diep terug naar de parkeerplaats.
Daar is de VAM-berg.
Beklimming van de Col du Vam.
Beklimming van de Col du Vam.
Afdalen!
Langs het Oude Diep terug naar de parkeerplaats.
Dak van Drenthe
Het tweede rondje gaat in tegenovergestelde richting. We lopen langs het Oude Diep terug naar de VAM-berg en pakken aan de zuidkant de weg naar het Dak van Drenthe. Een kuitenbijtertje met een stijgingspercentage van 16%. Bovenop hebben we een weids uitzicht over Drenthe.
Het tweede rondje in tegenovergestelde richting.
Op naar Dak van Drenthe.
Beklimming van het Dak van Drenthe.
Haarspeldbocht.
Het Dak van Drenthe.
Afdalen!
Stuivertje wisselen
Terug op de parkeerplaats zijn er nog drie rondjes te gaan. Nog steeds loop ik grotendeels samen met Sandra, Olav, Daan en Sjirk, al is het soms stuivertje wisselen qua positie.
Col du VAM.
Afdaling van 13%.
Zonnetje
Halverwege het vierde rondje zakt mijn tempo en wordt het gat met de anderen geleidelijk groter. Inmiddels breekt het zonnetje door en wordt het zowaar zelfs een beetje warm.
De tweede beklimming van het Dak van Drenthe.
Beklimming van 16%.
De bewolking lost op.
Het zonnetje komt erdoor.
Naar de streep
Tijdens mijn vijfje rondje ben ik getuige van de finish van winnaar Erik, die kennelijk haast heeft. 😉
Na ruim 36 kilometer is bij mij de souplesse wel verdwenen, maar in deze omgeving heb ik natuurlijk niks te klagen. Ik ploeter terug naar de parkeerplaats en ga dan op weg voor de laatste twee kilometers. Via de keienstrook bereik ik de top en tik af bij het bord. Net binnen de 4:10 uur ben ik boven na een prachtige ochtend in Wijster.
De finish van Erik.
De laatste meters: stampuh!
Boven!
